Simon de Heer werd in 1885 geboren in de Beemster. Al vanaf jonge leeftijd nam hij zich voor om tekenaar en kunstschilder te worden. In 1899 werd hij toegelaten tot de Stads-Teekenschool in Purmerend. Twee jaar later kon hij verder leren op de Normaalschool voor tekenonderwijs in het Rijksmuseum, onderdeel van de Amsterdamse Rijksschool voor Kunstnijverheid en na zijn dienstplicht werd hij in 1908 toegelaten tot de Rijksacademie van Beeldende Kunsten van Amsterdam.

In het voorjaar van 1914 vertrok Simon de Heer naar Parijs en Barbizon, een dorp 50 km buiten Parijs. Hier hadden zich sinds 1830 verschillende schilders gevestigd voor wie met name de realistische weergave van de natuur, het ‘Paysage Réaliste’, en het schilderen in de buitenlucht van belang was. Voor De Heer zouden landschappen en portretten altijd een belangrijk thema blijven.

De kunsthistoricus Emile Meijer noemde de in de Beemster geboren beeldend kunstenaar Simon de Heer een ‘schilder van een vergeten sentiment’. Daarmee werd bedoeld dat De Heer op geen enkele wijze de invloeden onderging van moderne stromingen die vooral in de twintigste eeuw baanbrekend werden. Terwijl om hem heen gestreefd werd naar nieuwe vormen, kleuren expressionistische vertekening en tenslotte ook een volstrekt abstracte verbeeldingswijze, ging Simon de Heer onverstoorbaar zijn eigen weg; hij koos en bleef kiezen voor de tradities die sinds eeuwen de schilderkunst domineerden.

Na een benoeming tot tekenleraar aan de Kweekschool in den Haag vestigde De Heer zich in 1927 met zijn gezin in Bloemendaal. Hij liet hier aan de Duinwijkweg een landhuis met atelier bouwen. Vanaf 1933 ontwikkelde zich een hechte vriendschap tussen De Heer en de debuterende Kees Verwey (1900-1995). Zij schilderden geregeld samen en De Heer maakte ook een portretschets van Verwey.
Simon de Heer overleed in 1970 op 84-jarige leeftijd in Bloemendaal.

Het werk zal in de komende tijd door een papierrestaurator worden schoongemaakt.