Jamal T. mocht Duitsland niet verlaten vanwege een afgewezen asielaanvraag, maar reed ’s nachts in Nederland mogelijk iemand dood. In 2026 komt hij niet naar de uitspraak, omdat Nederland “te ver rijden” is.
Hij bleef dus weg bij zijn vrijspraak in Haarlem. Zes jaar eerder was hij hier wel.
In juli 2020 reed zijn auto ’s nachts over de veertienjarige Tamar op de Zeedijk tussen Marken en Monnickendam. Volgens zijn eigen verklaring had hij toen een afgewezen asielaanvraag in Duitsland. Hij zou Duitsland niet mogen verlaten en was bang dat de Duitse immigratiedienst zou ontdekken dat hij in Nederland was geweest. Na de aanrijding zei hij dat hij dacht dat hij een dier of een kuil had geraakt. Hij stapte pas veel later uit. Twee uur daarna reed hij met zijn kameraden opnieuw langs de plek. Ze zagen de politie onderzoek doen, maar stopten niet en meldden zich niet. De politie moest hen later zelf opsporen.
Waarom hij zich niet meldde toen hij later het politieonderzoek zag, blijft onduidelijk. De rechter vond dat opvallende gedrag kennelijk niet genoeg om te bewijzen dat hij wist dat hij een mens had geraakt. Het Openbaar Ministerie wilde de zaak eerst afdoen met een boete van 1.500 euro. De ouders van Tamar dwongen via een artikel 12-procedure alsnog een rechtszaak af. Zes jaar later eiste het OM twee weken voor onoplettend rijden en zes weken voor doorrijden. Niet omdat Tamars dood zo licht woog, maar omdat justitie niet meer dacht te kunnen bewijzen.
De rechter sprak Jamal volledig vrij. Volgens de rechtbank was 2,5 seconden naar zijn navigatie kijken niet onverantwoord, mocht hij denken dat hij een dier had geraakt en was er geen bewijs dat hij Tamar had verplaatst. Dat betekent niet dat zijn verhaal bewezen waar is. Het betekent dat niet voldoende kon worden bewezen dat hij wist dat hij een mens had geraakt of Tamar had verplaatst. En juist daar blijven de volgende vragen liggen.
Ze reden door naar een parkeerplaats bij Marken. Daar bleven ze ruim twee uur staan om de voorkant van de auto te bekijken. Er was schade. Een kapot stuk plastic. Schade bij een mistlamp. Toch gingen ze niet terug om te kijken wat ze hadden geraakt. De geplande nacht in Nederland ging ineens niet meer door. Volgens hun verklaring vonden ze het te koud en te nat en besloten ze terug te rijden naar Duitsland.Op die terugweg kwamen ze opnieuw langs de plek van de aanrijding. Daar zagen ze midden in de nacht de politie onderzoek doen. Precies op de weg waar zij kort daarvoor een zware klap hadden gevoeld.
Ze stopten opnieuw niet. Ze liepen niet naar een agent. Ze belden later niet. Ze meldden zich helemaal niet. De politie moest de auto uiteindelijk zelf opsporen. Tamar werd half in de berm gevonden. Haar benen lagen kaarsrecht naast elkaar en haar armen boven haar hoofd. Een agent verklaarde dat hij zo’n houding na een verkeersongeval nog nooit had gezien. Volgens de verkeersongevallenanalyse was het bovendien niet logisch dat zij door de botsing vanzelf op die plek terechtkwam. Volgens de ouders en hun advocaat is het niet realistisch dat Tamar zichzelf daarheen heeft verplaatst. Toch kon niet zeker worden vastgesteld hoe zij daar dan terechtkwam.
De ouders moesten ruim zes jaar vechten, omdat justitie de zaak eerst met een boete wilde afsluiten. Het OM erkende later dat dit verkeerd was en dat de vertraging niet goed te praten viel. De politie sprak aanvankelijk over een Duitser. Volgens Tamars moeder wilde men niet vertellen dat het om Irakezen ging, uit angst voor een “Wilders-effect”. Maar na al dat wachten volgde dan toch een volledige vrijspraak. Niet omdat al deze vragen zijn beantwoord. Maar omdat niet 100% bewezen kon worden wat Jamal wist.
In 2020 zou Jamal Duitsland niet mogen verlaten, maar reed hij in Nederland. In 2026 bleef hij thuis, omdat Nederland te ver rijden was. Hoe leg je Tamars ouders uit dat juist deze vragen na zes jaar gewoon onbeantwoord blijven? Of beter: wat hadden Jamal en zijn vrienden die nacht nog méér moeten zien voordat van hen mocht worden verwacht dat ze stopten en zich meldden? Hoeveel signalen mag iemand na een aanrijding nog negeren voordat hij geacht wordt te stoppen en de politie te waarschuwen?