Gisteravond 26 juni zijn er een paar fikse onweersbuien geweest, maar het is vanochtend nog steeds erg warm. De hittegolf houdt nog wat aan dus aan boord gekomen alles lekker open, de ventilatoren aan en vooral rustig aan doen!

Als de telefoon aan boord gaat, meldt Ronny dat ze er met tien minuten zijn. Maud onze gaste van vandaag wordt door Ronny, haar buurman, meegenomen naar De Vaarwens; de reis is kort, ze komen uit Diemen. Op de steiger maken we intussen kennis met Kim, de dochter van Maud en de kleinkinderen; Wolf, de oudste, Tijo van vier en Bobby, zij is 1 jaar. Dan komen Maud en Ronny aan en Adri en Henk halen hen met de rolstoel op. Kleindochter Sophie en Guy de partner van Kim voegen zich ook bij ons gezelschap, Sophie heeft een heerlijke chocoladetaart gebakken, zij wonen “om de hoek” en moesten de taart nog even ophalen.

Als iedereen lekker zit en van wat te drinken is voorzien, hebben de soesjes hun weg snel gevonden en snijdt Sophie haar taart aan. Frouk doet een welkomstwoordje en stelt voorzichtig een vaartocht naar het ruimere water voor. Eigenlijk had Maud wel zin in een rondje Schans, maar de wens van de kinderen en kleinkinderen om lekker te kunnen zwemmen won het en dus zetten we koers richting de Oranje sluizen.

Er werd lekker gebabbeld, Guy was allerliefst en vol geduld voor zoon Tijo die onder de waterpokken zit en zonder wat afleiding een beetje hangerig was. Oma Maud genood van de aanwezigheid van kinderen en kleinkinderen en van alles waar de Vaarwens aan voorbij voer. Je mag het gebied dan wel goed kennen, vanaf het water ziet alles er anders uit, zeker als je alleen maar hoeft te genieten en je nergens druk over hoeft te maken.

Maud ervaart in toenemende mate druk op haar longen en is gauw kortademig en dat is erg vermoeiend. Liefde voor de medemens was haar op het lijf geschreven. Met een opleiding als verpleegkundige verkoos ze het toch om als verzorgende te werken; meer praktisch en zeker als wijkverpleegkundige, meer tijd om aandacht aan je cliënten te besteden, wat zij minstens zo belangrijk vond als het meer technische van een verpleegkundige.

Nu heeft zij zelf die extra zorg en aandacht heel hard nodig en gelukkig is daar Ronny, een paar huizen bij haar vandaan die dit fantastisch oppakt en ook Kim en Guy met de kleinkinderen wonen eigenlijk wel lekker dichtbij!

Lieve kleine Bobby is intussen heerlijk in slaap gevallen in haar buggy en op het monotone geluid van de motor en het bewegen van het schip op het water van het binnen IJ is zij spoedig onder zeil! De Oranje sluizen naderen en wij krijgen de grote sluis toegewezen. Dat het wat lang duurt kan niemand helpen, de techniek van het oude complex heeft het te warm gekregen en ook de veel nieuwere Alexandersluis heeft problemen met de hydrauliek.

Inmiddels krijgt ook de atmosfeer last van de warmte die weer flink oploopt en achter ons wordt het steeds donkerder grijs, we horen gerommel en zien prachtige lichtflitsen. Frouk bestudeert nogmaals de meteo kaarten en uit veiligheid overwegingen (better safe than sorry) besluiten we om de havenmeester van Durgerdam te bellen of we daar welkom zijn in plaats van ons anker te laten vallen in het buiten IJ.

Zo schuiven we tegen lunchtijd langszij van de passantensteiger van de haven van Durgerdam, waar de havenmeester ons al welwillend staat op te wachten om te helpen met afmeren, dank voor alle service! Het duurt niet lang of de oudste kleinkinderen liggen al in het water. Wij zetten het “honden zwembadje” op en vullen het met een paar putsen water. Zo kunnen jong en oud genieten van verkoeling en waterpret! Het onweer trekt om ons heen en wij genieten alleen maar van gezelligheid, bliksem flitsen en mooie verhalen, herinneringen en gezelligheid en maken zo weer nieuwe herinneringen voor de toekomst.

Kim en Guy en hun gezin gaan begin juli met vakantie voor 5 weken naar Zweden. Heerlijk kamperen in de vrije natuur en genieten van alle vrijheid in noord Scandinavië. Zij zullen ook in delen van Zweden komen waar nog niet “overal dekking” is. Maud ziet hier wel tegenop en ook Kim vindt het niet helemaal “lekker zorgeloos” op vakantie gaan. Via de marifoon vernemen we een totale stremming van het Oranjesluizen complex en na een poosje besluit schipper Frouk om telefonisch met de sluizen te bellen. Om 14:30 kunnen we een schutting krijgen, de sluismeester verontschuldigt zich voor het oponthoud van vanochtend! Wat een service, en wat een medeleven!

Wolf zet de schippers pet op en stuurt ons feilloos terug naar de sluis, hij vertrouwt mij toe dat hij eigenlijk ook graag zou willen gaan varen! Goed plan Wolf maar eerst even je HAVO diploma scoren! We schutten vlot terug naar binnen en maken nog een kleine lus via het ons zo vertrouwde zijkanaal K en Nieuwendam. Altijd weer mooi! Dan zetten we koers terug richting Marina en na het drukke stuk neemt ook Tijo het stuurwiel over, zowel zittend als staand, dat wordt vast nog wel wat. Van Guy hoor ik dat opa ook een boot heeft en dat hij daar ook wel mag sturen!

Maud heeft genoten; al haar lieverds om zich heen, ze zien spelen en genieten, plonzen en zwemmen en zelf ook met de pootjes lekker in het verkoelende water, maar nu is de tank leeg en de energie is op. Voldaan meren we af, praten nog wat na en nemen afscheid…. alsof we elkaar al jaren kennen en een fijne vakantie hebben beleefd.

Lieve Maud, dank voor het openen van je hart voor ons, dat je je dierbaren meenam voor deze dag en dat ook zij met ons deelden!

Dank ook voor de titel van dit verslag, ik gebruik hem graag.
Vaar wel Maud, op de wind met alle liefde en zorg!

Goede vaart, Henk, Adri en Frouk!

Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.