
Hoewel er voor vanmiddag code geel en hagelstenen van 2 cm zijn voorspeld, schijnt de zon als onze vaargast Betty met zwager Philip, Carlijn (verpleegkundig begeleider) en Willemijn (arts/behandelaar) arriveren bij Kraanspoor, en de zon blijft de hele dag voor Betty schijnen! Philip, die architect is, roept bij het uitstappen meteen: dit gebouw heb ik (mede) ontworpen! Heel bijzonder. Hoewel het met de gezondheid van Betty niet goed gaat, wil ze toch nog steeds zoveel mogelijk zelf doen, en dus niet in de meegebrachte rolstoel zitten. Nee, ze loopt zelf met haar rollator naar de Vaarwens… Ze gaat ook wel eens zelf op stap vanuit Albrandswaardsedijk in Poortugaal, waar ze woont. En het is wel voorgekomen dat ze dan speciaal door de politie weer wordt thuisgebracht.
Betty wilde eigenlijk het liefst nog een keer naar Kroatië, maar dat is wat ver varen. Ze is nog nooit in Kroatië geweest en niemand van haar naasten weet waar deze diepe wens vandaan komt, maar de vaartocht met de Vaarwens is een prachtig alternatief. Betty is onder de indruk van het mooie ruime en warme schip. Zodra iedereen aan boord een plekje heeft gevonden, diept Betty eerst wat kleine pakjes op uit haar grote tassen. Daar zitten nieuwe sieraden in: een glanzend kettinkje en een armband. Die moeten eerst om!
Terwijl schipper Hans uitleg geeft over Stichting Vaarwens en over het schip, zorgt boots Berni voor koffie, thee, soesjes en koeken. Vooral de soesjes vallen erg in de smaak bij Betty;) Vandaag vaart ook Gerard mee, die zich voor de stichting bezighoudt met fondsenwerving (hard nodig voor onze stichting). De trossen gaan los en we varen het Noordzeekanaal op en daarna naar de Voorzaan, via de Wilhelminasluis naar de Zaan met als bestemming de beroemde Zaanse Schans. Het gezelschap kijkt hun ogen uit en al helemaal als we al die molens zien die door de flinke wind ook bijna allemaal draaien. Prachtig gezicht.
De Vaarwens meert af bij de Houtzaagmolen Het Jonge Schaap, waar het hele gezelschap een leerzame rondleiding krijgt, verzorgd door de vrijwilligers die de molen gaande houden. Betty kijkt ook haar ogen uit in het winkeltje bij de molen en Philip kan maar net voorkomen dat ze het halve winkeltje leegkoopt. Maar een miniatuur molentje wil ze toch wel erg graag meenemen als aandenken. Eenmaal weer terug aan boord staat de lunch klaar met heerlijke broodjes. Het wordt even stil aan boord als iedereen lekker zit te eten.
Dan wordt het toch tijd om weer terug te varen, ook al omdat het wel erg hard begint te waaien en de Vaarwens aan lager wal ligt. Maar schipper Hans is zeer ervaren en stuurt het schip moeiteloos van de kant en weer richting (spoor)bruggen en sluis. Onderweg worden de mooie oude en nieuwe woningen aan het water bewonderd, en ook het huisje van Monet. Dan komen we weer aan bij het Noordzeekanaal en komt de Marina Amsterdam in zicht. Nog steeds schijnt de zon als we afmeren. Betty is zichtbaar vermoeid, maar zegt erg te hebben genoten van de dag en de fijne verzorging. Op weg naar huis in Poortugaal zal ze vast even een dutje doen.
Dag Betty, je bent een gezellige vaargast!
Auteur Vaarwens / Berni
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.