Op weg naar de top

 

Hij timmert al weer een aantal jaren langs de weg als schaatscoach. De 33-jarige Johan de Wit heeft, in de periode van zeven jaar dat hij als hoofdtrainer zijn brood verdient in de schaatswereld, al veel pieken en dalen meegemaakt en heeft zich ondertussen ontwikkeld van “stoer binkie” tot een ervaren coach met een eigen visie die zich tot doel heeft gemaakt om jonge talenten op te leiden tot Olympisch topniveau.

Met Project 2018, de kleinste profploeg van het Nederlandse schaatscircuit, is Johan een nieuwe route ingeslagen op weg naar succes. De Stadskrant sprak met hem aan de vooravond van het NK Afstanden.

Schaatsen is altijd de passie geweest van Johan de Wit, dus toen hij na het Cios afstudeerde aan de ALO (Academie Lichamelijke Oefening) werd hij in 2005 naast sportleraar ook trainer van zijn eigen schaatsploeg, Team de Wit, en boekte al snel enkele opvallende successen met zijn pupillen. Dit resulteerde twee jaar later in een voltijdfunctie als hoofdcoach bij de profformatie APPM met rappe mannen als Jacques de Koning, Rhian Ket, Jarno Meijer, Lars Elgersma en Yuri Solinger. Later maakten ook allrounders als Ted-Jan Bloemen en Tim Roelofsen deel uit van team APPM. Een belangrijke periode voor de jonge coach.

Grote uitdaging

‘Ik maakte een periode mee van twee bizar goede jaren en vervolgens een jaar waarin niets leek te lopen zoals het moest. Zowel met de sprinters als met Ted-Jan hebben we prima prestaties neergezet, maar opeens blijkt dat je het niet meer zelf in de hand hebt en besef je dat je het niet allemaal weet. Ik werd door de schaatsers aanvankelijk geroemd om mijn losse aanpak, maar ik ontdekte dat als je echt wilt presteren dat niet echt werkt. Je moet hard werken en als je minder hard werkt komen de prestaties niet! Toen ik weg moest bij de ploeg heb ik wel een tijdje gedacht “Vind ik het nog wel leuk allemaal?” en heb een tijdje nagedacht over mijn toekomst, maar toen kwam de volgende uitdaging met Team 1nP en ben ik er weer vol in gegaan.’

Op zoek naar geld

Met talentvolle schaatsers als Ben Jongejan, Frank Hermans en Lucas van Alphen werden leuke resultaten gehaald op de Nederlandse kampioenschappen, maar toch besloot de sponsor na het seizoen 2011/2012 de ondersteuning te stoppen en moest coach De Wit samen met de nieuwe manager Jarno Meijer op zoek naar nieuwe geldschieters. Het werd reuze spannend maar uiteindelijk was er genoeg financiële draagkracht om het seizoen te beginnen.

Topschaatsen

Johan vervolgt: ‘Het waren inderdaad spannende tijden maar we zijn er toch in geslaagd om genoeg sponsors te vinden om met een kleine ploeg van vier mannen en twee vrouwen van start te gaan. Er zijn een paar rijders gestopt, maar met één nieuwe jongen, Jos de Vos, en de jonge Irene Schouten en de ervaren Mariska Huisman zijn we compleet. De naam van de ploeg is nu Project 2018. Dat komt deels omdat we nog geen echte hoofdsponsor hebben en deels omdat we momenteel een ploeg hebben met vijf jonge talenten van rond de twintig, eenentwintig jaar oud, die wij op willen leiden tot topschaatsers die medailles kunnen oogsten in 2018, als de Olympische Spelen in het Zuid-Koreaanse Pyeong Chang worden gehouden.’

Bouwen

‘Voor potentiële nieuwe sponsors heeft ons team het voordeel dat men klein kan instappen en qua naamsbekendheid mee kunnen groeien als wij ook groter worden. Wat belangrijk is dat wij ons dit seizoen kunnen bedruipen en dat wij gaan aantonen een betrouwbare partner te zijn. Wij hebben ons team als stichting opgezet dat zorgt er voor dat wij transparant zijn voor iedereen. Het is zaak dat wij gaan bouwen aan de ploeg en met prestaties een product gaan neerzetten.’

Jan Bols

‘Sinds deze week hebben wij daarbij ook de assistentie van oud-wereldkampioen Jan Bos als adviseur bij gekregen. Onze doelstelling is dat iedereen harder gaat rijden dan hij of zij ooit gedaan heeft en gestaag dichter bij de top komt. Wel moeten we realistisch zijn en niet verwachten dat wij nu bij het NK Afstanden al startbewijzen voor de eerste World Cup-wedstrijden gaan halen, maar wij willen zeker gaan verrassen en een goede indruk maken. Inmiddels is het marathonseizoen ook begonnen en Mariska en Irene staan nu eerste en derde in het klassement en dat betekent voor Mariska kwalificatie voor de “mass-start” race tijdens de Wereldbekerwedstrijd in het Russische Kolomna eind deze maand. Dat genereert ook weer naamsbekendheid voor ons team.’ Kortom, als het aan Johan de Wit ligt gaan wij de komende winter nog heel veel horen van zijn sympathieke, bescheiden, maar niet minder ambitieuze ploeg Project 2018.