Tonia Everaars zit al 11 jaar in de werkgroep Oecumene van de Raad van Kerken. Deze groep organiseert jaarlijks de Oecumenische Vespers, het Pinkstervuur, de Kerstsamenzang, de oecumenische vieringen en … de Wereldgebedsdag, alEjd de eerste vrijdag van maart, dit jaar was dat 6 maart. Wat drijft haar?

Wereldgebedsdag wordt overal ter wereld op dezelfde dag georganiseerd door lokale groepen vrouwen. Er zijn overal ter wereld, binnen 24 uur, groepen vrouwen in gebed bij elkaar en ze buigen zich dan over dezelfde Bijbeltekst en lezen dezelfde overdenkingen. Op die dag vormen ze een netwerk van vrouwen over de hele wereld, die kracht putten uit het gebed en de verbondenheid met elkaar. Waarom steeds vrouwen? vroeg het Venster zich af. Ik ging in gesprek met Tonia Everaars, een van de gangmakers achter de werkgroep die dit elk jaar weer organiseert. “Het is van oudsher een activiteit van Christelijke vrouwengroepen, maar tegenwoordig is het gemengd. Ik denk dat het begonnen is omdat in veel landen vrouwen degenen zijn die de boel aan de gang houden.

Je ziet dat in traditionele maatschappijen vrouwen vaak alles doen, niet alleen de kinderen verzorgen, ook water halen, het land bewerken, het huis en de omgeving bijhouden, koken, schoonmaken, alles draait om de vrouwen. Dan is het begrijpelijk dat vrouwen zochten naar een moment om met elkaar te reflecteren, om steun en inspiratie te vinden in het geloof. Ik vind zelf ook rust in het geloof; je weet dat je altijd bij iemand terecht kunt en er niet alleen voor staat. In een omgeving met mensen uit een andere traditie, zoals in de oecumene met katholieken en protestanten, heb je andere gesprekstof. Je vindt inspiratie bij elkaar. Je gunt iedereen dat mee te maken.”

Het thema van Wereldgebedsdag dit jaar was “Kom naar mij toe, allen die vermoeid en belast zijt, en ik zal u rust geven”, uit Matteüs 11, vers 28. Die rust contrasteert nogal met de druk die vrouwen ervaren in hun dagelijkse werkzaamheden. Tonia: “Als je iets doet dat goed is, krijg je energie om weer verder te gaan. Dus dit Bijbelvers is een inspiratie voor vrouwen en mannen om even stil te staan, niet in een burn-out te schieten maar met warme verhalen elkaar te ondersteunen.”

Omdat het thema voor dit jaar uit Nigeria komt, was er een speciale rol weggelegd voor diaken Francis Ashamole, die in de pastorie van Edam woont. Francis komt net terug uit Nigeria, waar hij in december een bezoek bracht aan zijn familie. Hij heeft allerlei traditionele artikelen meegenomen, die op de gebedsdag getoond worden. Carin van Leeuwen zal koekjes bakken volgens Nigeriaans recept en drie vrouwen lezen, vanuit de zijbanken in de Vermaning, teksten voor die opgesteld zijn door Nigeriaanse vrouwen.