Met een minuut stilte heeft de gemeenteraad van Waterland donderdagavond stilgestaan bij het overlijden van Roland Wolters. De oud-wethouder en oud-raadslid overleed op 30 augustus. Voorafgaand aan de raadsvergadering sprak burgemeester Van der Weele een In Memoriam uit, waarin zij terugkeek op zijn leven en zijn politieke loopbaan.
Wolters was jarenlang actief binnen de Waterlandse politiek namens de VVD. Hij begon op 22 februari 2018 als duo-raadslid en werd in februari 2022 benoemd tot raadslid. Ook vervulde hij de rol van lijsttrekker voor de VVD en van juli 2022 tot april 2024 was hij wethouder van Waterland, met onder meer financiën, economische zaken, toerisme, sport, onderwijs en werk en inkomen in zijn portefeuille. Maar Roland Wolters was meer dan zijn politieke functies. Burgemeester Van der Weele herinnerde hem als een man die scherp was, zeker als het om cijfers ging, maar die tegelijkertijd grote betrokkenheid toonde bij de samenleving en bij mensen die een steuntje in de rug nodig hadden.
Wolters was open over de ziekte die hem trof. In zijn ontslagbrief als wethouder schreef hij dat in januari 2023 kanker bij hem was vastgesteld. Het nieuws zette zijn leven en dat van zijn familie volledig op zijn kop. Vol goede moed begon hij aan een experimentele immunotherapie. Die behandeling leek aanvankelijk aan te slaan. De tumoren slonken en na zware bestralingen leek zijn situatie aanzienlijk verbeterd. Zijn lichamelijke energie bleef echter achter. In december 2023 ging het fysiek verder bergafwaarts. Wolters stond voor een moeilijke keuze: doorgaan met het zware en veeleisende wethouderschap of zijn energie vooral gebruiken voor zichzelf en zijn familie. Hoewel hij het werk als wethouder met veel plezier deed en grote waardering had voor zijn collega’s en de gemeentelijke organisatie, besloot hij uiteindelijk te kiezen voor de tijd die hem nog restte met de mensen van wie hij hield.
Zijn echtgenote Truus, zijn kinderen en kleinkinderen kwamen daarbij op de eerste plaats. Ook zijn broers, vrienden en andere dingen waarvan hij kon genieten, wilde hij zoveel mogelijk blijven zien en meemaken. Van der Weele haalde tijdens haar In Memoriam een persoonlijke herinnering op aan het afscheid van Wolters als wethouder, in april 2024. Zij wenste hem toen toe dat hij nog vele jaren met Truus en zijn kleinkinderen naar Egmond aan Zee zou kunnen gaan. ‘Op naar Egmond’, waren haar woorden destijds. Dat Wolters slechts tweeënhalf jaar later is overleden, maakt die herinnering extra aangrijpend.
In de gemeenteraad stond Wolters bekend om zijn uitgesproken mening. Hij kon fel zijn wanneer hij ergens van overtuigd was, maar deed dat volgens Van der Weele altijd vanuit betrokkenheid. Tegelijkertijd was hij vriendelijk, benaderbaar en voorzien van een flinke dosis onderkoelde humor. Als bestuurder voer hij met vertrouwen zijn eigen kompas, zo omschreef de burgemeester het. Daarbij keek hij niet alleen naar plannen op papier, maar vooral naar de vraag of ze ook daadwerkelijk uitvoerbaar waren. Ook had hij oog voor de medewerkers die het beleid uiteindelijk in de praktijk moesten brengen.
Na zijn vertrek als wethouder bleef Wolters strijden tegen zijn ziekte. Hij was vastberaden om zo lang mogelijk bij zijn familie te blijven. Het afscheid van Roland Wolters op 7 september maakte diepe indruk. Zijn lievelingskleur zwart was volop aanwezig, evenals rode rozen. Het paste bij een man die volgens Van der Weele een groot gevoel voor stijl had. Met zijn overlijden verliest Waterland een betrokken bestuurder en een uitgesproken persoonlijkheid, maar vooral verliezen familie en vrienden een echtgenoot, vader, opa, broer en vriend.
Aan het einde van haar In Memoriam sprak burgemeester Van der Weele namens de gemeenteraad en het college haar medeleven uit aan Truus, de zoons van Roland, hun partners en de kleinkinderen. Daarna stond de gemeenteraad gezamenlijk stil bij zijn overlijden met een minuut stilte.
