Winkeliers van winkelcentrum Havenhof in Volendam luiden de noodklok nu hun locatie al langere tijd wordt geteisterd door enkele groepen jongeren.
Op social media laten de winkeliers en medewerkers van het Havenhof in een gezamenlijk statement weten dat de laatste maanden de sfeer en het winkelplezier er behoorlijk wordt verziekt door 4 à 5 groepen jongeren. Deze groepen zouden bestaan uit Volendamse jeugd in de leeftijd van 12 tot 15 jaar. Niet alleen de winkeliers worden inmiddels helemaal gek van het gedrag, maar ook de beheerder van de garage en de schoonmakers in de avond zouden de dupe zijn. Aanspreken heeft geen zin, luidt het statement, omdat dit enkel grote bekken op zou leveren en vooral veel strijd.
De winkeliers geven verder aan er nu ‘klaar mee te zijn’ en foto’s te gaan maken van de overlastgevers en deze op Facebook te plaatsen. Op die manier hopen zij met de ouders in gesprek te kunnen komen.
De winkeliers geven verder aan er nu ‘klaar mee te zijn’ en foto’s te gaan maken van de overlastgevers en deze op Facebook te plaatsen. Op die manier hopen zij met de ouders in gesprek te kunnen komen.
Wanneer is wat ‘overlast’? Als jeugd vrolijk, wat druk en bewegelijk is? Of, ook hoorbaar voor ouderen, wat met elkaar praat? Wat daar consumeert wat in de snoepwinkel is gekocht? Wat daar staat of zit en kijkt naar de komende en gaande man, vrouw, jongen of meisje?
Hoe zit het met de privacy? Hebben ook jongeren toch recht op?
De Volendammer Benidorm bastards met hún chagrijnige gezichten, die De Havenhof destijds bevolkten met hun meegebrachte klapstoeltjes, koffiekannen, met suiker en koffiemelk en koek, vond ik destijds hinderlijker. Jeugd heeft toch altijd wat vrolijks en onbevangen. Geeft wat fleur in tegenstelling tot ‘bek houden, kopen en wegwezen’.
Die van Kleine Kees lopen hier ook tussen? Onopgevoed en onaangepast tuig mag aangepakt en herkenbaar aan de schandpaal genageld worden. Misschien dat dit hun mislukte opvoeding nog een beetje goedmaakt.
Mijn ervaring met dit soort jongeren is dat de winkels niet echt wijzer worden van het zakje drop of chips en het blikje wat ze kopen, maar wel last hebben van hun gedrag. Schreeuwen, achter elkaar aanrennen, niet persé alles consumeren, maar naar elkaar gooien of op de grond achterlaten. Dat soort dingen. Dat jaagt je klanten weg, want die vinden dat niet prettig.