Gerrit...
Toen de laatste van het gezin, die uit 9 kinderen bestond, van Jan Mühren en Grietje Mühren-Tuyp werd geboren (ik zei de gek) was onze oudste broer 15 jaar en , alhoewel ik die eerste 15 jaar niet heb meegemaakt, was er van horen zeggen sprake van een exceptioneel talent aan de Dirkslandstraat 28.Volgens vader Jan was 15 jaar daarvoor de 1e Volendammer die het Nederlands Elftal zou gaan halen geboren, wat is uitgekomen, en vrij uniek was.
Dat 5 jaar daarna nog een international werd geboren (Arnold), dat had vader Jan in zijn stoutste dromen nooit gedacht. Ik was 1 jaar toen Gerrit debuteerde in het 1e elftal van FC Volendam, o.l.v. Piet Dubbelman, in de thuis wedstrijd tegen Feyenoord op 6 oktober 1963. Na zijn mooie periode bij Volendam ging Gerrit op 22 jarige leeftijd naar het grote Ajax, waar hij club icoon Bennie Muller uit het 1e elftal speelde en zo begon voor Gerrit een geweldige carrière in een wereld elftal met toppers als: Keizer, Cruijff, Neeskens, Hulshoff etc.
Het hooghouden in Bernabeu in Madrid was voor ons thuis niks speciaals, want wij deden dit immers elke dag op ons achterstraatje, maar de locatie en de druk, was ietsjes anders, dat maakte het historisch. Ik als 11 jarig jongetje was verschrikkelijk trots op mijn beide broers en droomde ook van zo’n carrière, het leek soms wel alsof ik het zelf allemaal op het veld mee maakte. Ik kon niet afwachten als Ajax een Europa Cup wedstrijd moest spelen en die live werd uitgezonden op de woensdagavond. Als dan ook nog die sterspelers zoals Neeskens, Hulshoff, Suurbier, Krol en Rep bij jou thuis komen en om met jou op achterstraat te gaan voetballen, dan weet je als kleine jongen niet meer hoe je het hebt, want daar keek iedereen tegen op!! Ik was dan vaak in de rondo de middenman(netje), en lachen als ze de bal door me beentjes speelde en ik maar rennen.
De schutting was ons doel en daar achter woonde onze buren , als broer Jan, peter of ik (Gerrit of Arnold deden dat nooit) de bal in het raam van de buurman schoot kreeg je 1 week schorsing van Gerrit, de jongste kreeg het voor elkaar om in dat raam te schieten, maar Gerrit zei na 2 dagen tegen mij: kom op Jack we gaan weer hoog houden, want hij zag aan mij dat ik niet te spreken was over die sanctie. Na zijn geweldige Ajax periode met 3x de Champions league te hebben gewonnen en nog veel meer grote prijzen, ging Gerrit naar Spanje, naar Betis Sevilla, waar ik zelf met me vader, moeder en Arnold op uitnodiging van het Algemeen Dagblad 5 dagen mocht vertoeven.Mijn broer was daar een halfgod en nu nog praten ze over Moeren, die in 1977 Spaans voetballer van het jaar werd, met concurrentie van o.a. Cruijff, Neeskens en Mario Kempes.
Nadat in augustus 2012 de beenmerg ziekte MDS werd geconstateerd zei hij tegen mij dat hij de hoofdprijs had, hij bedoelde daarmee de ergste vorm daar van.Ik was vaak bij hem op bezoek in huis of ziekenhuis, hij vroeg als eerste als ik bij hem kwam: hoe is het met je? terwijl het om hem ging!! ik zag naarmate de tijd verstreek Gerrit al zwakker worden en dat deed pijn om te zien! Ze konden er ook niks aan doen, aan deze rot ziekte, iemand die zo goed en gezond geleefd heeft, het leven is soms niet eerlijk!!
Ik herinner me Gerrit als een hele goeie kerel, een top man voor Grietje, een top vader voor Johan , John en Gerrie, en vooral voor ons een kanjer als broer, waar ik veel van geleerd heb.
Jack Mühren