Gesprek van de Week: Joost Ooms (foto)

Bezoek een wedstrijd van KRAS/Volendam en je loopt hem ongetwijfeld tegen het lange lijf. Manager Joost Ooms is in sporthal Opperdam overal. Binnen de zes-voudig landskampioen geldt hij als een echte regelneef. Door succesvolle beleidskeuzes stuwde Ooms de club ook op naar grote sportieve hoogten. Maar landelijk succes is niet meer de norm. De cultuurbewaker van Volendam denkt vooral internationaal. Daar valt immers nog veel te winnen. "Hier heerst een cultuur van altijd de beste willen zijn. Zelfs beter dan je buurman." Je bent als manager van Kras/Volendam op vele fronten actief. Dagelijks ben je bezig om de vereniging naar een hoger niveau te tillen. Voelt dat als een missie? Handbal is een prachtige sport. Het heeft alles. Techniek, kracht, actie, alles wat een attractieve sport werelds kan maken. Op een of andere manier wordt het alleen niet zo gezien in Nederland. Daar begrijp ik niets van. Ik weet dat wij als bestuurders schuldig zijn dat dit zo is. Ik werk iedere dag keihard om te laten zien dat het wel kan. Is handbal altijd jouw sport geweest? Nee, ik werd gepakt door handbal in 1996 bij HV DESS. Daar speelde ik 3 jaar tot mijn 15e. Het was nadat ik samen met onze familie terugkeerde uit Nieuw Zeeland naar Nederland. Vanuit Nieuw Zeeland heb ik eigenlijk een rugby- en cricket achtergrond, zoals alle kinderen daar. Toen ik handbalde deed ik ook aan voetbal. Daarna ging ik nog tennissen en basketballen. Ik heb het geluk gehad dat ik ook met basketbal een professionele sport carrière heb gehad in zowel Amerika als Nederland. Maar ik miste uiteindelijk toch de handbalsport. In 2005 was er het eerste landelijke succes voor Volendam. Dat succes blijft maar voortduren en mag gerust razend knap genoemd worden. Hoe verklaar je dat? Wij hebben een zeer gemotiveerde groep mensen die zich hard maakt voor de club. Dat is de basis van ons succes. Maar bovenal beschikken wij altijd over een groep fantastische spelers die heel veel investeren in hun dromen. Dit inspireert. Ook zet dit aan tot een verantwoordelijksgevoel bij velen om de jongens heen. Mijn rol is er voor te zorgen dat dit in het vizier blijft en om deze processen zoveel mogelijk te borgen. Hierbij onthoud ik altijd een ding. Luister naar de mensen die het snappen en filter ruis uit. In de jaren als manager heb ik geleerd dat die menselijke benadering ook het verschil is tussen winnen en verliezen. Dus wij worden beter in het zorgen voor mensen, iedere dag. Volendam wil ook maatschappelijk scoren. Verantwoord ondernemen is in Volendam een veelgehoorde kreet. Kun je dat eens toelichten? Het dorp Volendam is bijzonder omdat er een cultuur heerst van de beste willen zijn. Zelfs beter dan je buurman. Maar wel door het vooral zelf te doen. Klinkt goed, maar het heeft ook een keerzijde. Een voorbeeld is het drank- en drugsgebruik. Hier zijn veel Volendammers ook goed in. Wij als club willen opstaan en extra verantwoording pakken door gestructureerd een positieve bijdrage te leveren aan de gemeenschap. Dit doen we bijvoorbeeld door Project Glashelder, de oprichting van Sportkoepel, het Handbal Scholen Programma en nog veel meer initiatieven. Er zijn mensen die het raar vinden dat jullie dit als club allemaal doen. Klopt. Ik vind het juist bijzonder dat mensen dat raar vinden. Het is in Volendam normaal om te zorgen voor je dorp en omgeving. Daarbij is het nog meer bijzonder dat iemand in het land opeens de kreet “maatschappelijk verantwoord ondernemen” bedacht had. Toen was het hip en deed iedereen het. Nu hoor je het niet