Zes jaar na het nog altijd mysterieuze drama staat de man die Tamar uit Marken vermoedelijk doodreed eind deze maand voor de rechter. Een zaak die vanwege tal van details de gemoederen blijft bezighouden. „De verdachte heeft zelf verklaard dat hij niet eens in Nederland mocht zijn.” Het is die verdachte om wie het deze dagen richting de langverwachte rechtszaak veel te doen is. De 33-jarige Jamal T. komt uit Irak en had asiel aangevraagd in Duitsland. In de oorspronkelijke berichtgeving werden hij en de drie andere mannen in de auto neergezet als Duitsers.

‘Geen Wilders-effect’
Een tweet van nota bene techbiljonair Elon Musk zette de zaak vorige week ineens weer in de spotlights. Buitenlandse media, waaronder het Duitse Bild en de Britse Daily Mail, pikten daarna een oudere anekdote op van de moeder van Tamar ‘dat de politie haar had verteld dat ze geen Wilders-effect wilden en daarom hadden gezegd dat het om een Duitser ging’. „Het laat zich raden dat ook Wilders daar weer boos over was. Iets waar Tamars moeder Trijntje Boes overigens niet op zit te wachten. „Ik heb vorig jaar oktober een verslaggever gecorrigeerd die zei dat Tamar was overreden door een Duitser, omdat ik vind dat de waarheid gezegd moet worden. Maar ik wil verder niet dat Tamar wordt gebruikt voor rechtspopulistische praat. Het was een meisje van 14 met haar eigen dromen, ze was helemaal niet met politiek bezig”, licht Trijntje Boes nog eens toe.

‘Over iets heen gereden’
Dat het om een Irakees gaat, was in het verleden overigens wel benoemd. Boes vertelde al in 2022 dat de man niet in Nederland had mogen zijn toen hij in de nacht van 25 juli 2020 in de berm van de Zeedijk tussen Tamars woonplaats Marken en Monnickendam ‘over iets heen reed’. Zo heeft hij het althans al die jaren verklaard. Jamal T. zelf heeft in zijn verklaringen tegenover de politie inderdaad gezegd dat hij ‘niet mocht reizen van de Duitse immigratiedienst en dat hij bang was dat ze er iets van zouden vernemen’. Daarmee doelend op het feit dat hij in Nederland was geweest. De mannen waren ‘op campingbezoek’ geweest, zeiden ze. Want hoe zat het ook alweer: de 14-jarige Tamar was de avond voor het fatale ongeluk boos weggelopen van huis na een discussie met haar ouders over bedtijd. Het zouden de laatste woorden zijn tussen de blonde tiener en haar ouders. ’s Nachts werd ze dood aangetroffen langs de Zeedijk. De vraagtekens over wat er precies was gebeurd, staan tot op de dag van vandaag.

Netjes met armen en benen naast elkaar
Maanden later werd de huidige verdachte opgepakt op basis van camerabeelden. Het meisje lag namelijk langs de berm in een houding die eigenlijk niet past bij alleen maar een aanrijding. Ze leek er te zijn neergelegd. Een tweede aanrijding wordt uitgesloten, net als de mogelijkheid dat ze zichzelf nog heeft verplaatst. Die twee theorieën passen alleen al niet bij de houding waarin Tamar werd gevonden: netjes met armen en benen naast elkaar. „Armen recht boven haar hoofd”, zegt Boes. Zij en haar advocaat Sébas Diekstra zijn er daarmee van overtuigd dat de mannen in de Mazda, Jamal en zijn kameraden, haar hebben versleept. Of in elk geval enkelen van hen. Bovendien zagen agenten een bloedspoor op de weg wat erop wees dat Tamar leek te zijn versleept. Toch zag justitie aanvankelijk te weinig bewijs voor dat laatste. De zaak leek daarmee een voor de nabestaanden zéér frustrerende climax te krijgen: bestuurder Jamal T. kreeg een boete van 1500 euro, omdat hij ‘al rijdend op zijn telefoon had gekeken’. Hij zou met de navigatie bezig zijn geweest. ‘Uit het onderzoek is vast komen te staan dat het meisje door de auto van verdachte is overreden en daardoor is komen te overlijden. Onduidelijk is gebleven hoe zij op de weg terecht is gekomen’, legde het OM uit.

Auto had lichte schade
Dus ja: de verdachte had haar doodgereden. Maar: het kan zijn dat ze daar al zat of lag – waarom is een raadsel, maar toch – en dat hij haar dus niet had kunnen zien. ‘Dat ze er al lag’ wordt een beetje ondersteund door de lichte schade aan de auto; die zou groter moeten zijn bij een frontale aanrijding. „Dat is ook zo’n narratief”, zegt moeder Trijntje Boes. „Dat ze er al lag… Alsof het haar eigen schuld was. Ze kan ook gestruikeld zijn bijvoorbeeld.”
Met de redenering van het OM konden de ouders niet leven en namens hen voerde advocaat Sébas Diekstra een zogenaamde artikel 12-procedure, de procedure om via het gerechtshof af te dwingen dat het Openbaar Ministerie toch een zaak moet beginnen. En met succes. 30 juni staat Jamal T. voor de rechter.

Ook hij ‘hoopt op duidelijkheid voor de ouders’, liet zijn nieuwe advocaat Misja Geeratz eind april aan deze site weten. Zijn cliënt leeft in Duitsland inmiddels onder de gedoogstatus, wat wil zeggen: hij moet eigenlijk Duitsland verlaten, maar om praktische redenen kan dat niet. Onder de gedoogstatus kan hij wel werken en zich verdienstelijk maken. Zich onttrekken aan de rechtszaak of een veroordeling kunnen zijn positie dus in gevaar brengen. Maar het lijkt er op dat de verdachte blijft bij zijn eerdere verhaal ‘dat hij merkte dat hij over iets heen reed, maar pas veel later uit de auto is gestapt’. „Ik verwacht ook weinig van de rechtszaak”, besluit Boes. „Als ik zie wat het OM heeft opgeleverd al die jaren en wat we zelf hebben moeten doen. Wat er precies is gebeurd, daar komen we nooit meer achter. Zelfs als hij ineens iets anders gaat verklaren, moet ik hem dan geloven? Maar ik hoop wel op gerechtigheid.”