Johan Boetie: “kermis een gekkenhuis met vier avonden uitverkocht”
Nu wij de kermispret in Edam achter ons hebben liggen wordt het natuurlijk hoognodig tijd om het pleziervizier in de richting van Volendam te verschuiven. Daar gaat over enkele dagen het volgende spektakel van start en zal er een aanslag plaatsvinden op de fysieke gesteldheid van vele bezoekers, maar ook aan hen die het de bezoekers naar de zin moeten maken. Eén van deze mensen is Johan Bond ‘Boetie’, die landelijke bekendheid verwierf met zijn ongedwongen gedrag tijdens opnames van Jan Smit’s reallifesoap in het verenigingsgebouw van De Jozef. Hoewel ‘Boetie’ een drukbezet man is bleek het maken van een afspraak geen enkel probleem. Het ontbrak er nog maar aan dat hij op mijn vraag wanneer hij beschikbaar was geen ‘gisteren’ als antwoord gaf. Enige uren na mijn telefoontje zat ik al aan tafel met de man die alles in, op, onder, rondom en boven De Jozef volledig in de smiezen heeft en houdt.
Van welk bouwjaar is Johan Bond?
Ik ben geboren in 1957 in een gezin wat uit 9 personen zou bestaan. Zoals je wel weet waren grote gezinnen in Volendam in de jaren 50 en 60 eerder regel dan uitzondering en mijn ouders hadden niet de intentie af te wijken van de gemiddelde norm.
Ben jij op een natuurlijke wijze in het verenigingsleven en de horeca terecht gekomen, of via een zijdeur?
Zoals veel jongens in Volendam ging ik ‘s ochtends op het fietsje naar de LTS in Edam waar ik werd opgeleid om als metselaar verder te gaan. Zo rond dezelfde tijd kreeg ik behoefte om mij als vrijwilliger in te zetten voor het jeugdwerk . Die betrokkenheid zat er van jongs af aan in en ben ik ook nooit meer kwijtgeraakt. Organiseren, regelen, als het even kan mensen helpen, het zit kennelijk in de genen. Niets is zo mooi als je energie kwijt te raken in je hobby en iets voor de gemeenschap te kunnen doen. Uiteraard wel vanuit het hart en niet met de portemonnee in het achterhoofd. En verwacht geen bedankjes, want als je het daar voor doet, ben je snel klaar.
Je maakte de stap van de PIUS X naar De Jozef
In hetzelfde jaar dat ik 25 jaar als vrijwilliger bij de PIUS X functioneerde werd ik benaderd om als fulltime medewerker de opvolger te worden van Hein Bond, die bij De Jozef moest stoppen. Mij werd verteld dat ze een duizendpoot zochten en hierbij direct aan mij moesten denken. Ik was natuurlijk zeer vereerd, maar tegelijkertijd begreep ik donders goed dat het een flinke klus zou zijn om de verwachtingen waar te maken. De Jozef was in slechte staat en de hoogtijdagen uit de jaren 60 en 70 waren dood en begraven. Er lag een loodzware klus te wachten, maar gelukkig stond ik er niet alleen voor. Is de koffie lekker?
Aan de koffie mankeert niets, maar volgens mij drupt er iets in jullie keuken ...................
Johan snelt naar de keuken waar blijkt dat de super de luxe koffiemachine van DE besloten heeft een langdurige plas te doen. Op de vloer. Na het afsluiten van de watertoevoer en een belletje naar DE met de rode telefoon kunnen wij weer verder.
Je had het over een zeer zware klus
Juist. Het gebouw moest totaal gerenoveerd worden. Airco, metselwerk, voegen, sanitair, keuken, de inrichting van de zaal, verlichting, het was echt een hele kluif. Gelukkig kreeg ik vanuit het bestuur alle steun en een vrij mandaat. Naast het bestuur kreeg ik ook steun van een geweldige ploeg vrijwilligers en hebben wij gezamenlijk de klus geklaard. Je beseft in zo’n situatie dat je alleen helemaal niets voorstelt. In ieder geval, met de renovatie waren wij er nog niet, want de loop moest er ook weer in komen. Wij hebben toen een aantal clubs opgericht die behoorlijk succesvol uitpakten, zoals de Jokerclub, de Alleenstaande-club en evengoed - na 15 jaar - blijven de vrijwilligers zich belangeloos inzetten. Dat is toch geweldig?