meer. Tja, het zal wel. Voor mij is de normaalste zaak van de wereld en wij blijven onze verantwoordelijkheid nemen. Hoe men het ook wil noemen. In februari 2009 werd Sport-Koepel opgericht. Wat doet die Stichting in jullie regio? Sport-Koepel heeft als doel het bevorderen van sport en welzijn. We werken op dit moment vooral in de gemeenten Edam/Volendam, Zeevang, Alkmaar. Daar verzorgen wij het gemeentelijk sportaanbod. Maar we doen ook particuliere opdrachten, detacheringen, sportmanagement opdrachten, clinics en sportactiviteiten in de breedste zin van het woord. We doen nu veertien sporten waaronder natuurlijk handbal. En in het bijzonder voor handbal voeren wij voor KRAS/Volendam zo'n 120 handbalclinics per jaar uit. Daarnaast nog vijf  scholingen voor docenten, een Handbalschoolleague; vier Handbaltoernooien en Handbalkampen. Ook zijn we blij met de vele vragen van het NHV om de uitvoering te verzorgen van veel clinics en workshops. Meer informatie vind je trouwens op www.sportkoepel.com
. De drie jaar geleden vernieuwde accommodatie is voor Nederlandse handbalbegrippen uniek met kantoren en een prachtige nieuwe kantine. Met als doel ook om meer geld binnen te halen voor de vereniging. Hoe gaan jullie daarin te werk? Onze vereniging telt nu 168 vrijwilligers. Ik heb hen mogen versterken in juni 2004. In de jaren daarna is met horten en stoten een uitgebalanceerd professioneel-vrijwilligers apparaat ontstaan. Zelfs met begrip voor elkaars rollen en verantwoordelijkheden. Deze delicate balans vinden is moeilijk en heeft tijd nodig om breed in de organisatie te landen. Maar omdat wij daar wel ver mee zijn, hebben wij een vaardigheid in huis die er voor zorgt dat wij snel waarde kunnen creëren voor wie dan ook. Hoe lastig is het in deze tijd nieuwe sponsors te vinden? Onze blik op “sponsoring” is breed. Wij praten intern over commercie, waardes, partners en investeerders en sponsors. Soms bedoelen we waardes in natura, soms in geld en soms in diensten. Wat wij merken is dat over het algemeen iedereen wel bij ons wil sponsoren. Maar niet dat iedereen de prijs wil betalen voor kwaliteit. Ook kan het zo zijn dat hun marketingplan niet aansluit bij onze visie. Dus maken wij of zij keuzes. Je blijft dagelijks zoeken. Jullie werken ook nauw samen met de gemeente Edam-Volendam. Hoe belangrijk zijn zij voor jullie? Wij hebben veel contact met de gemeente. De win-win zit het in het streven naar dezelfde doelen in de gemeenschap. Ik zou liegen als ik zeg dat de gemeente onze grootste topsportpartner is. Maar zeker is dat ze zeer belangrijk zijn voor ons op het gebied van welzijn en maatschappij. Het mes snijdt dan ook daar het meest. Wij geven hen veel kennis, tijd en ondersteuning op diverse beleidsterreinen en verzorgen zelfs een deel van de uitvoering van hun beleidsonderdelen. En daarmee hebben zij een partner die hun ondersteund, ook in de politiek. Samen creëren we hiermee wij betere kaders waarin wij als club beter in kunnen bewegen. Terug naar het sportieve succes. Volendam begon het seizoen stroef, maar staat inmiddels weer fier bovenaan. Jullie selecteren ogenschijnlijk geruisloos door. Terwijl het aanstellen van trainer Schmetz best een risico was… Essentiële technische beleidskeuzes maken is moeilijk. Het is ook een van de grootste uitdagingen van mijn werk. Overleg is essentieel en goed luisteren de kunst. Ook durf is nodig. De trainers Vlijm en Schmetz zijn goede voorbeelden. Toptrainers, maar totaal anders. Beide zijn precies goed voor onze organisatie in hun tijdsperk. Bij zowel Vlijm als Schmetz werden we voor