Foto: Charlotte de Boer heft ruimte gekregen voor haar creatieve kant

Na een paar zonovergoten weken belanden we in een periode waarbij we het ‘vestinkie om’ tussen de buien door moeten plannen. Charlotte houdt het weer nauwlettend in de gaten. Toch komt deze week het beste uit want haar agenda zit voor de komende periode behoorlijk vol. “Ik mag dan gepensioneerd zijn, maar mijn agenda is goed gevuld met veel vrijwilligerswerk”. We spreken af op de Noordervesting bij één van de bankjes met het uitzicht op de IJsselmeerdijk en de Zeevang. “Hier kijk ik regelmatig uit over de wolkenpartijen boven het weiland en dan pak ik mijn camera om erop uit te gaan”. We lopen richting de Grote Kerk.

Met het noordelijke gedeelte van de gemeente aan onze rechterzijde, waar een deel van haar leven zich heeft afgespeeld, vertelt Charlotte over zichzelf. “Ik werd geboren in Diemen, maar ben op vrij jonge leeftijd met mijn ouders naar Middelie verhuisd. Daarna heb ik als volwassene een groot deel van mijn leven samen met mijn partner in Oosthuizen gewoond”. Het is nu ongeveer vijf jaar geleden dat er een eind aan het huwelijk kwam, waardoor Charlotte in Edam kwam wonen. “Er was na inschrijven in een mum van tijd een woning hier voor mij beschikbaar en daar ben ik nog steeds zo dankbaar voor. Alsof het zo moest zijn.” Sindsdien woont Charlotte binnen steenworp afstand vanaf het door haar gekozen startpunt, met dat inspirerende uitzicht. “Ik voel me bevoorrecht ten opzichte van veel landschap-fotografen die de auto moeten pakken!”

Presteren
Charlotte vertelt verder: “Vanuit Middelie was het als kind een mijl op zeven om naar de middelbare school in Amsterdam te komen. Ik herinner me lange reistijden met daardoor weinig vrije tijd”. Daarbij lag de prestatiedruk erg hoog. “Mijn vader groeide op onder arme omstandigheden en is daardoor opgevoed met hard werken en goed presteren. Dit wilde hij ons ook meegeven”. Dit resulteerde in een voor mij moeizaam slagen, maar uiteindelijk is het via een omweg gelukt!” Met daaropvolgend een carrière op diverse administratie afdelingen. Met de Zeevang nog steeds rechts van ons vervolgt Charlotte al wijzend richting Warder: “Mijn pensioen bereikte ik in een andere functie, als postbode. Mij werd een prachtige route toegewezen, waarbij ik tussen de landerijen door die boerderijen daar kon voorzien van hun post.”

Fotografie
Op de vraag wanneer de liefde voor het fotograferen ontstond geeft Charlotte aan: “Al vanaf mijn kindertijd. Het was mijn moeder die het in mij zag. Mijn ouders stuurden mij naar een foto vakantiekamp waar ik leerde fotograferen en ontwikkelen. Toen nog in een donkere kamer.” Sindsdien heeft het haar nooit meer losgelaten en is de liefde voor fotografie altijd een belangrijk onderdeel van haar leven geweest. Uiteraard meegaand in de ontwikkelingen van analoog naar digitaal en zich bewust van de hedendaagse mogelijkheden. Aanvullende cursussen die volgden bevestigden dat ze het wel degelijk in de vingers had.

Ruisdael
Charlotte laat zich inspireren door de Nederlandse Landschapsschilders uit de 17e eeuw die vaak te herkennen zijn aan complexe, dramatische luchten boven polderlandschappen. “Ooit heeft iemand tegen mij gezegd dat mijn werk op dat van Ruisdael lijkt. Een groter compliment kan ik niet krijgen. Met mijn komst naar Edam kwam er zo veel ruimte voor mijn kunstzinnige creatieve kant. Het heeft geen zin om terug te blikken, maar als ik dit eerder had geweten had mijn werkzame leven er heel anders uitgezien. En daarbij komt er sindsdien ook meer ruimte voor ‘Charlotte’”. Voor de culturele en creatieve werkzaamheden treedt ze naar buiten als Charlotte. In en om huis is hij ‘Maarten’. “Veelal ben ik te vinden als fotograaf op evenementen in Edam zoals bij de Kaasmarkten en recentelijk nog bij een concert van ‘Zang Edam’ en de prachtige Pianowandeling.”

Exposeren
Maar niet alleen het fotograferen, ook het exposeren vormt een steeds groter onderdeel van de activiteiten. Zo hoopt ze bij ‘Kunst Kijken Volendam’ mee te kunnen doen. Tijdens de ‘Open Monumenten Dagen’ op 13 en 14 september aanstaande exposeert ze zelf in het kerkje van Kwadijk. Ze heeft een vrije hand in het organiseren van exposities in het Doopsgezinde kerkje in Middelie. En ten tijde van ons ‘Vestinkie om’ staat ze aan de vooravond van een eigen expositie in ‘de Ontmoeting’ aan de Voorhaven, ter ere van haar zwart wit foto’s van Edam. “Edam leent zich heel goed voor zwart- wit fotografie die dan net als schilderijen goed uit de spreekwoordelijke verf komen.”