De verbouwing van Claes Boesserstraat 1 (foto)

“Edam-Volendam heeft iets waardoor we ons thuis voelen!”

Gerrit van der Meulen en zijn vrouw waren na 15 jaar in Edam, verhuisd naar een nieuwbouwwoning in Oosthuizen. Na één jaar had Gerrit het al helemaal gezien en wilde niets liever dan weer terug naar Edam. “Edam heeft gewoon iets waar ik me helemaal thuis voel.”

Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl

“Ik ben ruim 15 jaar lid geweest van AV Edam, vertelt Gerrit van der Meulen. “In het begin woonde ik nog in Purmerend, maar door mijn lidmaatschap ben ik naar Edam gekomen. In het begin woonde ik aan de Nieuwehaven, daarna aan de Coen de Koninglaan en toen zijn we dus naar Oosthuizen verhuisd. Uiteindelijk hebben we daar vier jaar gewoond, maar na één jaar was ik het al helemaal zat. Edam en Volendam hebben gewoon iets waarvan ik zeg: daar voel ik me prettig bij. De omgeving, de restaurantjes en de winkels, er is gewoon altijd wel iets leuks te doen. Daarbij was ons huis in Oosthuizen nieuwbouw en daar hoor ik niet in thuis. Toen we terug wilde komen, zijn we eerst bezig geweest met een woning aan de Achterhaven. Ik wilde namelijk weer in de oude kom wonen maar de bewoners besloten er zelf te blijven. Toen dat niet doorging, kwam deze woning naar voren. We wisten dat er veel moest gebeuren, maar we hadden niet met alles rekening gehouden.”

Spookhuis

Voordat Gerrit en zijn vrouw de woning kochten, heeft het twee jaar leeggestaan. Het contract waarmee aanspraak kan worden gedaan in het geval van verborgen gebreken, was in die tijd verbroken. “Ik was er vanuit gegaan dat er geen nare verrassingen stonden te wachten, maar het elektrawerk was echt verschrikkelijk. De draden liepen over de grond of los langs de muur, de verschillende versplitsingen zaten met plakband bij elkaar gebonden met een stuk stukwerk er overheen gesmeerd, dat verwacht je toch niet. Het was in één woord: levensgevaarlijk! Niets minder dan een spookhuis. Daarom is al het elektrawerk van boven tot beneden opnieuw aangelegd, maar dat heeft ons natuurlijk een hoop extra geld gekost. Daarom raad ik iedereen aan: zorg altijd voor een bouwtechnisch rapport van iemand van de gemeente. Zorg dat het rechtsgeldig is zodat je aanspraak kunt maken in het geval van verborgen gebreken!”

35 jaar hedra…

Ook aan de buitenzijde is het huis al stevig aangepakt: “De hele woning is rondom opnieuw gevoegd en in het glas gezet, het houtwerk is nagekeken en er worden nieuwe zinken goten geplaatst. Aan de zijkant viel het mee, maar aan de achterkant lagen echt alle voegen eruit. In eerste instantie dachten we alleen achter opnieuw te doen, maar het eindresultaat is dan toch minder mooi. De buurman met aangrenzende garage heeft deze ook maar gelijk meegenomen, het ziet er dus echt als nieuw uit. Onze schuur staat nog los, maar die gaat net zoals bij de andere bewoners aan het plein, direct aan het huis gebouwd worden als een aanbouw. In de tuin gaan we ook alles aanpakken, er staat nu meer conifeer dan tuin. Dat gaat er allemaal uit en dat gaan we opnieuw opbouwen.” In de voortuin van de woning is al het nodige gebeurd. “Ruim 35 jaar lang heeft hedra (klimop) vrij spel gehad met een oerwoud als gevolg. Het was helemaal dichtgegroeid. Het groeide in de boom, langs het hek omhoog en liep helemaal door tot de garage. Het was zo donker geworden dat er dag en nacht een lamp naast de voordeur moest branden, anders zag je niets. Om de hedra hier weg te halen zijn zes mannen van de gemeente twee volle dagen bezig geweest. In totaal kwamen er twee vrachtauto’s vol versnipperde klimop uit, dat was alleen nog maar de voortuin!”

Lokale bedrijven ingezet

Binnen is de woning volledig gestript. Beneden zijn de muren gestuukt, boven gescand. Dat is een speciaal behang om oude gestuukte muren mee te herstellen. Alleen de badkamer was nieuw, deze was er vorig jaar al ingezet om de verkoop te bevorderen. Veel van het werk wordt door Gerrit zelf gedaan: “alles gaat door mijn vingers heen. Dat maakt het ook extra intensief, want mijn bedrijf gaat ook gewoon door. Samen met mijn vrouw heb ik een schoonmaak- en glazenwassersbedrijf, de klussen moeten dus ’s avonds, of juist vroeg op de dag gebeuren. Ik heb veel te danken aan Louis Zwarthoed van de Firma Duif, die ik ooit leerde kennen via het sporten. Louis heeft voor de juiste mensen gezorgd: Henk Medik voor het glaswerk, firma Bij ’t Vuur voor de goten, een nieuwe verwarming en het elektra. Ze hebben stuk voor stuk vakwerk geleverd. We zijn inmiddels ruim een maand bezig en de bovenste verdieping is bijna helemaal klaar. Eind maart moet alles klaar zijn, dan willen we graag verhuizen.” De vrouw van Gerrit komt een nieuwe lading verf en kwasten brengen, het werk gaat weer beginnen. Ze vertelt: “met ons huis in Oosthuizen was niets mis hoor, maar Gerrit miste Edam gewoon heel erg. Daar kan ik me ook wel in vinden, je kent hier gewoon zoveel mensen.

Dit is de laatste keer dan we verhuizen. Nu zijn we weer terug op het honk en hier blijven we.”