De gemeente Edam-Volendam loopt met de borst vooruit met de slogan “Wij staan dicht bij de burgers”, maar niets is minder waar. Deze week kregen we een brief over het participatie-grondstoffenplan, een enquête over het hoe en wat er zou moeten gebeuren om er, samen met burgers en bedrijven, een passend beleid van te kunnen maken. De uitslag is al bekend bij de gemeente Edam-Volendam, maar wettelijk moeten ze dit doen. Dit soort brieven hebben we vaker ontvangen om de burgers het gevoel te geven van participatie en inspraak.

Van de vorige brieven, van gelijke strekking, was de uitslag altijd al genomen door een door de gemeente aangestelde commissie. Over de uitslag kon niet meer worden gecorrespondeerd of iets worden veranderd. Wilde de burger een gefundeerd antwoord, dan was dat niet mogelijk en soms ook niet ter inzage.

Zo is het gegaan bij het zoeken naar een locatie voor een stadskantoor: zonder uitleg werden alle ingebrachte voorstellen afgewezen. Het ontwerp van het stadskantoor, het parkeerbeleid, de verkoop van de camping in Schardam met geheime vergaderingen tussen de gemeente Edam-Volendam en de kopers van de camping, het straatnamenbeleid over de Van Baarstraat — waar de plaatselijke krant duidelijke vragen over heeft gesteld met een onjuiste uitleg van de gemeente Edam-Volendam — en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Burgerinitiatieven worden vaak op voorhand niet behandeld of afgewezen. Burgerinitiatieven over de bereikbaarheid en toegankelijkheid voor voetgangers van de Oude Kom worden niet in behandeling genomen, en zo zijn er vele andere voorbeelden.
De gemeente Edam-Volendam heeft, zonder uitleg en onderbouwing, de wettelijke participatieraad opgeheven en vervangen door een niet-werkende digitale website. Dit is een duidelijk voorbeeld van de burgers de mond snoeren om er een beleid door te drukken. De meerderheid van de burgers, veelal ouderen, heeft niets met die digitale hocus pocus. Deze groep is ook de groep die wel wil, maar nu niet meer wil of kan reageren. Hierbij heb ik de indruk dat dat juist de bedoeling is van de gemeente Edam-Volendam.

Ik heb zelf, via de website diverse keren een mailtje gestuurd en heb nooit een antwoord of uitnodiging ontvangen van de ‘dicht bij de burgers staande’ gemeente Edam-Volendam. Bij navraag blijkt dat dit bijna altijd gebeurt als je een brief of een mailtje stuurt. Je krijgt pas antwoord als de gemeente Edam-Volendam zich er niet meer uit kan praten via de digitale kanalen. Je mag dan je relaas doen via de persvoorlichter of een woordvoerder.

Dat heb ik zelf meegemaakt met de ambtelijke sportafdeling. De betreffende ambtenaar wist niet waarom hij mij te woord moest staan. Hij werd gestuurd door iemand om de klager een participatiegevoel te geven.

De betreffende personen worden digitaal beschermd, en dat noemt de gemeente Edam-Volendam het nieuwe ‘dicht bij de burgers’-participatiebeleid. De volgende verkiezingen komen eraan en dat betekent dat er nu van alles wordt beloofd en toegezegd, om dat na de verkiezingen te vergeten. Dat noemen ze politieke alzheimer.

Aart Bijvoet