Jaren geleden, onder mijn vicevoorzitterschap in het bestuur, was de Jozef, zonder iemand tekort te willen doen, verworden tot een gezapige oude mannenclub waar op een enkele bruiloft na, niet veel meer werd georganiseerd. De toenmalige manager ging met pensioen en wij, als bestuur, besloten dat de wind uit een totaal andere hoek moest gaan waaien.

Johan Bond, Boetie, die als vrijwilliger enorm enthousiast en gedreven bij Pius X actief was, werd door mij benaderd met de vraag of hij het management op zich wilde nemen. Gelukkig reageerde hij positief hierop en heeft de Jozef sindsdien een metamorfose ondergaan.

Tal van activiteiten op allerlei (muzikaal) gebied, diverse concerten, top 2000, samenwerking met allerlei partijen (van begrafenisondernemingen en herdenkingen tot bruiloften en feesten met alles er op en er aan, je kan het zo gek niet bedenken of de Jozef heeft het te bieden. Als het soms niet op de kaart staat, dan zorgt de Boet wel voor een oplossing. Dag en nacht, 24/7 stond hij klaar. Boet was de Jozef en de Jozef was Boet. Een REUS op zijn vakgebied.

Kortom; de Jozef is door de Boet en zijn medewerkers een meer dan bloeiend bedrijf geworden en een begrip op Volendam en daarbuiten.

Tot mijn grote verbazing is hij door het zittende bestuur 1 maand voor zijn pensioen direct uit zijn functie en op non-actief gezet. Meer dan schandalig! Als grofvuil aan de kant gezet en op de meest ondankbare manier behandeld aan het eind van een schitterende carrière. Het huidige bestuur bestaat uit mensen die amper weten hoe het er in de Jozef toegaat en die het woord empathie uit het woordenboek hebben geschrapt. Zo ga je met niemand om en zeker niet met mensen die er hun levenswerk van hebben gemaakt om de Jozef weer op de kaart te krijgen. Dit noemt men harteloos wanbeleid en onbehoorlijk bestuur.

Dit had er moeten gebeuren:

• Een uitgebreide receptie
• Een afscheidsspeech met dankwoord
• Een afscheidscadeau
• Het erelidmaatschap

Cees de Boer-Corn