Slagvaardige Janine Klein: directeur bij de Stichting Promotie Waterland

Mensen die hun hart hebben verpand aan Waterland, vertellen wat deze streek voor hen zo waardevol maakt

Van vrijwilliger tot directeur bij de Stichting Promotie Waterland. En van freelancer tot mede-eigenaar van het tijdschrift Campinglife. De Monnickendamse Janine Klein (35) is slagvaardig.

Monnickendam

„Ik ben zoals velen in het Purmerendse Waterlandziekenhuis geboren, maar woon mijn hele leven al in Monnickendam. Ik ben hier opgegroeid en wil er nooit meer weg. Als journalist in de toeristische wereld reis ik veel en kom ik op prachtige plekken. Maar bij thuiskomst denk ik altijd 'wat ik daar gezien heb, hebben we hier ook'. Strand, historie, evenementen... Als ze 's zomers aan me vragen of ik meega naar het strand in Zandvoort, vraag ik me af waarom ik drie uur in de file zou gaan staan als ik hier in het Hemmeland ook naar het strand kan."

Informatiepunt

„Bij de Stichting Promotie Waterland begon ik als vrijwilliger. Toen de vorige directeur vertrok, heb ik gesolliciteerd en nu bekleed ik die functie z4 uur per week. Twee dagen bij het Informatiepunt aan het Zuideinde en de overige acht uur vrij in te vullen. Als het druk is, sta ik ook wel achter de balie."

Subsidie

„We krijgen subsidie van de gemeente Waterland waar we het Informatiepunt goeddeels draaiende mee kunnen houden. Maar daarnaast hebben we veel overeenkomsten met ondernemers om activiteiten te kunnen ontplooien. Wij organiseren ze en zorgen voor de promotie, maar de praktische uitvoering ervan komt grotendeels bij hen te liggen. In ruil voor die inzet zorgen wij er dan voor dat ze worden gepromoot. Dat werkt goed. Ondernemers merken dat het vruchten afwerpt."

Ambassadeurs

„Het werkt het best als inwoners van de gemeente Waterland ambassadeurs zijn voor hun eigen regio. Als ze andere mensen vertellen hoe mooi het hier is en wat er allemaal te zien en beleven valt. Dat doe ik zelf ook. Na een pers reis naar Canada alle Nederlandse journalisten die mee zijn bij terugkomst thuis te eten vragen en laten zien waar ik tijdens de reis over heb verteld. Hoe mooi het hier is. Het ligt wat moeilijk om anderen zover te krijgen dat ze die ambassadeursrol op zich nemen. Het is Nederlanders eigen om heel nuchter te zijn en niet op te scheppen. Hoe dichter je bij West-Friesland komt, hoe erger dat is. Hier in Monnickendam en Waterland speelt dat ook wel. Je woont er, maar zo bijzonder is het niet. Van die instelling moeten we af."

„We houden toeristen natuurlijk het liefst in Waterland. Maar er zijn hier niet altijd voldoende verblijfsmogelijkheden. Hoewel er de afgelopen jaren veel kleinschalige bed and breakfast faciliteiten bij zijn gekomen en nu de ontwikkeling van het Mirror Hotel er door is. Dat juichen wij toe. Twee jaar geleden met Pasen zal bijvoorbeeld alles vol. Hebben we mensen zelfs in Enkhuizen moeten onderbrengen."

Reisjournalist

„Ik heb de toerismeopleiding gedaan en Nederlands gestudeerd. Daarna was ik jarenlang secretaresse, maar moest in die rol steeds meer schrijven en kreeg daar lol in. Toen ik ook steeds meer werd ingezet om wetteksten te schrijven, dacht ik 'dan kan ik net zo goed mijn werk opzeggen en het zelf proberen'. Dat was in 2007. Toerisme heeft me altijd getrokken, maar die branche betaalt zo slecht. Daarvoor ben ik iets te commercieel en gedreven. Toerisme en schrijven bleek voor mij de ideale combinatie. Het werk bij de Stichting Promotie Waterland en de persreizen zijn hele sociale activiteiten. Het schrijven doe ik alleen, in mijn thuiskantoortje achter de computer."

Spelvaut

„Ik ben toen taal & tekstbureau Spelvaut begonnen. Behalve dat ik meega op persreizen en toeristische verhalen schrijf, ben it ook verbonden aan lokale media. En ik werd freelance hoofd redacteur van Campinglife. Toen de uitgever failliet ging, hebben we het als makers van het tijdschrift met z'n drieën overgenomen. We wisten dat Campinglife levensvatbaar was. Nu ben ik eigenaar-hoofdredacteur.'

Thuiskomen

„Reizen vind ik prachtig, maar het mooiste ervan is thuiskomen. Er is toch echt niks beters dan dit. Ieder gebied heeft wel iets bijzonders, maar als ik van Schiphol kom, daar de trein naar Amsterdam CS pak en dan de bus naar Monnickendam, is het bij Het Schouw de polder inrijden toch weer een lekker gevoel van thuiskomen."