Op dit moment beschikt de Sint Jozefvereniging over 2300 leden. Dat mag je een flinke vereniging noemen. In de 110 jaar dat de vereniging bestaat heeft het ook nog nooit 1 cent subsidie gehad! Dat wilde ik toch graag even kwijt.
Vaak wil het nadat je de ‘berg’ bedwongen hebt alleen maar bergafwaarts gaan. Bij jullie ook?
Ik denk zeker dat de laatst 10 jaar er een verenigingscentrum draait dat prima functioneert en midden in de gemeenschap staat. Toch merk je dat er al geruime tijd een negatieve kentering plaats vindt die niet te keren lijkt. Ik maak mij bijvoorbeeld zorgen over onze jeugd. Fysiek en mentaal verzwakt die aanmerkelijk. Sommige ouders stellen geen grenzen meer omdat ze het veel te graag zelf leuk willen hebben, kinderen lopen soms op hun 8e al rond met een mobiele telefoon om maar contact met de ouders te kunnen houden, sporten bij een vereniging wordt minder populair en jongeren kruipen vanaf zeer jonge leeftijd massaal achter een beeldscherm. Onze jeugd wil alles meemaken en wel in een zo kort mogelijke tijd. Drinken, roken, sex, drugs, het liefst allemaal al meegemaakt voor je 13e of 14e. En wat komt er daarna? Jij mag het zeggen, maar het is meestal niet veel goeds. Naast deze ontwikkeling krijg je zo kalmpjes aan ook een rolberoerte van de regelgeving binnen onze samenleving. Met name op het gebied van veiligheid is het sinds ‘Het Hemeltje’ helemaal doorgeschoten. Regels dienen er natuurlijk te zijn, maar het kan ook op een mildere manier. Je koerst naar een onwerkbare situatie waarin de kosten niet meer zijn op te brengen.
Er zijn gelukkig ook zat dingen waar je als Volendammer trots op kunt zijn?
Zeker weten. Wij staan in Nederland te boek als een hardwerkend volkje wat veel bereikt. Daar ben ik berentrots op. Vanuit de hele wereld komt men bij ons een kijkje nemen. Dat kunnen ze lang niet overal in Nederland zeggen. De meeste Volendammers bezitten een eigen huis en dat is ook heel erg knap. Toch?
Voor de komende kermis moet er flink wat gebeuren
Een compleet gekkenhuis. Ik ben nu al bezig met het regelen van zaken zoals, muziek, personele bezetting, versieringen, voorraadbeheer, veiligheidseisen en het machinebeheer. Daar ben ik 2 tot 3 maanden voor de kermis al mee begonnen. Elk jaar weer. Op dit moment zijn er 4 avonden uitverkocht, behalve de zaterdagavond, waar nog kaarten voor zijn. Een mooie traditie is de zaterdagochtend, want dan is het mannendag in De Jozef. ‘No women allowed’. Iets wat wij jaren geleden eens voor de aardigheid hebben geïntroduceerd, is inmiddels uitgegroeid tot een daverend succes.
Hoeveel man gaat er in en waarmee houd je ze bezig?
Er gaat 300 man per avond in en geen kop meer. Het is dan voor ons personeel net te behappen en aangezien wij instaan voor een 1e klas bediening, moet je grenzen stellen. Voor de mensen zelf is dat trouwens ook het beste omdat ze dan nog redelijk goed kunnen bewegen. Wat de muziek betreft kan ik je melden dat we Trammelant, Toek, Nick Buter en DJ Nico Dobbel hebben. Maandagochtend is het dan ook nog tijd voor de klapper van de kermis met het Kermishitfestival. Dat is megagezellig.
Bestaat er voor Johan Bond nog leven naast De Jozef?
Natuurlijk wel, al dringt De Jozef zelfs door tot in de slaapkamer. Wat denk je van een telefoontje om 3.30 uur in de nacht en iemand vraagt: “Eeeeeee oor dan. Eeeh jej nag kaertjes veur Bonnie St. Claire?” Het zijn uitzonderingen, maar het geeft aan dat m’n werk nooit ophoudt. Gelukkig kan ik mijn hoofd leegmaken met hardlopen. Afgelopen week heb ik alweer 30 kilometer gelopen en donderdag doe ik natuurlijk mee aan de Edamse Kermisloop. Het is voor mij een enorm goede uitlaatklep en mensen die op de Kooiweg wandelen moeten niet vreemd opkijken als ze een enorme brul horen, want dan ben ik het, als ik alle spanning van mij af moet schreeuwen. Werkt voortreffelijk!