Helemaal uit Zutphen komt onze vaargast van vandaag. Vaargast Hans verblijft daar in het hospice. Bij de opname werd hem gevraagd of hij nog wensen had. Toen hij vertelde dat hij gek was van water en varen, was de keus snel gemaakt. Het moest wel op korte termijn want Hans gaat zienderogen achteruit. Gelukkig was er vandaag ruimte om te varen. Hans heeft zich erop verheugd. Stichting WensAmbulance Gelderland verzorgt het vervoer met Jos achter het stuur en Marion als verpleegkundige. In de auto is ook nog plaats voor Willem en Grada, de broer en schoonzus van Hans. Omdat het nogal een eindje rijden is, komt Hans wat later dan normaal aan bij de haven.
Vrijwel tegelijk arriveert de rest van de familie, dochter Bianca, schoonzoon Martin, kleinzoon Ferry en kleindochter Iris. De familie is klein maar fijn. Er staat een fris windje maar Iris heeft in de auto nog de laatste hand gelegd aan een zelf gehaakte deken. Opa is er oprecht blij mee en kruipt er gelijk onder. Er is regen voorspeld voor de middag, dus we maken maar gelijk de groepsfoto. Hans straalt! Hij heeft zich zo op deze dag verheugd en gisteren expres al rustig aan gedaan, zodat alle energie er is voor vandaag. Wat morgen komt zien we dan wel weer, het gaat om vandaag.
Aan boord zetten we de brancard eerst bij de tafel in de kajuit, zodat we gezellig samen koffie kunnen drinken terwijl wij van René het verhaal van het ontstaan van De Vaarwens horen. We bespreken ook gelijk het vaarprogramma. Gezien de tijd hebben we eigenlijk alleen het IJ als optie, maar René belt even met de havendienst en regelt toestemming om even het Oosterdok in te varen. Nemo, het Scheepvaartmuseum, de Amsterdam en het oude varend erfgoed is altijd leuk om te zien. Wat nog meer tot de verbeelding spreekt is het oude Marine terrein. Hans is in Den Helder bij de marine opgeleid bij de luchtvaardienst, eigenlijk om het vliegdekschip van destijds, de Karel Doorman, te bemannen. Maar helaas tegen de tijd dat hij was afgestudeerd werd het vliegdekschip afgestoten en moest Hans iets anders gaan leren.
Hij werkte later in een garage, waar hij een vervelend ongeval had, waardoor hij zijn linker onderbeen moest missen. Hans is nogal positief ingesteld en is gewoon heel tevreden dat hij niet twee benen moest missen, met een prothese heeft hij zich prima kunnen redden. Hans is vorig jaar december zijn vrouw verloren, dat is een groot verdriet, bovendien was zij volgens Iris ook wel de motor van de activiteiten van het stel. Zelfs zo dat de kleinkinderen diverse keren met opa en oma op reis zijn geweest, dan bedoelen we niet een weekend Maastricht, maar reizen naar Thailand, USA, China en Normandië.
De brancard is inmiddels allang richting voorsteven gedraaid en Hans en de familie genieten van de vaartocht en van het samen zijn. Zij zijn niet vaak in de hoofdstad te vinden dus des te mooier is het om zoveel vanaf het water te bekijken. We duiken iedere mogelijke havenkom in en varen dicht langs de Houthavens, het Centraal station, de Javahaven en natuurlijk slaan we Nieuwendam niet over. Het idyllische kommetje bij café het Sluisje spreekt altijd tot de verbeelding. Al varend gebruiken we de lunch. Lekkere broodjes van de HEMA natuurlijk met een beetje aankleding van onszelf zorgt voor een vrolijke lunchtafel. Hans zit prinsheerlijk op de brancard naast René en geniet daar van de broodjes. Hij is er zelf verbaasd over want hij heeft in dagen al niet zoveel en zo lekker gegeten. Kijk en daar genieten wij dan weer van!
Omdat het weer ons gunstig gezind is, varen we zelfs in een klein zonnetje, dus het heerlijke bankje voorop is goed in gebruik. Kleinzoon Ferry woont afwisselend in China en in Nederland, vandaar de reis naar China destijds, je wilt wel weten waar je kleinzoon uithangt natuurlijk. Dat Ferry juist in deze periode bij de familie is, is voor iedereen heel waardevol. Iris woont veel dichter bij de familie en dat is maar wat fijn, want daardoor ziet haar opa zijn twee achterkleinzonen regelmatig. Twee stoere mannetjes vullen de familie aan.
Hans is vandaag het middelpunt van ieders zorg, maar uit alles is voelbaar dat deze familie veel naar elkaar omkijkt. Al pratend genieten we nog even van een blokje kaas en worst op de terugweg en een glaasje fris en dan is het toch ineens tijd om klaar te maken om af te meren in de Marina. Tot onze stomme verbazing is het ongemerkt vier uur geworden, wie had gedacht dat Hans het zo lang vol zou houden? Toch weer de Vaarwens boost.
Hans stopt ons nog een donatie toe voor de collectebus, waar wij heel blij mee zijn en dan is het tijd voor afscheid. Wij worden bedankt voor een mooie dag, maar wij bedanken Hans en de familie ook, want het was heerlijk om hen aan boord te hebben en deze herinnering voor later mogelijk te maken.
Auteur Vaarwens / Wijnie
Reactie Martin en Bianca: Onze dank is groot voor deze mooie dag. Het was gisteren een dag om niet meer te vergeten. Hans heeft ervan genoten en wat een goeie organisatie. Alles geregeld en alle aandacht voor Hans. Jullie hebben er samen met de Wens ambulance een geweldige dag van gemaakt. Wijnie en René zijn toppers! Dank je wel voor dit verslag en de mooie foto’s. Wij danken jullie voor alles wat jullie hebben gedaan en hebben uitsluitend lof voor alle inspanningen.
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.