We varen met de bemanning schipper Hans, boots Ingrid en aspirant boots Margreet met prachtig weer naar Durgerdam. Maar eerst komen onze vaargast Desirée, haar partner Eugène, dochter Raisa, schoonzoon Paul en kleinzoon Soan aan boord. Désirée zit in een prachtige rolstoel die tot ons aller verwondering handig wordt omgebouwd tot een rollator. Eugène kondigt vrolijk aan er zelfs mee te willen gaan waterskieën. De toon is gezet voor een hele mooie, en ondanks de ALS van Desirée, vrolijke dag!

Hans doet een kort welkomstwoord en vertelt enthousiast over de geschiedenis van het schip en de stichting, terwijl we genieten van een kopje koffie met een soesje. Omdat Soan pas 3 jaar is, krijgt hij een zwemvestje aan. Eerst vindt hij dat niet fijn, maar als hij de fluit ontdekt blijkt het toch wel een tof ding te zijn. Ingrid haalt ook nog een blokkendoos voor hem tevoorschijn en Soan roept enthousiast “Opi, kijk, ik ga een toren bouwen!”

Paul komt uit Frankrijk, maar begrijpt het Nederlands redelijk goed. Hij merkt zelfs op dat het soms beter is om Eugène niet te begrijpen. Daarop laat Eugène weten dat je het beste humor in het leven kunt gebruiken, en als dat niet lukt, je beter je mond kunt houden. Dit alles wordt in zeer goede harmonie met elkaar gedeeld, terwijl Désirée alles glimlachend gadeslaat. Het spreken is lastig voor haar maar ze doet haar best om duidelijk te maken wat ze wil, en met zulke liefhebbende familie die moeite doet om haar te begrijpen, lukt dat prima.

Als de trossen losgegooid zijn, varen we het IJ op en passeren we een enorm cruiseschip dat wordt bevoorraad bij de Cruiseterminal. We maken het raamzeil bij Désirée open, zodat ze heerlijk in de zon zit, en goed naar buiten kan kijken. In de Oranjesluizen hoeven we maar heel kort te liggen, speciaal voor Vaarwens doet de sluiswachter de deuren achter ons meteen dicht, zodat we heel snel de sluis weer uit kunnen varen. Wij leren zelfs het Franse woord voor sluis: ‘ecluse’!

Terwijl we een prachtige zwanenfamilie passeren, koersen we naar Durgerdam, waar we, dankzij een telefoontje van Hans, mogen aanleggen aan de steiger vlak bij het havenkantoor. Nu we stilliggen, genieten we van de lunch. Eugène vertelt dat hij en Désirée samen een prachtig leven hebben gehad, niet alleen met Raisa en haar zoon maar ook met hun andere dochter en haar 5 kleine kinderen. Als we Durgerdam weer verlaten, mag Soan op de stoel van de schipper zitten en sturen. Hij vindt het geweldig, en daar genieten we allemaal van.

Weer in de sluis laat boots Margreet per ongeluk een fender uit haar handen schieten, wat een avontuur! Vooral als Paul, die last heeft van een hernia, en Hans met de haak proberen het touw te pakken, wat gelukkig na wat vissen lukt! Eugène merkte droogjes op dat het meteen beter gaat met die hernia… en Margreet vreest dat haar proeftijd nu voor onbepaalde tijd wordt verlengd…

We varen nog even naar een prachtig plekje aan de Nieuwedammerdijk waar Café ’t Sluisje vroeger een halteplaats had voor een pontje naar het CS. Hans vaart een klein stukje de Pereboomsloot in, waar bijzonder mooie woonboten liggen. Dan terug naar het IJ want het loopt al tegen twee uur. Inmiddels is het aardig bewolkt en na een half uurtje meren we weer aan bij onze plek aan de steiger.

Eugène en Désirée verrassen ons met een mooie gift voor de Stichting (heel veel dank hiervoor!) en na de laatste foto’s verlaten zij het Vaarwensschip. Désirée laat weten dat het een prachtige dag was en we zijn het allemaal met haar eens!

Wij wensen hen in de tijd die nog rest, dat zij nog vele mooie momenten met elkaar mogen meemaken.

Auteur Vaarwens / Margreet

Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.