Dit kan echt niet

Laat ik me eerst even voorstellen, ik ben Siem Jonk en ik woon in de Jo Spierstraat in Volendam. Onder mijn pseudoniem Sjo ben ik wereldberoemd bij de voetbal. Voor mijn wedstrijdverslagen, die over van alles en nog wat gaan, zoals intermenselijke relaties, het ontstaan van het heelal, je kunt het zo gek niet bedenken en ook een heel klein beet je over de wedstrijden van de B3.

Naast trainer/coach/vlagger/verzorger/ chauffeur/entertainer enz. van een jaarlijks wisselende ploeg te zijn, ben ik op zondagochtend gastheer bij de amateurs. Ik verzorg dan limonade en thee voor de ploegen, ballen en vlaggen voor de scheid- sen en probeer alles gladjes te laten verlopen. Natuurlijk hoort daar ook een kopje koffie bij, dat vind ik tenminste zo. Op andere velden is dat soms minder vanzelfsprekend, maar ik lust graag koffie en ik schenk graag koffie uit en daar zit hem nou het probleem.

Ik kom geen koffie meer kwijt

Een verdwaalde leider van ons neemt wel eens een bakje en soms een scheidsrechter. Meer niet. De tegenstanders komen binnen met strakke, wit weggetrokken koppies en verdragen geen koffie, hoe graag ze het zouden willen. Ze hebben namelijk oorlogsgebied betreden. Het spelen van een simpel spelletje voetbal, met 2x 11 man, een bal en spelregels is op een of andere manier iets serieus geworden. Het winnen en verliezen is daarbij belangrijk, maar niet eens zo heel erg. Als alles maar goed verloopt. En dat doet het natuurlijk nooit.

De tegenstander schopt en is oneerlijk, de grensrechter moet op zijn minst een andere bril en de scheidsrechter is misschien niet partijdig maar wel onkundig. Als je de jongens zou vragen wat zij daar- van vinden, krijg je heel andere geluiden. Zij komen gewoon om een lekker potje te ballen. Eredivisieambities hebben ze meestal niet meer. Nee de mensen om het veld denken een bijdrage aan het spel te moeten leveren door te schreeuwen, schelden en onaangepast gedrag te vertonen. Net zoals op filmpjes die je vroeger op het filmjournaal zag, opgenomen met een slechte camera, van gevechten tussen stammen Pygmeeën of Papoea's. Slaan met speren op schilden en dreigen. Veel dooien vielen er niet, maar er was wel kabaal.

Een doorsnee voetbalwedstrijd eigenlijk. En natuurlijk horen er bij een wedstrijd emoties. Juniorenvoetbal op niveau is een soort van volwassen wording. Indianen moesten een beer schieten; als ze bij ons de A-tjes halen, zijn ze rijp. De beren vinden dat prima. Voor deze wedstrijden moet je hooggekwalificeerde scheids- rechters hebben. En die hebben we. Genoeg.

Lust en mijn leven

Deze twee bijvoorbeeld. Dick Jonk loopt tegen de 70 en blijft naar eigen zeggen zo jong omdat hij elk weekend minstens twee moeilijke wedstrijden fluit. "Man, dat is mijn lust en mijn leven". Jan van Mechelen regelt zo'n beetje van alles een beetje en veel dingen helemaal en fluit als een Zwitsers horloge. Regelmatig en van topkwaliteit. Is 62 en bedakt veel bij de voetbal, maar op het veld ten je alles even kwijt, je kunt nergens anders meer mee bezig zijn'.

Deze klasse is voor veel Volendammer scheidsrechters heel normaal. Maar er zijn ook een heleboel andere wedstrijden waarbij het enkel en alleen om het spel- plezier gaat (als we de omstanders even wegdenken) en daarvoor zoek ik mensen die ook wel eens een uurtje nergens anders aan willen denken dan aan dat wat er zich voor hun neus afspeelt en die het mo- gelijk willen maken dat junioren en senioren kunnen spelen.

Net zoals zij vroeger. Niet die moeilijke wedstrijden die bol staan van de hormonale stammenstrijd, die zijn voor de 'profs' als, nou ja noem maar op; teveel om op te noemen, maar er zitten wel opvallend veel Jonkies bij. Nee voor de wedstrijden die bij de senioren eigenlijk zonder leiding gespeeld hadden kunnen worden en bij de 'lager& elftallen, waarbij je niet de 100 m op wereldniveau hoeft te kunnen lopen. Gewoon lekker buiten en beginners en op tijd stoppen en af en toe iets bijstellen.

Al een groepje van tien

Als je dit wel wilt doen, en het is echt nodig, ga ik je begeleiden bij je eerste pasjes met de fluit. Ik loop ook rond om in gesprek te gaan met omstanders over wat wel en niet mogelijk en wenselijk is. Zodat je je daar niet druk over hoeft te maken.

Dat doe ik ook al en het is verbazingwekkend hoeveel resultaat dat heeft, je hoeft vaak alleen maar dat beetje beschaving aan te spreken. In Alkmaar begon de victorie, in Volendam de voetbalbeschaving. Ik heb nu al een groepje van 10 man die af en toe willen fluiten onder mijn bezielende leiding, ik wil dat aantal graag verdubbelen. Kom ik ten minste van mijn koffie af. Bel mij op nummer 06 46305847 anders bel ik jou. VVij rusten tussen 2 en 4.

Sjo