De verbouwing van St Gerardusstraat 8 Edam (foto)

Even leek alle hoop opgegeven, toen ze voor de derde keer vlak voor een bezichtig werden afgebeld, maar toen was daar de woning aan St Gerardusstraat. Cees Snoek en zijn vriendin Cindy Slotboom wisten het direct zeker en de grootschalige verbouwing die nodig was, namen ze op de koop toe.

[caption id="" align="alignleft" width="465"] Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl[/caption]

Op 14 december kregen ze de sleutel en precies een half jaar later, op 14 juni konden Cees Snoek en zijn vriendin Cindy Slotboom samen hun intrek nemen in de woning.  Cindy: “Ik wilde in het oude gedeelte blijven wonen. Daar woon ik al mijn hele leven en ik wilde dus perse aan deze kant van de Julianaweg blijven.

Per toeval ontdekte ik dit huis, ik wist direct dat dit ‘m was.” Cees: “Ik heb negen jaar in de bouw gewerkt dus ik had er een redelijk goed beeld van wat er moest gebeuren, ook kon ik gelukkig heel veel zelf doen.”

Antieke bedrading
Er moest dus veel gebeuren: “Alle plafonds moesten eruit, die waren gemaakt van zachtboard en dat is brandgevaarlijk. Ze hadden er hier nog wat tempex plaatjes tegenaan gemonteerd voor de sier. Het was echt een drama, er was ook helemaal niets geïsoleerd. Op zolder zat 1 cm dik piepschuim tegen de plafonds. Daarnaast moest al het elektra vervangen worden, de bedrading liep door ijzeren pijpen, dat is echt antiek. In de meterkast zaten twee stoppen en geen aardlekschakelaar. Nu hebben we zeven groepen en twee schakelaars. Ook heeft de elektricien alle kabels voor tv en internet direct in de muur gefreesd. Het resultaat is dan ook super netjes, zelfs de bedrading van de speakers is in het plafond weggewerkt.”

Drie wordt één
Beneden bestond de woning uit een voorkamer, achterkamer met grote haard en een aparte keuken. Daar zijn nu alle muren tussenuit gehaald, zodat het één grote kamer met keuken is geworden. Boven zijn de wanden, die gemaakt waren van gaas, kalk en een dun laagje stukwerk vervangen. Cindy: “Beetje jammer dat we een week bezig zijn geweest om het behang eraf te krabben, want vervolgens is de hamer er gewoon ingegaan.” De badkamer blijft zoals deze is. “Boven het trapgat hing een schilderijtje, toen we het weghaalden bleek dat er een gat achter zat verstopt. Dat was wel met meer schilderijen in het huis het geval. Eindelijk wilde ik een andere spiegel in de badkamer, maar ik durfde hem niet weg te halen, wie weet wat er achter zit.”

Heel veel uren…
Omdat Cees als beveiliger werkt, heeft hij onregelmatige diensten. “Na een nachtdienst ging ik even slapen, broodje eten, douchen en weer hier aan het werk. Zo ging dat iedere dag, elke vrije uurtje was ik bezig. Als ik een dag vrij had, was ik makkelijk van zeven uur ’s ochtends tot tien uur ’s avonds bezig. Als ik dan thuis kwam, moest ik me bijna opnieuw aan mijn eigen moeder voorstellen.”

Ruzie?
Behalve dat Cees zelf handig is, kent hij ook veel mensen in de bouw. “Als ik een loodgieter nodig had, kon ik die bellen en stond die zo voor de deur. De elektricien was de man van een vriendin van mij, de loodgieter had bij mijn ouders al de keuken gedaan en de stukadoor is weer een goede vriend van mijn oom. Onze stukadoor zei dan ook: ik zal extra netjes werken, anders moet ik dat straks op een verjaardag horen. Dat heeft hij ook gedaan. Hij stond hier op zaterdag al om half zes te werken, ik vroeg hem of hij soms ruzie met zijn vrouw had, maar hij wilde het gewoon graag af maken.”

Mooi draaiboek
“Wat vooral erg goed is gegaan is dat de hele verbouwing achter elkaar doorliep,” vertelt Cees. “De lang aanhoudende vorst was aan onze kant, daardoor was alles op de bouw bevroren en konden ze bij ons aan de slag. De stukadoor was op maandag klaar en op dinsdag stond de elektricien op de stoep om alles af te monteren. We hebben nooit op iemand hoeven wachten, af en toe stonden hier wel vier busjes van verschillende bedrijven voor de deur. Alles ging gesmeerd! Een bouwbedrijf zou er jaloers op zijn.”

Helemaal gesloopt
“We hebben ook hulp van de familie gehad, mijn vader heeft de hele verbouwing hier doorgebracht en mijn broertjes, die allebei schilder zijn, hebben alles geschilderd. Dat viel nog niet mee, want alles wat gelakt: binnen, buiten, beneden en boven. Af en toe kon ik mijn broertjes die boven bezig waren in de woonkamer horen vloeken! Na zes maanden non-stop klussen en werken was ik wel helemaal gesloopt. In september zijn we lekker vrij en gaan we van ons huis genieten.” Cindy: “We zijn heel erg trots op het eindresultaat en hoeven nu nergens meer heen. Ik blijf hier net zo lang zitten tot ik naar de overkant kan verhuizen (naar de Gouwzee. Red). We willen hier de rest van ons leven slijten.”