Naar de inhoud

Postuum: Volendam helen na de nieuwjaarsbrand was de zwaarste én mooiste klus voor burgemeester Hans Bulte (1937-2026)

Bron: Volkskrant

Als het ‘laatste puzzelstukje’ van een lange loopbaan, zo zag Hans Bulte de zware taak die op hem wachtte als interim-burgemeester van het verscheurde Volendam na de nieuwjaarsbrand.

Hans Bulte was in 2001 al met pensioen toen commissaris van de Koningin Jos van Kemenade hem belde: of hij het zag zitten interim-burgemeester van Volendam te worden? Het was geen gemakkelijke klus: het dorp was verscheurd na de nieuwjaarsbrand in café ’t Hemeltje, waarbij veertien doden en honderden gewonden te betreuren vielen en heel politiek Volendam over elkaar rolde rond de vraag of de gedoogcultuur tot de ramp had geleid.

Aan Bulte, als opvolger van de afgetreden Frank IJsselmuiden, de taak om de rust in het gemeentehuis te herstellen – én om, zoals zijn zoon Hans jr. het verwoord, ‘een arm om de gemeenschap heen te slaan’.

Arbeidersgezin
Bulte, opgegroeid in een arbeidersgezin in Amsterdam-Tuindorp, was eerder burgemeester van Lichtenvoorde, Sint Pancras, Langedijk en Anna Paulowna, maar begon zijn loopbaan in het onderwijs. Als leerkracht voor moeilijk opvoedbare kinderen had hij geleerd duidelijk te zijn. Die eigenschap kwam in Volendam goed van pas.

‘Volendammers zijn feitelijk het prototype van de Nederlander’, zei hij een paar maanden na zijn aanstelling in deze krant. ‘Die vinden al snel dat ze zelf wel uitmaken wat mag. Maar veiligheid is niet onderhandelbaar.’ Eerder had hij al brandpreventie direct op één gezet. ‘Dan maar een paar wipkippen minder.’

Bulte, een CDA’er, gold in de woorden van Van Kemenade als ‘een politiek zwaargewicht’ en ‘de juiste man voor deze klus’, mede omdat hij had meegeschreven aan een beleidsnota over rampenbestrijding en betrokken was geweest bij het project Versterking Brandweer voor Binnenlandse Zaken.

Tegelzetter
Zelf zag hij Volendam als het ‘laatste puzzelstukje’ na een lange carrière, al moest hij later toegeven dat de opdracht hem zwaar viel. Een van zijn eerste gesprekken in het dorp was met een jongen die dolgraag tegelzetter had willen worden, maar bij de brand zijn vingers had verloren. Het was slechts een van de talloze schrijnende verhalen die hij te horen kreeg.

Ook ging hij om tafel met café-eigenaar Veerman, die een vergunning wilde voor een nieuwe zaak op de rampplek. Het college weigerde. Daarmee was de kous voor Bulte af: ‘Van het soort café dat hij wil, hebben we er hier al genoeg’, zei hij in 2003 in Trouw. ‘Basta.’ In 2003 zat zijn taak erop. Met de zogeheten ‘dat-regel-ik-wel-even-voor-je-vriendjespolitieksfeer’ die in het dorp had geheerst, was korte metten gemaakt. 

Maar belangrijker vond hij dat hij slachtoffers had kunnen helpen: onder zijn bewind kwamen er een centrum voor re-integratie en nazorg, een eenmalige uitkering bij invaliditeit en een tegemoetkoming in de gemaakte kosten. Het maakte ‘Volendam’ niet alleen tot de zwaarste, maar ook tot de mooiste klus uit zijn loopbaan. Zelf was hij na afloop doodop. Hij kreeg last van zware clusterhoofdpijn en moest een periode aan de zuurstof, vertelt zijn zoon. ‘Het is later goedgekomen, maar de stress, het goed willen doen voor de gemeenschap en het keihard werken eiste wel zijn tol.’

Sierduiven
Bulte richtte zich daarna op zijn liefhebberijen: zijn kleinkinderen, het zeilen en zijn sierduiven. Al hield hij aan dat laatste uiteindelijk wel een ‘duivenmelkerslong’ over, een aandoening die rechtstreeks verband houdt met de uitwerpselen van de vogels.

Op 10 oktober overleed hij als gevolg van longproblemen op 89-jarige leeftijd. Zijn uitvaart had hij zelf tot in detail uitgeschreven. Bij het condoleren herkende Hans jr. verschillende betrokkenen van ’t Hemeltje die de moeite hadden genomen te komen. Diezelfde waardering had Bulte al gevoeld bij zijn vertrek in 2003, vertelde hij destijds. Op de Dijk was een oudere Volendammer op hem afgelopen en begon te lachen. ‘Hij riep: ‘Burgemeester, bedankt!’ Zoiets is heel wat voor een Volendammer.’

Hier vind u de gedenkboeken van de overkledenen door de ramp in Volendam.

Een webadres wordt vanzelf een link, en smileys als :-) of ;-) worden 🙂 😉.

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.