Verslagen zijn wij van het verdrietige nieuws dat onze Jack afgelopen vrijdag is overleden. Precies 8 maanden geleden kreeg hij het verschrikkelijke bericht te horen dat er een grote tumor in zijn hersenen zat. De afgelopen maanden heeft hij er alles aan gedaan om weer beter te worden, om vooral langer te kunnen genieten van zijn prachtige gezin.

Jack is bij ons trainer geweest, maar bleek meer tot zijn recht te komen achter de schermen. Als coördinator bij het jeugdschaatsen, zijn bijdrage in de jeugdcommissie, als penningmeester en vele jaren als bestuurslid. Maar je kon ook een beroep op hem doen als de zaal klaar gezet moest worden voor de diplomauitreiking.En hadden we meer hulp nodig, dan nam hij zijn vrouw e/o kinderen mee, samen was de klus zo geklaard.

Wij herinneren Jack als een fijne, rustige man die er gewoon was als je hem nodig had. Jack was een man van weinig woorden, had er alle vertrouwen in dat het allemaal goed kwam, maar als hij het ergens niet mee eens was, dan was zijn mening duidelijk. Een man die van gezelligheid hield, menig vergadering werd afgesloten met een lekker wijntje en een goed gesprek.

De laatste 2 jaar was hij minder betrokken bij de ijsclub, hij was druk met zijn eigen zaak, nog even een paar jaar knallen dan ging hij samen met zijn gezin genieten en meer mooie reizen maken. Verdrietig kijken we nu naar zijn foto’s, zo jong en nog zoveel plannen.

Wij wensen Jacqueline, zijn kinderen, kleinkinderen, zijn familie heel veel sterkte toe met dit enorme verlies.

Jack je zal daarboven wel heel hard nodig zijn, maar wat ga je hier gemist worden.

“Het is wat het is”