De verbouwing van Beukenlaan 18: “Het kost ons een jaar van ons leven” (foto)

Foto Cors Kes - www.luxphotography.nl
“Mijn oma zei altijd: als ik eruit ga, komt Kees erin, ” en zo geschiedde. Inmiddels is Kees van Hout samen met zijn vriendin Irene Jonk druk bezig met het opknappen van de voormalige woning in Volendam van zijn grootmoeder. Kees: “Alles is nieuw, van fundering tot het dak, alleen de zijmuren zijn blijven staan.”
“Het huis was echt heelklein,” vertelt Irene Jonk. “Daarom zijn we anderhalve meter de hoogte ingegaan en is er aan de achterkant een aanbouw van twee en een halve meter gekomen. Je kent het nu alniet meer terug.” Dit gedeelte van de verbouwing is samen met de buren uitgevoerd. Keeslicht toe: “Het broertje van mijn zwager was ook op zoek naar een woning. Toevallig kwam het huis hiernaast vrij en heeft hij dat gekocht. Hij is aannemer, dus we konden de verbouwing voor een deelmet z’n tweeën doen. Dat maakt het toch weer gemakkelijker en daarbij is het prettig dat je elkaar goed kent.” Alles aan de woning is vernieuwd, het riool, de fundering en het elektra. De voor- en achtergevelzijn volledig opnieuw opgebouwd. Kees: “Als we echt ons best hadden gedaan, hadden we het misschien welkunnen staan, maar het was echt niet meer de moeite. De muren waren allemaalenkel-steens, zonder isolatie, we hebben dus besloten om het om te gooien.”
“Een jaar na de aanschaf van de woning, zijn we na de bouwvak in onze vrije tijd begonnen met slopen. We doen bijna alles zelf met behulp van vrienden en collega’s. De een is stukadoor, de ander is schilder, dat gaat dus vanzelf. Eén van mijn vrienden had ook net een huis gekocht, voor hem heb ik alhet tegelwerk gedaan en hij is hier nu aan het stuken, zo help je elkaar. Nu zijn we ongeveer een jaar aan de gang en inmiddels wordt er op de bovenste etage gestuukt. Het gaat allemaalprima, maar af en toe zou het welfijn zijn als het straks gewoon klaar is. Ik werk zelf in de bouw, dus ik wist van te voren wat ons te wachten stond. Bij onze verbouwing ligt het tempo wat lager dan in de reguliere bouw, wat dat betreft valt het soms zwaar op je dak. Maar als je bedenkt wat we allemaalalgedaan hebben, gaat het toch best snel.”
Irene vult aan: “Het is straks echt helemaal van onszelf, we hebben alles echt naar ons eigen idee kunnen inrichten.” Kees vult aan: “Eén ding wist ik van te voren zeker: ik wil een grote badkamer! Als tegelzetter kom ik in diverse badkamers en ik vind het vreselijk als die heel klein zijn. Door de extra verdieping kunnen we meer ruimte aan de badkamer geven. Ik wil het niet benauwd krijgen als ik onder de douche sta! Een andere belangrijke wens was veel ramen, overal in huis zodat er veellicht binnenkomt.”
De woning in de Beukenlaan was voorheen van de grootmoeder van Kees, maar de grootvader van Irene heeft ook nog in deze straat gewoond. “Toen mijn oma is verhuisd naar het bejaardenhuis, heb ik het gekocht. Het is heelspeciaalom het huis van mijn oma te verbouwen. In het begin was het met slopen welraar, zeker voor mijn moeder die hier natuurlijk ook gewoond heeft. Mijn oma in helaas inmiddels overleden, ze heeft gelukkig nog welmeegekregen dat ik het huis heb gekocht en dat we zijn begonnen met verbouwen. Ze vond het heelleuk en ik moest haar beloven dat ik er echt iets moois van zou maken. Ze was mooi eigenwijs en zei dan:let je welhierop en daarop? Ik moest alles vertellen, ze wilde alles weten. Het is jammer dat ze niet meer kan zien hoe het uiteindelijk zalworden.”
Kees: “Omdat de nieuwbouwplannen van de Zuidpolder lang op zich hebben laten wachten, zijn veelmensen van mijn generatie oude huizen gaan opknappen. Terecht ook, je ziet wat voor moois je er van kunt maken. Waarom wachten op nieuwbouw?” Kees en Irene zijn nog jong, respectievelijk 24 en 21 jaar oud. Irene: “We zitten nog goed bij ons moeder en de verbouwing doen we in ons eigen tempo. Het heeft geen haast, het is af als het af is, we gaan geen verhuisdatum noemen. Als we er even helemaaldoorheen zitten, doen we gewoon de deur op slot en gaan we een week iets anders doen. We zitten in een luxe positie, zo jong en dan alzo’n mooi huis, daar mag je toch best trots op zijn? Het is een jaar van je leven waarin je volledig met je huis bezig bent, het is hard werken, er gaan een hoop uren in, maar straks heb je dan welecht je eigen stulpje.”
Grietje de Heer
Einde De Verbouwing
Voorlopig komt hiermee een einde aan De Verbouwing. Grietje de Heer gaat vanaf 20 augustus elke twee weken op bezoek in verzorgingstehuis De Meermin. Op zoek naar mooie, of boeiende verhalen; eenletterlijke en figuurlijke blik in de keuken van deze wereld op zich.