Tom Mc Rae verovert Volendam
Bij de naam Tom Mc Rae zal niet direct bij iedere Nederlander een lichtje gaan branden. Toch behoort hij absoluut tot de betere singer-songwriters van Engeland en bracht hij al 8 cd’s uit. Met z’n nieuwe solo show ‘From The Lowlands’ (genaamd naar z’n laatste cd) trad hij in 2012 al op in o.a. Frankrijk, Engeland en Ierland. Uiteraard mag het muziekdorp bij uitstek, Volendam, in dat rijtje niet ontbreken. Op zondagavond 21 oktober stond Mc Rae dan ook in een redelijk volle PX.
Als support acts schoven Dick Kwakman en Roufaïda en Pluck aan. Dick (one clueless friend) Kwakman zong eigen werk en deed dit met grote klasse. Zowel de tekst als de zang waren prima verzorgd en ook z’n droge humor mocht er zijn. Waarom zien we hem hier toch niet vaker optreden? Roufaïda en Pluck zijn 2 jonge Rotterdamse dames die met behulp van een gitaar (die soms als drumstel werd gebruikt), mondharmonica en een blokfluit mooie stemmige liedjes zongen. Hun stemmen passen goed bij elkaar.
Hierna was het de beurt aan Tom Mc Rae die zei zich wat onwennig te voelen zonder band, maar dat het met behulp van het publiek wel zou lukken. Dit bleek inderdaad zo te zijn. De cd/tour leek wel volledig voor Volendam geschreven te zijn. Veel liedjes gingen namelijk over storm, regen en de zee. Heel herkenbaar dus. Tom begeleidde zich zelf op gitaar, piano en ukelele.
Mc Rae nam het publiek mee op een reis met een show die doorspekt was met zijn bescheiden maar aanstekelijke humor. Vooral de interactie met het publiek was groots. Hij slaagde er in om de aanwezigen mee te laten zingen, fluiten en klappen. Het ging niet altijd in de maat, maar de binding tussen publiek en zanger was er niet minder om. In het begin, bij ‘Nothing On The Dry Land’, zong het publiek eerst nog aarzelend het refrein ‘my love’ mee, maar aan het eind van de avond zwol het aanvankelijke gemompel aan tot een orkaan van geluid en deed iedereen volop mee. Mc Rae deelde zelfs de zaal in tweeën om te horen welk deel beter zong.
Wat je bij Tom proeft zijn de intelligente en gevoelige teksten, maar bovenal zijn warme en meeslepende stem die recht naar je hart gaat. Het is knap zoals hij er voor kan zorgen dat je helemaal in hem opgaat en je als het ware aan zijn lippen hangt. De meeste liedjes van ‘From The Lowlands’ kwamen langs zoals o.a. de juweeltjes ‘Lately’s All I Know’, ‘From The Lowlands’ en ‘All That’s Gone’.
Je gaat na afloop niet echt heel vrolijk naar huis (z’n teksten zijn tamelijk somber), maar wel heel tevreden. Met een cd (en een tour) vol nieuwe, sterke nummers, toonde Tom McRae namelijk wederom zijn vakmanschap als songwriter en zanger. Hij toverde het publiek in Volendam een magische avond voor. Voor de wegblijvers: kans gemist! Misschien volgend jaar dan maar weer bij de ‘No Trousers’ tour, zoals hij z’n nieuwe tour al gekscherend aankondigde.
Joop Gijzen
