Zeevang vangt bot bij gemeenteraad Edam-Volendam
De gemeenteraad van Edam-Volendam heeft op donderdag 29 januari in meerderheid besloten om de voormalige panden van HHNK aan de Schepenmakersdijk in Edam te verkopen. De coalitiepartijen bleken doof voor de vier argumenten van GroenLinks, namelijk:
- Goede ambtelijke huisvesting raakt verder weg dan ooit; er is geen oplossing, zelfs niet tijdelijk, voor de eigen ambtenaren in de krakkemikkige panden aan de Mgr. Veermanlaan.
- De gemeente boekt een verlies van meer dan een miljoen euro dat afgewenteld wordt op de inwoners van de nieuwe fusiegemeente.
- Er is met de koper geen enkele garantie afgesproken op spoedige ingebruikname van het complex. Langdurige leegstand en vertasing is niet denkbeeldig, omdat het monumentale gebouwencomplex gezien de aankoopsom een aantrekkelijk speculatieobject is.
- Men plaatst de inwoners van de Zeevang voor een voldongen feit, terwijl de fusiebesprekingen in volle gang zijn.
Je vraagt je af, hoe moet een bewoner van de gemeente Zeevang zich voelen bij de naderende fusie? Aan welke politieke doordrammers heeft hij zich overgeleverd? De gemeenteraad van de Zeevang heeft zich niet kunnen uitspreken over het verkoopplan; de inwoners al helemaal niet, terwijl daar toch alle reden voor is: straks moeten er Zeevangse ambtenaren naar Edam-Volendam verhuizen terwijl het enige gebouw waarin ze op korte termijn gehuisvest zouden kunnen worden in sneltreinvaart verkocht is.
In het kader van de fusie is er een werkgroep ingesteld die de huisvestingsproblematiek moet onderzoeken. Die werkgroep heeft in een eerste verkenning zonder verdere argumenten geconcludeerd dat inhuizing van ambtenaren in het HHNK-complex niet aan de orde is omdat het meer dan € 500.000,- kost om het complex te verbouwen (€ 900.000,- om precies te zijn). Hoeveel het kost om het complex aan de Mgr. Veermanlaan en het Stadskantoor te verbouwen werd er niet bij gezegd. Het is duidelijk dat de conclusies van de werkgroep politiek geïnspireerd zijn en helemaal geen nuchtere inventarisatie zijn van de diverse opties. Dit patroon van politieke beïnvloeding van conclusies, in een door het college gewenste richting, is helaas schering en inslag geweest in alle eerdere zogenaamde onafhankelijke onderzoeken.
Er was in de afgelopen jaren sprake van een politieke achtbaan waarbij de panden eerst zijn aangekocht om een coalitie met de PvdA mogelijk te maken, en vervolgens weer met verlies zijn verkocht om een andere coalitie, met lijst Kras, mogelijk te maken. Het standpunt van GroenLinks is steeds hetzelfde geweest: gebruik van de kantoorpanden is de goedkoopste en snelste oplossing voor de huisvestingsproblematiek.
Bij de raadsvergadering van afgelopen donderdag diende GroenLinks een motie in waarin uitstel van de verkoopbeslissing bepleit werd totdat ook de gemeenteraad van Zeevang gehoord is. Dan pas kan er voldoende draagvlak zijn voor een conclusie die alle inwoners aangaat. Het heeft niet zo mogen zijn: onze motie werd door geen van de andere partijen gesteund. Op het cruciale moment bleken niet alleen de lokale Volendammer partijen totaal onverschillig, ook de partijen met afdelingen in de Zeevang vonden de mening van hun toekomstige Zeevangse medeburgers blijkbaar niet zo belangrijk. Het is duidelijk dat de Zeevangers weinig te verwachten hebben van deze partijen.
We tekenen de capitulatie; de meerderheid in de raad geeft de doorslag, maar hoe die meerderheid hun beslissing aan de achterban gaat uitleggen, daar zal heel wat kunst en vliegwerk aan te pas komen.