De Sint is in Edam bij Cynthia in goede handen (foto)
Cynthia, Corneel en scheepshond Sanne maken zich op voor de intocht van Sint Nicolaas. (foto: Cor van Bruggen)
Natuurlijk zullen alle ogen, als zondag 18 november het Spaanse gezelschap Edam binnenvaart, gericht zijn op Sinterklaas die statig op het voordek staat. Als de Vrouwe Jitske de Kettingbrug nadert, kijken honderden kinderen én hun ouders reikhalzend uit naar het moment dat ze de kindervriend in het vizier krijgen. Langs de hele route wordt uitbundig gejuicht en gezwaaid. Bijna niemand let op de schipper die er voor zorgt dat de opvarenden weer veilig voet aan wal kunnen zetten. 'Ik vind het een hele eer om Sinterklaas op zijn vaartocht te begeleiden', aldus Cynthia Coolen, schipper van de Vrouwe Jitske.
Toen Cynthia tien jaar geleden gevraagd werd om Sinterklaas Edam binnen te varen, vond ze dat meteen heel erg leuk. 'Het is een hele eer, ik heb meteen 'ja' gezegd. Met Sinterklaas heb ik altijd al iets gehad. In m'n voornaam zit natuurlijk de naam Sint en mijn achternaam 'Coolen' roept ook allerlei associaties op. Op school vroegen ze altijd al voor de grap of ik familie was.'
Maar toen het eenmaal zo ver was, gierden de zenuwen door haar lijf. Het is dan ook niet niks om dit grote schip van ruim 20 meter lang en 4,70 meter breed, door de smalle grachtjes te manoeuvreren. 'Ik was best zenuwachtig. Als je, zoals ik, achter op het dek staat, zie je weinig tot niets. De mast zit in de weg en in het midden van het schip staan én dansen heel wat pietjes. Plus zo'n 20 man fanfare. Het is een kwestie van goed recht blijven varen. Af en toe buig ik even flink naar rechts of links om te zien of alles nog goed gaat. En gelukkig staat mijn maatje Corneel op het voordek om een oogje in het zeil te houden. Bovendien varen we niet zo snel natuurlijk.'
Aan het vaartempo moest Cynthia wel wat wennen inderdaad. 'In de beginjaren ging ik te snel en moesten de kinderen aan de kant als het ware rennen om het schip bij te houden. Inmiddels weet ik precies hoe hard, of liever gezegd hoe langzaam, ik moet varen.'
Kettingbrug
De aankomst bij de Kettingbrug ervaart Cynthia toch wel als mooiste moment van de intocht. 'Echt prachtig. Die mensenmassa daar aan de kant. Dat is zo mooi. Zoveel kinderen die blij zwaaien. Dan ben ik toch wel weer erg blij dat ik dit mag meemaken.' Maar spannende momenten zijn er ook vast. 'Nou ja, de Kettingbrug hè. Zoals de meesten wel weten is dat met het vorige schip De Noordster al eens bijna mis gegaan. Dat is een moment dat ik goed omhoog naar de mast blijf kijken. En ook het gedeelte tussen Nieuwe Haven en de Scheepswerf is heel smal. Goed opletten dus.' De vaartocht neemt zo'n drie kwartier in beslag. Dan stappen Sint Nicolaas en zijn pieten aan wal op de Schepenmakersdijk en zit de taak van Cynthia en Corneel er weer op.
Cynthia Coolen is sinds 13 jaar schipper op de Vrouwe Jitske, van oorsprong een vrachtschip. Hoewel ze voorheen werkzaam was in het jongerenwerk, koos ze ervoor om te gaan varen. Eerst als maat, later als schipper. 'Er is eigenlijk niets mooier dan varen. Ik zou niets anders willen. Corneel en ik hebben de grootste tuin van iedereen. Het is een vrij en avontuurlijk bestaan. Maar je moet niet denken dat ik vaar op routine. Dan gaat het namelijk mis. Je moet altijd je kop erbij houden. Als ik zelf met iemand anders meevaar, is het anders. Meer relaxed. Als ik aan het schipperen ben, is het constant opletten.'
Heerlijk zwerven
Cynthia, Corneel en scheepshond Sanne hebben als thuishaven Edam. Maar vooral in het voorjaar en de zomer wordt Vrouwe Jitske gehuurd door kleine groepen mensen voor een mooi dagtocht, een weekeindje weg of zelfs een tocht van meerdere dagen. 'Dan gaan we op avontuur', vertelt de schipper enthousiast. 'Het is heerlijk zwerven als je je laat leiden door de mogelijkheden die weer en wind bieden. Met een dagtocht kunnen er maximaal twintig mensen aan boord. Als we een meerdaagse vaartocht gaan maken zijn dat er tien tot twaalf. We hebben namelijk twaalf bedden en anders wordt het wel erg krap.'
Hoewel Cynthia al jarenlang met groepjes mensen het ruime sop kiest, verveelt het nooit. 'Het blijft een mooie ervaring. Geen dag is hetzelfde. De ene keer ben je lekker aan het zeilen, een ander moment zwerf je van eilandje naar eilandje en is het fikkie stoken en lekker zwemmen. Ook een tochtje Friesland staat vaak op het programma.'
Vrouwe Jitske heeft een drukke zomer achter de rug. Nu de herfst zijn intrede heeft gedaan en de eerste pepernoten weer in de winkel liggen, begint het bij Cynthia en Corneel alweer te kriebelen. Over een week is het zover. Dan staat Cynthia trots achter het roer om de Goedheiligman zo goed mogelijk door Edam te laveren. Misschien dat dit jaar enkele toeschouwers ook even snel een blik zullen werpen op de bijzondere schipper van Vrouwe Jitske.