De verbouwing van Persijnstraat 27 in Edam

Hoewel hij met veel plezier in Volendam woonde, heeft het hart van Noël Dompeling altijd in Edam gelegen. Na een zoektocht van bijna acht jaar komt deze rasechte Edammer samen met zijn gezin weer terug op de plek waar hij zich echt thuis voelt. Via een attente collega vond hij zijn droomhuis en kan niet wachten tot de dag dat ze verhuizen, maar niet voordat in korte tijd de boel volledig verbouwd wordt. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

De verbouwing is ruim vijf weken gaande en er is al veel gedaan. Op 19 augustus was de sleuteloverdracht en op 20 augustus ging de sloophamer de muur in, aldus een enthousiaste Noël Dompeling. Samen met zijn vrouw Ingrid en dochter Feline was hij al een lange tijd op zoek naar een huis in Edam. “Al acht jaar geleden zijn we begonnen met kijken in Edam, toen durfde ik het alleen niet aan. Ik wilde eerst ons huis in Volendam verkopen. Toen daar uiteindelijk kopers voor kwamen, waren de huizen in Edam op.”

Gegund

Een collega van Noël die aan de Persijnstraat woont, attendeerde ze op het feit dat dit huis in de verkoop zou komen. “Nog voordat het goed en wel op Funda stond, konden wij al komen kijken. Dezelfde dag was het rond. Er zouden nog meer mensen komen bezichtigen, maar het werd ons gegund. We hadden een duidelijk verhaal en daar gingen de verkopers mee akkoord.”

Heel veel puin

De eerste twee weken stonden in het teken van slopen. Noël: “Als je dan begint, kom je altijd dingen tegen die je eigenlijk niet tegen wil komen: muren waarvan we dachten dat het dikke spouwmuren zouden zijn, een koof die aan het rotten was in de badkamer, of het spachtel dat van de muren valt. In totaal hadden we twee 6 m3 containers, plus nog een aanhanger vol met puin.” Ook in het werk kunnen dingen mislopen zoals de heimachine die na drie meter heien ermee uitscheidt. “Er moest een andere komen om het af te maken en dat duurde weer twee dagen. Omdat de machine alles precies blokkeerde, konden we ook niet met iets anders verder. Het lijkt niet veel, twee dagen vertraging, maar dat is het wel. We hebben namelijk een grensdatum die snel dichterbij komt. Op 1 november moeten we uit onze woning en dus hier in. Voor de verbouwing hadden we tien weken gepland, als je dan een paar dagen niets kan doen, wordt het al snel krap.”

Verbreding keuken

Een van de grootste aanpassingen aan de woning die direct in het oog springt, is de verbreding van de keuken. Noël vertelt: “Er is ruim een meter bijgekomen. Daarbij hebben we de muur van de huiskamer naar de keuken weggehaald. Hierdoor wordt de woonkamer één geheel en kunnen we een woonkeuken creëren, met in het midden een spoeleiland. Dat was een grote wens van mijn vrouw.” De plannen voor de keuken lagen eigenlijk al jaren te wachten. “Een jaar of zes geleden kwam het hoekhuis op dit pleintje vrij. Toen hebben we de stap niet genomen, maar we hadden toen al wel dit idee voor de verbouwing. Ik ben zo benieuwd of het uiteindelijk allemaal wordt zoals we bedacht hebben. Daar hebben we urenlang voor op Pinterest gekeken. De keuken belooft het paradepaardje van het huis te gaan worden.”

Grootste vijand

De verbouwing is nu in de opbouwende fase. Noël: “Hoewel ik het slopen zelf heb gedaan, laat ik het meeste werk in deze fase over aan vakmensen. Ik wil niet dat er straks ergens water vandaan komt waar het niet hoort, ieder zijn vak. De stukadoor is nu bezig, die gaat eerst de badkamer doen, zodat daar einde van de maand de tegelzetter in kan. Begin oktober komt de vloer, dus dan moet beneden klaar zijn met het stucwerk. De komende dagen moet hij dus als een dolle tekeer gaan. Onze grootste vijand is op dit moment de droogtijd, als de muren namelijk niet droog zijn, kunnen we niet verder. Het moet allemaal eigenlijk net iets sneller droger dan het doet. Er komt nu een beetje haast bij, maar geen stress. We weten wanneer we moeten verhuizen en wat dan niet klaar is, dat is dan maar zo. We gaan een heel eind komen.”

Terug naar Edam

Het gezin kijkt er naar uit om straks in Edam te wonen. “Mijn dochter zit al hier in Edam op school en heeft hier allemaal vriendjes wonen. Mijn hart heeft altijd in Edam gelegen. We woonden heel prettig in Volendam, maar ik voelde me er gewoon niet echt thuis. Bovendien vonden we het erg druk worden. Wij houden toch van wat rustiger wonen, wat dat betreft zal ons woongenot er zeker op vooruit gaan. We hadden na bijna acht jaar zoeken eigenlijk de hoop een beetje op gegeven. Het plan was om ons eigen huis dan maar te gaan verbouwen, daar was de badkamer en keuken ook alweer 18 jaar oud. Toen kwam begin dit jaar dit op ons pad en werd alles anders.”