Heimwee en financiën

We krijgen de laatste tijd opvallend veel vragen over heimwee en financiën. Missen we het thuisfront niet een beetje? En kunnen we nog rondkomen na achttien weken reizen?

Vorige week schrokken we een beetje toen we via Anne’s horloge zagen hoeveel kilometers we gemiddeld wandelen. Alleen al in de afgelopen twee weken liepen we veertien kilometer per dag, vaak bepakt en bezakt. Dat voel je wel in de beentjes.

Lees hier alle verhalen van de reis van Nick en Anne.

Zwaar woord

Omdat we zo flexibel reizen, zijn we bovendien een paar keer per week bezig met het uitstippelen van routes. Ook daar ben je vaak uren mee bezig. Tel daarbij op dat we heel veel nieuwe plekken bezichtigen, veel reizen en ook veel over onszelf leren.

Die cocktail zorgt er soms voor dat je er even helemaal klaar mee bent, vooral in mentaal opzicht. En ja, dan heb je weleens zo’n momentje van heimwee. Al vinden wij heimwee ook wel weer een zwaar woord. Het zijn meer de familieleden en vrienden die we dan missen.

Gelukkig doet een goede nachtrust vaak wonderen. Als we fris en fruitig zijn, beseffen we weer heel goed dat we aan een waanzinnig avontuur bezig zijn en dat er de komende maanden nog zóveel moois op de rol staat. Dat overwint het voorlopig van de mentale struggles.

Foto: Anne bij een Japanse boerderij die gespecialiseerd is in lavendel én meloenen. Ze verkopen er meloentaart, meloenbrood, meloensappen, meloenmilkshakes, meloen-ijs en ga zo maar door. Het plekje heet trouwens Furano!

Hoofdpijndossier

Het financiële gedeelte was vooral in de eerste maanden een hoofdpijndossier. Geloof me: het kan best stressvol zijn als je alleen maar geld uitgeeft en nauwelijks iets incasseert. Inmiddels hebben we daar een modus in gevonden. We letten liever iets minder op onze uitgaven en komen dan eventueel eerder naar huis dan dat we elke cent omdraaien en daardoor troep moeten eten of in een betonnen bed moeten slapen.

Dat wil overigens niet zeggen dat we het geld over de balk smijten. De afgelopen dagen waren we bijvoorbeeld met de trein onderweg naar Sapporo in Japan. Bleek dat een hotelkamer daar minimaal 160 euro zou gaan kosten.

Toen besloten we anderhalf uur eerder uit te stappen bij een uitstekend hotel waar we voor 43 euro konden slapen. De dag erna zijn we vroeg in de trein gestapt op weg naar Sapporo. Daar hebben we een auto gehuurd, waarmee we nu het fraaie eiland Hokkaido verkennen.

Speciaal potje

Verder hebben we voorafgaand aan deze reis hard gewerkt en geld gespaard. We hadden op onze bankrekening allebei een speciaal ‘potje’ met de naam ‘Australië’, terwijl het er lange tijd naar uitzag dat het er voorlopig niet van zou gaan komen. Maar de droom zat wel in ons achterhoofd.

Totdat we eind vorig jaar allebei voor een figuurlijke T-splitsing stonden en moesten kiezen: gaan we op dezelfde voet verder qua werk of verkopen we ons huis en gaan we voor een avontuur dat we waarschijnlijk nooit meer vergeten? We kozen voor het laatste, waardoor ons ‘potje’ met de naam ‘Australië’ opeens goed van pas kwam.

Bijkomend voordeel is dat ik tussen het reizen door op pad kan om verhalen te maken voor Nederlandse media. Dat heb ik al een keer of vijf gedaan en er staat de komende weken een aantal interessante interviews op de planning, waarover ik later meer vertel. Dat soort dingen vind ik nog steeds fantastisch om te mogen doen.

Kortom, er is nog geen geldinzamelingsactie nodig en er hoeft ook nog geen vlucht naar Nederland te worden geboekt.

Foto: In het Kamikochi Park in de buurt van Nagano. Wat een prachtige natuur hier.

Fascinerend

Momenteel zijn we dus op het eiland Hokkaido, wat betekent dat we bijna het hele land zijn doorgereden met het Japanse openbaar vervoer. Dat was absoluut de moeite waard. Elk plekje heeft wel iets bijzonders en de natuur is op veel plekken echt fascinerend.

Ontzettend bedankt trouwens voor de leuke reacties op de vorige blogpost. Wij vinden het leuk om van andere mensen te lezen hoe zij onze verhalen ervaren en hoe ze zelf over bepaalde onderwerpen denken.

Schroom dus vooral niet om (weer) te reageren :-).

Grote groet uit Asahidake,

Nick en Anne