Nederland worstelt met een gebrek aan ruimte. Landbouw, woningbouw en natuur strijden om voorrang. Nu dreigt het open landschap dichtgebouwd te worden te worden om ruim 1 miljoen burgers te huisvesten. Het kan gek lopen. In Flevoland, drooggelegd voor de bouw van huizen en boerenbedrijven, wonen zo’n 400.000 mensen. Daar zou veel bij kunnen, maar inmiddels heerst ook in de Flevopolder de krapte.

Er ligt een nationaal park van 56 vierkante kilometer. Het is een prachtig gebied, maar de polder werd niet gemaakt om onderwaternatuur om te toveren tot bovenwaternatuur. In het Markermeer gebeurde hetzelfde. De Markerwaarddijk omvat 700 vierkante kilometer water, bedoeld voor landwinning, die werd afgeblazen. Wel werden de Marker Wadden aangelegd, wederom een natuurgebied, geen volkshuisvesting. Met als gevolg dat elders oud land opgevreten wordt door een brij van woningen. Dat kan anders.

Laten we halverwege de Markerwaarddijk de stad van de toekomst bouwen, voor 500.000 inwoners, 100 procent ecologisch, zonder auto’s. Deze Markerstad is van straat tot dak begroeid. Kleine elektrische voertuigen leveren diensten en helpen de zwakkeren. De dijk levert een snelle verbinding met P+R-zones en treinstations in Enkhuizen en Lelystad.

Alles is beloop- en befietsbaar. Een beloopbare stad van 500.000 inwoners zou, blijkt uit onderzoek, zo’n 12,5 procent van het Markermeer beslaan. Het water is geen belemmering voor de Markerstad maar een genot, en de natuur leunt tegen de stad met zachte groene oevers. Verder zijn er strandstroken, haventjes en vooral, ter verlichting van de druk op het platteland elders, naast nieuwe natuur ook nieuwe bewoners, de hedendaagse eco-pioniers.

Paul Dijkman