Mosterd na de maaltijd en een radicale oplossing
Op 12 en 13 december kunt u op uitnodiging van de gemeente meepraten over de toekomst van het toerisme in de gemeente. Over die uitnodiging was ik nogal verbaasd. Er is inmiddels ten behoeve van het toerisme al veel in gang gezet (Marinapark, een tweede serie toeristenhuisjes op de voormalige camping, verkeersvrij maken van de Dijk en het verkeersarm maken van het centrum). Die uitnodiging komt dus rijkelijk laat. Het is mosterd na de maaltijd. Er zijn ontwikkelingen in gang gezet die zich niet meer laten terugdraaien. Het zijn ontwikkelingen waar grote vragen bij kunnen worden gezet.
Vind als inwoner op een zonnige dag maar eens een plaatsje op een terras aan de Dijk. Vind als bewoner maar eens een parkeerplaats in de nabijheid van winkels in het centrum. Dat zijn niet de enige schaduwkanten die het gevolg zijn van het gemeentelijk beleid dat al een paar jaar is gericht op verblijfstoerisme. Terwijl het dagtoerisme lichtelijk wordt ontmoedigd, trekt het Marinapark verblijfstoeristen die we soms liever kwijt zijn en kwakkelt Spaander omdat het hogere segment in het toerisme Volendam begint te mijden. Het ruim baan maken voor het verblijfstoerisme tast de leefbaarheid van de oude kom aan.
Voor de gemeente zijn we figuranten aan het worden. Lees deze zinnen in de uitnodiging:
“Bewoners vormen een belangrijke doelgroep binnen het toerisme en het toeristisch product. Niet alleen zijn bewoners de potentiële bezoekers van evenementen, ze spelen ook een belangrijke rol in hun functie als (mede)-organisatoren, als vrijwilliger en bewoners fungeren als ambassadeurs van Edam en Volendam”.
Lees het nog eens over en vraag u af wat daar nu eigenlijk staat. In het door de gemeente geschreven toeristisch toneelstuk heeft u onder de regie van het college van burgemeester en wethouders een rol toebedeeld gekregen. Terwijl u op een zomerse dag tevergeefs zoekt naar een plekje op een terras aan de Dijk, dient u te beseffen dat u de rol van gastheer heeft die de beste plaatsen voor de gasten reserveert.
Dan durven ze bij de gemeente ook nog het volgende te zeggen: “Het is noodzakelijk om de balans te bewaken tussen het aantal bezoekers, de bewoners en de leefbaarheid van de openbare ruimte.” Dat is weer erg veel mosterd na de maaltijd. Die balans is al enige tijd verstoord. De gemeente is bezig om de oude kom weg te geven aan het verblijfstoerisme. Ik ga niet naar die bijeenkomsten. Ik twijfel er aan of het zin heeft om te praten met mensen die in schone beloften geloven en prachtige vergezichten schilderen die bij nader inzien luchtkastelen blijken te zijn.
Morrelen aan de symptomen van het verkeerde beleid, zal niemand helpen. Het Marinapark gaat niet meer weg. Ik ben daarom voor een radicale aanpak. We gaan fuseren met Zeevang. Warder bestemmen we tot Nieuw-Volendam. Alle nieuwbouwplannen die er nog zijn gaan we daar uitvoeren. Binnen een jaar of twintig moeten we daar allemaal een nieuwe woning hebben gevonden. Onze oude woningen verkopen we aan Amsterdammers en lui uit Purmerend en we wensen hen veel geluk met hun rol als ambassadeur voor het toerisme. Bij de Dijk van Warder komt de nieuwe ‘Oude Kom’. Daar mag alleen historiserend gebouwd worden. Alle winkels waar we graag komen, verhuizen we daar naar toe. Ze komen rond een plein waar lang geparkeerd mag worden. Langs het IJsselmeer komt er een plek voor Nieuw Slobbeland en komt er een eindeloos terras. Het cultureel centrum PX, de Vincentiuskerk, Spaander, enzovoorts worden uitgegraven en met een ponton naar Nieuw Volendam gebracht. Op de toegangswegen naar het dorp worden borden geplaatst met de tekst: “Toeristarme zone”.
Het college van burgemeester en wethouders nemen we niet mee. Ze krijgen subsidie om voortaan in het Volendams te lopen. Ze krijgen een kantoortje bij het Europaplein, maar moeten hun auto bij het Marinapark parkeren. Daar vandaan marcheren ze iedere morgen klokslag negen uur in optocht over het Marinapad naar het Europaplein. Dat wordt hèt fotomoment voor de toegestroomde toeristen. De burgemeester heet voortaan ‘schout’ en de wethouders ‘schepenen’. Hun rechtszittingen worden openbaar en zullen een geweldige toeristische attractie worden. De bewoners die tot de schandpaal worden veroordeeld omdat ze onaardig zijn geweest tegen toeristen, mogen met rotte vis worden bekogeld.
Na twintig jaar in Nieuw Volendam, weten we niet beter. Dan is het alsof we daar altijd hebben gewoond. Terwijl onze kinderen en kleinkinderen pootje baden, nemen we er op het terras nog een. Op ons gemak nemen we het nieuws uit de nieuwe Nivo door en gooien af en toe een tomaat naar degene die aan de schandpaal staat omdat hij een plan had om toeristen te trekken. Dat nooit meer!
Peter Louter