gek verklaard. Maar ja, dat is een gevoel dat je hebt als organisatie of niet. In hoeverre kijkt Volendam over de eigen landsgrenzen heen? Iedere dag. Ik ben een internationale jongen en andere collega's die ik aangetrokken of meenam om mij heen ook. Dit brengt dus veel “andere” invloeden mee in onze toch redelijk traditionele club. Wij hebben het geluk dat KRAS/Volendam erg open staat voor onze invloeden. Er is veel ruimte voor die dingen die nuttig zijn om verder te komen. Die openheid creëert een omgeving waarin grenzen vervagen. Ons lidmaatschap van het EHF Forum Club Handball is daarvan een goed voorbeeld. Wie had nu in 2003 kunnen dromen dat wij met bijvoorbeeld FC Barcelona, Atletico Madrid of Kiel bevriend zouden zijn? Zie jij het er binnen nu en drie jaar van komen dat de beste ploegen van Nederland niet meer spelen in eigen land, maar in de Beneluxliga? Volendam is een van de gangmakers van de Beneluxliga. De redenen zijn simpel. Globalisering is van nu en daarbij is schaalvergroting nodig. Globalisering veranderen wij echter niet. Dus voor ons in het klein is Beneluxisering meer te behappen. Dus kunnen we beter aan het begin samen gaan, want dan heb je een voorsprong. Schaalvergroting is nodig om meer handballers te hebben. Meer talent betekent ook meer toppers. Of de Beneluxliga compleet is over 3 of over 10 jaar maakt mij niet uit, zolang het maar komt. Het mooie is dat de KNVB ervoor heeft gekozen om ook een Beneliga te starten voor dames. Die schijnen er ook verstand van te hebben. Weet wel een ding. Handbal was eerder. Die voorsprong moeten we niet loslaten. Toch bestaat er tot nu toe niet veel mediabelangstelling voor de Beneluxliga die loopt naast de eigen eredivisie. Klopt. Mijn mening is dat het een kwestie van tijd is dat het zichtbaarder wordt. We moeten dan ook zelf meer arbeid verrichten om het aantrekkelijker te maken als clubs en bond. Als dat beter gaat, zijn we nog steeds afhankelijk wanneer het kwartje valt bij de media. De VRT zendt in België regelmatig Beneluxliga wedstrijden uit, in Luxemburg doet RTL hetzelfde. Het NHV heeft na vijf jaar een webpagina gemaakt over deze liga. Er is dus per land verschil in verandering. Maar ieder land maakt wel stappen en daar gaat het om. Het programma is druk voor de spelers van Volendam. Ieder weekend wedstrijden en door Europese wedstrijden vaak ook nog door de week. Kan dat zo blijven? Iedereen weet dat de arbeid en inzet van een amateur tophandballer bij Volendam zwaarder is dan wat een gemiddelde profvoetballer moet doen. En dat voor veel minder geld. Dit maakt het moeilijk, maar niet onmogelijk. Wij zoeken alleen maar mensen die willen en een droom hebben. Ja, wij moeten beter worden in het faciliteren van die spelers. Daar werk ik iedere dag aan. Met name sport-prive maatwerk is mijn visie voor iedere speler. Soms gaat het goed, maar we zijn er nog lang niet. Haalt Volendam ook dit seizoen weer de finale? En wie wordt jullie tegenstander? Mark Schmetz heeft aan het begin van het jaar van mij te horen gekregen dat wij “kampioen willen worden met iedereen”. Hij en zijn staf zijn al een jaar lang goed op weg om onze spelers te kunnen laten pieken op de juiste momenten. Dit voelde ik al aan. Ik heb namelijk vertrouwen in onze periodisering en de kennis die we hebben opgebouwd in ons programma. Ik heb vertrouwen in onze staf en ik heb zeer veel vertrouwen in onze jongens. Als zij het niet redden dan is het zo. Maar over vertrouwen hebben in deze club zal je van deze manager nooit een ander geluid horen. Wie het wordt in de finale is aan een ander.