Paul Stomph pastoor in Volendam na wonderlijke carrière
De Volendammerdag had zondag een speciaal tintje. Op de geheel eigen wijze van het vissersdorp maakte de nieuwe pastoor Paul Stomph (62) zijn opwachting. Op de plecht van een garnkwak voer de katholieke geestelijke – gehuld in een koormantel – de haven binnen.
,,Het was tussen de buien door maar ik vond het heel bijzonder. De tocht met de botter past helemaal in de Volendamse traditie. Ik houd sowieso van water’’, lacht de geboren Dordtenaar. ,,Ik heb het als een zegen ervaren.’’ Eraan voorafgaand ging hij voor in een hoogmis in de Sint Vincentiuskerk. Deze bijzondere eucharistieviering stond tevens in het teken van de eerste heilige mis van kapelaan Peter Piets uit Oostzaan in de Vincentiusparochie. Samen hebben zij de pastorale zorg voor de Vincentius- en Mariaparochie in Volendam.
Paul Stomph is een vriendelijke en zachtmoedige man. Openhartig doet hij zijn verhaal in de pastorie van de fraaie Vincentiuskerk. De kersverse pastoor in Volendam had al een heel leven met een gezin en werk achter de rug toen hij zijn roeping kreeg. Op 58-jarige leeftijd werd hij in de Haarlemse basiliek St. Bavo tot priester gewijd. ,,Het is een wonderlijke carrière. Maar het een rolde voort uit het andere. God overziet alles, zelf hoef je maar een klein stukje te overzien.’’ Niet-katholiek opgevoed was hij rond zijn twintigste levensjaar heel gelovig geworden. Geïnspireerd door het leven van St. Franciscus en de heilige Lidwina van Schiedam liet hij zich enkele jaren later dopen.
Heel lang werkte Stomph in de zorg. Liefst 35 jaar bekommerde hij zich liefdevol om mensen met een verstandelijke beperking. Ooit begon hij in de observatiekliniek de Hondsberg in het Brabantse Oisterwijk. Later was hij werkzaam in instellingen op antroposofische grondslag als het oude Maartenhuis op Texel en het Rafaëlhuis in Bergen. ,,Antroposofie staat voor heel respectvol met mensen omgaan.’’ Het langst – 27 jaar – werkte hij op de Klompenhoeve, een zorgboerderij in Egmond aan den Hoef.
Privé kreeg hij het nodige te verstouwen. In één klap verloor hij zijn vrouw in 1995. Op 44-jarige leeftijd overleed zij aan een hartstilstand. Moeder van drie kinderen: een zoon van 16 jaar en twee dochters van 20 en 22 jaar. De jongste woonde nog thuis. ,,Dan staat je wereld stil. Wat nu is dan de vraag’’, blikt pastoor Stomph terug. ,,Ben je nu niet boos op God vroeg een vriend aan mij. Tuurlijk was ik heel verdrietig. Maar ik vertrouw toch op God, Hij weet wat Hij doet. Ik geloof ook onvoorwaardelijk in het nieuwe leven na de dood.’’ In plaats van diaken lag toen de weg vrij om priester te worden.