Onze kapitein Hans is al aan boord wanneer ik in de wind en regen arriveer bij de Vaarwens. De kachel brandt en dat voelt meteen als welkom en huiselijk. Zo verwachten wij graag onze gast Raymonde. Zij komt samen met haar vriendin Petra en partner Hendrik, en haar zoon Didier en zijn vriendin Zoë. Zij komen met eigen vervoer vanuit Amstelveen. Maar vriendin Petra en partner Hendrik hebben dan al een reis vanuit Zeeland achter de rug. Zij zijn dan ook wel toe aan een bakkie.
Bij de kennismaking is er meteen een gemoedelijke sfeer. Raymonde en Petra zijn hartsvriendinnen en delen lief en leed met elkaar, op een openhartige manier waar wij ook bij betrokken worden. Het feit dat Raymonde afscheid van het leven moet gaan nemen wordt met grappen omkleed. De harde werkelijkheid wordt niet ontlopen. Zij zijn vandaag ook vast van plan er alles uit te halen wat er in zit. Petra en Hendrik hebben veel gevaren op een 8 m. zeilschip. Raymonde was vaak bij hen aan boord te gast, maar had het niet erg op open zee. En nu het vandaag ook een beetje onstuimig weer is, hoopt Raymonde wel dat het niet al te heftig te keer zal gaan. We kiezen dan ook de “rustige” route richting Zaanse Schans. Hans legt onze gasten het een en ander uit over de bouw van het schip en de geschiedenis van de stichting.
Petra en Hendrik staan dan meteen vol belangstelling bij het stuur en hebben allemaal vragen over de techniek. Dat geeft Raymonde de gelegenheid naar buiten te gaan. Zij geniet van de mooie zitplaats voorop. Ondanks de vlagerige wind komen ook Didier en Zoë buiten genieten. Jas aan, niks kou. We passeren de verschillende havens, de cacaofabriek en de gebouwen van Verkade. Mooie huizen aan het water waar onze gasten best zouden willen wonen.
Didier woont nog bij zijn moeder en heeft wel de wens samen te gaan wonen met Zoë. Maar nu hij zo geconfronteerd wordt met de ernstige ziekte van zijn moeder, heeft hij ineens andere zorgen aan zijn hoofd. Zo worden toekomstplannen gedwarsboomd. Raymonde maakte eerder ook mooie plannen te vertrekken naar Zeeland, naar haar vriendin Petra. Daar komt nu ook een streep door. Zij praten er laconiek over maar er zit wel een ondertoon van verdriet bij. Zo wisselen grappen en ernst elkaar af in onze gesprekken. En afleiding bieden ons de mooie zichten op de Zaanse huizen met goed jaars eind. Het huis van Monet wordt bewonderd.
Bij de sluis is Hendrik een maatje voor mij bij het uithangen van de fenders en bij het aanleggen. Hij heeft duidelijk ervaring met knopen leggen en schuwt de regen niet die ons af en toe toch nat maakt. Bij de Houtzaagmolen Het Jonge Schaap leggen we aan voor een bezoekje. Terwijl onze gasten in de molen een rondleiding krijgen, maak ik de lunch klaar. Voordat Raymonde van boord gaat wil ze er wel van verzekerd zijn dat ik me niet te druk maak en dat Hans en ik wel met hen samen eten. Niks apart! Veel te gezellig samen. Dit tekent wel de sfeer waarin we vandaag onze vaardag met elkaar genieten.
Het bezoek aan de molen wordt erg gewaardeerd. Daarna smaakt de lunch ook goed en gaat het buiten even heftig te keer. Een flinke bui stort op ons dak neer, maar daarna zijn er ook mooie regenbogen. Meerdere keren worden die vandaag gefotografeerd. Dat brengt geluk!
Op de terugweg wil Hendrik wel even aan het stuur. Dat is toch een heel andere ervaring dan hun vertrouwde zeilschip, waar vooral Petra 40 jaar lang plezier van heeft gehad en dat zij inmiddels hebben verkocht. Wanneer we de spoorbrug naderen geeft Hendrik het stuur toch graag over aan Hans, een beetje spannend vindt hij het wel. We varen nog even voorbij de haven om het schip Veronica van dichtbij te zien. Inmiddels is het een restaurant geworden en Didier en Zoë lijkt het wel een goed plan om daar nog eens te gaan eten. Het is vanuit Amstelveen ook goed bereikbaar. Voor Petra en Hendrik is het wat verder weg. Om gezondheidsredenen zijn zij naar Zeeland gegaan, meer rust en ruimte en ook de Schelde, het water, dichtbij. Maar nu de situatie van Raymonde zo is veranderd zullen zij vaker de auto pakken om bij haar te kunnen zijn.
De tijd vliegt en we gaan weer terug naar onze ligplaats. Hendrik is paraat om de fenders buiten boord te hangen en de lijnen aan te pakken. Zo liggen we voorspoedig weer op onze vertrouwde plaats en nemen we hartelijk afscheid van elkaar. Het was een bijzondere dag waarbij, ondanks donkere wolken, ook veel is gelachen. Ze gaan met elkaar nog een zware periode tegemoet en zullen elkaar hierbij goed vasthouden, zoals ze zoveel lief en leed samen gedeeld hebben in hun leven. We wensen hun veel sterkte en liefde met elkaar.
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.