One Clueless Friend (Dick Kwakman) dit weekend bij drie verschillende optredens te zien (foto)

Dick Kwak­man ali­as One Clu­e­less Friend laat dit week­end zijn num­mers ho­ren op de po­dia van La­ke­si­de Sto­ries, Sin­gel­fes­ti­val én on­ze NHD Ses­sies in P3. Hij hoopt het hart van me­nig muzieklief­heb­ber te ver­o­ve­ren. ,,Ik heb het ge­voel dat het door­bre­ken als ar­tiest voor mij nu echt is be­gon­nen.''

,,Het was pa­padag voor mij. Ik zou ei­gen­lijk een op­tre­den heb­ben in Duits­land, maar dat ging niet meer door van­we­ge het slech­te weer. Best jam­mer, want dit zou mijn eer­ste op­tre­den in Duits­land wor­den. Maar aan de an­de­re kant was het ook lek­ker om een dag­je met mijn doch­ter Li­ly door te bren­gen. Zo had ik ook tijd om mu­ziek te ma­ken. Zij vindt dat heel erg leuk, be­hal­ve dat ze het soms te hard vindt. Dan moet de mu­ziek zach­ter of uit.

Ik heb mijn ei­gen num­mers ge­oe­fend, maar luis­ter ook graag naar an­de­re ar­ties­ten. Ik houd erg van de mu­ziek van Fink, Alt-J en The XX mo­men­teel. Die mixen al­ler­lei stij­len met el­kaar. Dat spreekt me wel aan als ar­tiest. Ik word zelf vaak sin­ger-song­wri­ter ge­noemd, maar ei­gen­lijk hou ik niet zo van la­bels. Al voor de naam sin­ger-song­wri­ter be­stond, deed ik dit. Ik zie mij­zelf ge­woon als een mu­zi­kant.''

,,Prul­la­ria voor de wo­ning ge­kocht van­daag. We wo­nen nog niet zo lang in dit nieu­we huis in de Broeck­gouw, dus we kon­den wel wat spul­len ge­brui­ken. Ver­der heb ik ge­oe­fend voor het Singelfes­ti­val in Edam. Ik sta voor het eerst op het hoofd­po­di­um, dat is toch wel bij­zon­der. Eerst zat ik in de band Ele­men­tric en maak­ten we wat meer al­ter­na­tie­ve mu­ziek. De mu­ziek die ik nu maak, is wat toe­gan­ke­lijk voor een bre­der pu­bliek.''

,,Van­daag moest ik ge­woon wer­ken. Ik werk als do­cent En­gels op het Don Bo­sco Col­le­ge in Vo­len­dam. Dat doe ik al ruim ne­gen jaar. Ik heb veel met de En­gel­se taal. Ik schrijf mijn num­mers ook in het En­gels. De tek­sten heb­ben vaak een die­pe­re laag, een dub­be­le be­te­ke­nis of iets ve­nij­nigs. Althans, ik pro­beer die tek­sten wel het luis­te­ren waard te ma­ken. Laat ik het zo zeg­gen: ik doe mijn best. Vaak zeg­gen men­sen die naar mijn mu­ziek luis­te­ren dat ik niet echt Ne­der­lands klink. Dat zie ik maar als een com­pli­ment. Door­dat ik een tijd­je in En­ge­land heb ge­woond, heb ik een beet­je een ac­cent van ie­mand uit Bir­ming­ham. Ik pro­beer daar wel wat van af te ko­men, maar wil ook niet té Ne­der­lands klin­ken.''

,,Dit was wel een bij­zon­der mo­ment van­daag: ik ben ge­slaagd voor mijn mas­ter En­gels. Ik kom oor­spron­ke­lijk uit de bouw. Daar werk­te ik van jongs af aan, maar werd al­ler­gisch voor stof dus moest iets an­ders gaan doen. Toen gooi­de ik het roer om en ben ik En­gels gaan stu­de­ren. Die taal lag me wel. Ik haal­de mijn hbo di­plo­ma, maar wil­de een paar jaar ge­le­den ei­gen­lijk wel meer. Zo ben ik nog een stu­die gaan doen. Die mas­ter­stu­die was best pit­tig om te doen, zo naast het mu­ziek ma­ken en het ver­zor­gen van je ge­zin. Dus ik ben wel trots dat het is ge­lukt.''

,,Niet veel bij­zon­ders van­daag, be­hal­ve dat ik 's avonds ging wan­de­len en een mooie plaat ont­dek­te: Lo­ne­rism van Ta­me Im­pa­la. Zo met de maan er­bij bui­ten, had het wel iets ma­gisch. Mu­ziek kan dat echt met mij doen. Uit een mu­zi­ka­le fa­mi­lie kom ik niet, maar van jongs af aan heb ik een gro­te pas­sie voor mu­ziek ge­had. Het be­gon bij pi­a­no­les, wat ik niks vond. Uit een soort van rebel­lie ben ik toen in band­jes gaan spe­len en ei­gen­lijk nooit meer ge­stopt met mu­ziek ma­ken. Mo­men­teel ben ik ook be­zig met een ei­gen al­bum, dat ho­pe­lijk dit jaar nog uit­komt. De ti­tel is nog niet dui­de­lijk, maar het wordt een mooi, per­soon­lijk werk. Daar­naast mag ik ook steeds va­ker op­tre­den op al­ler­lei po­dia. Heb wel het idee dat voor mij het door­bre­ken als ar­tiest nu echt is be­gon­nen. Ik weet dat het las­tig is om er je brood mee te ver­die­nen, daar­om blijf ik vast ook in het on­der­wijs wer­ken en dat is pri­ma. Maar over hoe het nu gaat met One Clu­e­less Friend, mag ik zeker niet kla­gen. Een he­le leu­ke en span­nen­de tijd.''

,,Naast mijn werk nog veel ge­oe­fend van­daag. Drie op­tre­dens in een week­end is best veel, dus ik wil wel voor­be­reid zijn na­tuur­lijk. Ik werk voor mijn mu­ziek veel sa­men met Mar­tijn de Wit en Mar­tijn van Wa­ve­ren. Van Wa­ve­ren helpt me heel erg goed qua pro­duc­tie van mijn nieu­we al­bum. Hij weet net dat ene uit mij los te peu­te­ren om een num­mer nog be­ter te ma­ken. Geen idee hoe hij dat doet, maar het werkt. Vind het wel een gek idee dat men­sen straks mijn mu­ziek kun­nen ko­pen, maar ook een heel erg mooi idee.''

,,Van­avond ga ik so­wie­so even naar het Sin­gel­fes­ti­val om Pro­ject Bon­go te chec­ken. Die gas­ten ma­ken echt goeie mu­ziek. En ver­der een beet­je rus­tig aan doen en me voor­be­rei­den op een mooi mu­zi­kaal week­end. Ik heb er zin in.''