Met beter imago handballers Monnickendam bijna kampioen

Met beter imago handballers Monnickendam bijna kampioen

Ze doen het goed dit seizoen. Over twee weken hopen de handballers van tweedeklasser Monnickendam in eigen huis kampioen te worden. Tot die tijd blijft Joan Scherpenzeel (50) de ploeg stevig doorcoachen. Na een periode van onrust lijken haar manschappen eindelijk weer op de goede weg te zijn.

Een aantal jaren geleden kleefden er aan handbalvereniging Monnickendam de labels 'hard' en 'agressief'. Teams speelden niet graag tegen de ploeg en scheidsrechters waren bij voorbaat al op hun hoede. Nu niet meer. „De jongens zijn nog steeds fel, maar niet meer gemeen. Daar ben ik trots op." Joan Scherpenzeel kan het niet vaak genoeg zeggen: zonder respect geen sport. „Dus ook geen handbal."

Het duurde wel even voordat de handballers zich van deze etiketten hadden ontdaan. Zo'n vijf jaar geleden begon Scherpenzeel met een nieuwe, jonge ploeg. „Veel van die jongens hadden helemaal niks met het predicaat 'agressief' dat op onze senioren was geplakt. Die oudere mannen waren gestopt en hadden plaatsgemaakt voor de jonge generatie. Toen we dit seizoen vervolgens in een ander district gingen spelen dan voorheen, brak voor ons een nieuwe periode aan."

Het team draait goed dit seizoen en staat al wekenlang bovenaan in de competitie. Op 23 maart hopen de Monnickendammers in eigen huis kampioen te worden, samen met de C-jeugd. „De meiden van de C kunnen ook kampioen worden", aldus Scherpenzeel. „Dat wordt een feest in sporthal 't Spil als beide teams hun belofte waarmaken." Het enthousiasme klinkt door in haar stem.

Scherpenzeel is al van jongs af aan al aan de handbalvereniging verbonden. Ze begon er ooit omdat ze van haar ouders 'op een sport moest', niet wetende dat ze er nooit meer zou vertrekken. In tegendeel: ze was acht toen ze bij de vereniging begon, achttien toen ze de senioren ging coachen en nu geeft haar eigen dochter ook training op de club. „Het zit een beetje in de familie", lacht Scherpenzeel. „Als je hiermee opgroeit, dan kan je bijna niet zonder. Monnickendam is een ontzettend leuke vereniging. Ik weet niet beter dan dat ik er iedere week wel een paar keer over de vloer kom."

De Monnickendamse koestert veel mooie herinneringen. Kampeerweekenden in Borger en meereisdagen naar Rotterdam. „Dan gingen we met de hele club naar de heren 1 kijken. Geweldig was dat, er heerste een echt verenigingsgevoel." Scherpenzeel heeft de laatste jaren een veranderende trend daarin opgemerkt. „Vroeger zeiden we rustig: 'ik kan niet op vakantie, ik moet handballen'. Nu is het: 'ik kan niet handballen, ik ben op vakantie'." Toch is de saamhorigheid binnen de club niet anders dan vroeger, zegt ze, alleen: „Mensen delen hun tijd anders in."

Desalniettemin heeft Monnickendam niets te klagen. De vereniging met honderdvijftig leden heeft voor ieder team een goede trainer en begeleider. „Bij andere teams is dat wel eens anders", zegt Scherpenzeel. „Dan zitten er van die ongeïnteresseerde ouders aan de kant die het trainerschap uit pure noodzaak maar op zich hebben genomen. Gewoon, omdat niemand anders het wilde doen."

Enthousiasme

En als de vrijwilligers bij Monnickendam ook maar de helft van het enthousiasme van Scherpenzeel hebben, dan heeft de club inderdaad niets te klagen. Het enige waar ze over zou mogen zeuren is het aantal jongens binnen de club: dat is namelijk blijven steken op zo'n vijftien. Monnickendam heeft alleen een herenteam bij de senioren. Vandaar dat Scherpenzeel aan het eind van het gesprek nog even een oproep wil plaatsen: dat nieuwe leden altijd welkom zijn en dat iedereen kosteloos mag meetrainen. „Handbal is een prachtige sport en iedereen mag het weten."

Paspoort

Naam: Joan Scherpenzeel
Leeftijd: 50 jaar
Woonplaats: Monnickendam
Sport: handbal
Club: Monnickendam
Functie: coach eerste herenteam