Koebootrace is niet voor watjes
Koebootrace is niet voor watjes
Het gaat er bepaald niet zachtzinnig aan toe bij de koebootrace. Het zijn eeltige knuisten die de scheppen in het water steken. En bij de winnaars zijn opvallend veel touwtrekkers. “Tja, een koebootrace is niet voor watje”, zegt de winnende stuurman Frank van der Meiden. Het zijn ruwe klanten, die varensgasten bij de koebootraces —het hoogtepunt van de Waterdag — in Edam. Maar wel gezellig. En ze houden van een oorlam. Het blond schuimend bier gaat vrolijk rond. Behalve bij de finalisten, maar die zeggen de schade wel in te halen. En wie lust er zaterdag geen borreltje in het kaasstadje? Dat combineert prima met koeboten, beachvolleybal en vrijmarkt. Edam draait vast warm voor de kermis. Neem bijvoorbeeld Sara Vlasbloem. Samen met haar vriendin Annabel Bakker verkoopt de 12-jarige Edamse spulletjes op de vrij markt. Onder toeziend oog van oma Corrie Hink.
Het mooie zomerweer heeft flink wat klanten naar haar kraam aan de Nieuwehaven gelokt. Vooral de spelletjes en boeken verkopen dit jaar goed. Minder loopt het met de sierraden en knuffels. “Wat overblijft delen we straks uit of zo”, zegt ze stoer. “Hoeveel ik heb verdiend? Zeker veertig euro. Daarvan ga ik samen met mijn vriendin naar de kermis.” Piet Nordmann, oud-gemeenteraadslid, geniet op het terras voor de Prinsenbar. We vragen hem naar de charme van de Waterdag. “De gezelligheid. Je komt iedereen na de vakantie voor het eerst weer tegen. Ja, en verder is het een soort voorproefje op de kermis. Al is het op de Waterdag wat meer ongedwongen. Er komen ook meer mensen van buiten Edam. Dat vind ik wel leuk.” Erwin Rossenaar, Richard Karregat en Jeffrey Kemper vieren verderop — zonder teamgenote Marieke Ooms — hun overwinning met EVC bij het beachvolleybal. “Het lijkt me niet zo leuk voor al die volleyballers om van een stelletje oud-voetballers te verliezen”, geniet Kemper na.
Serieus
Minstens zo fanatiek gaat het er bij de koebootraces aan toe. Een serieuze sport, zo wil speaker Kees Tol ‘Parre’, ons doen geloven. “Na afloop van de race wordt er voor doping geplast. Net als in het echt. We zoeken alleen nog iemand die de plas op wil vangen”, laat hij de honderden bezoekers weten. Die genieten niet alleen van de sport, maar ook van de capriolen van de niet eenvoudig te besturen boten. Die gaan dus regelmatig de verkeerde kant uit, tegen de wal of de tegenstander. “Maar dat is ook een beetje de lol ervan”, legt jurylid Edward Breed uit. “Net als de discussies na afloop als er een aanvaring is geweest.” De stuurman is volgens hem bepalend voor de winst. Die gaat bij de vrouwen naar Houtman (voor Damhotel~ en bij de mannen naar Brouwers-hoeve. Frank van der Meiden heeft met zijn stuurmanskunst een groot aandeel op de winst in de finale tegen het Monnickendamse Hakvoort. Daar moeten ze toch boten van een luxer allooi gewend zijn.
Het geheim van een goede stuurman? “Bljven opletten, de krachten van de ‘roeiers’ goed verdelen en op het juiste moment aansturen als je de paal moet ronden”, zegt Van der Meiden. En geen bier tussen de races door natuurlijk. “Die schade halen we straks wel in hoor. En dan smaakt het extra lekker vanwege de overwinning.” Want die zege brengt eeuwige roem in Edam? “Nou ja”, lacht de winnende stuurman. “In ieder geval één dag eeuwige roem.”