Mama ik lijk steeds meer op jou...
Iedere dag was weer een nieuw gevecht tegen 'het gezag'. Het gezag was veelal mijn moeder en de wederpartij waren mijn broer en ik. 's Morgens begonnen de schermutselingen. 'Eddy wil je nil van bed af komen, je bent deze maand al drie keer te laat op school geweest.' Vervolgens moest ik aangespoord worden om mezelf aan te kleden en werd de grootst mogelijke moeite gedaan om ervoor te zorgen dat ik wat voedsel tot me te nam. Een terugkerende strijd van een uur met iedere keer dezelfde irritaties over en weer. Mijn moeder vond ik een 'ouwe zeur' en ik snapte niet waar ze zich zo druk om maakte.
30 jaar later ben ik 'het gezag' en de geschiedenis herhaalt zich op onvoorstelbare wijze. Ook de 'avondstrijd' komt me buitengewoon bekend voor. De kinderen die niet op bed willen, daarna nog een kussengevecht aangaan en tot slot stiekem een boekje gaan lezen. Het enige verschil is dat de Rode Ridder is ingeruild voor de Tina.
Nu sta IK onderaan de trap te schreeuwen en hoor ik Liset zeggen 'Nu ga jij maar een keer naar boven'. Precies dezelfde woorden die ik mijn moeder zo vaak tegen mijn vader hoorde zeggen. Deze week was ik een paar dagen weg met het gezin en weer herhaalde de geschiedenis zich. Vechtende kinderen achterin de auto, zwarte schaamhaartjes op pisbakken in Duitse Rasthofs (niet relevant, wel jeugdsentiment) en de vraag 'zijn we er al' om de 10 minuten.
De moraal van dit verhaal: je knippert twee keer met je ogen en je bent je vader en moeder geworden. Nu irriteer ik met wel eens aan oude mensen op de fiets die niet omkijken voordat ze de weg oversteken, of het verkeer ophouden met hun `slakkegangetje'. Of als ze me schaapachtig aankijken als ik iets vertel over internet en smartphones en als ik alles tien keer aan ze moet uitleggen.
Maar als ik nog twee keer knipper met mijn ogen, dan ben ik zelf dat ouwe mannetje dat het allemaal niet meer kan bijbenen. Dat oude mannetje dat nou eens een keer moet stoppen met al die verhalen over vroeger. `Ja opa, vroeger was alles beter. Nou weten we het wel weer.' Tot die tijd schrijf ik nog maar even een column , dan kan ik later in ieder geval zeggen dat ik het allemaal heb voorspeld...