Aan tafel met: Johan Bond

Aan tafel met: Johan Bond
De Nivo is gestart met een nieuwe wekelijkse rubriek, `Aan tafel met...'. Daarin wordt een persoon uit onze gemeente aan enkele vragen onderworpen en aan het einde geeft hij of zij mes en vork door aan iemand anders. Zanger Jan Smit liet Jozef-pachter Johan Bond (boetie) als tweede gast aanschuiven.

Heb je wel eens het schort voor?
„Ja, maar niet in huis. In De Jozef bereid ik wel maaltijden, maar thuis wordt er goed voor me gezorgd; mijn vrouw kan gigantisch goed koken.

Kant en klaar?
„Nee, dat wil mijn vrouw niet. Altijd vers en zelfgemaakt."

Etenstijd?
„Twaalf uur, half één; de Volendammer gewoonte."

Bid je voor het eten?
„Nee."

Lievelingsgerecht?
„Melkrijst met boter en suiker én zure haring. Dat heb ik van huis uit meegenomen."

Wat wordt het vanavond?
„Tja, dat wordt nu gehaald. Volgens mij gekookte aardappelen met witlof en kippenbiefstuk (hij blijkt later gelijk te hebben). Maar het kan zijn dat ik toeschouwer ben tijdens het eten, want ik voel me vandaag niet helemaal lekker."

Let je uit gezondheidsoogpunt op de voedingsschijf?
„Ja, zeer zeker. M'n leven lang al. Ik houd van het ritme van brood bij ontbijt-warm eten-brood eten. En veel fruit. Vooral in dit vak is dat belangrijk."

Gaat de liefde door de maag?
„Wat is dat voor een vraag? Jan Smit zei natuurlijk ja, de slapperd... Maar het is wel zo, ondanks dat wij al wat ouder zijn, doet het goed als er weer heerlijk gekookt is door mijn vrouw."

Eet- of tafelgewoontes?
„Het eten is snel op en ik ben snel van tafel af. Ik neem er weinig tijd voor..

Daarna zappen?
„Geen tijd voor. Dan hervat ik vaak de werkzaamheden of geef ik, zoals vanavond, voetbaltraining aan de mini's."

Voor wie zou je eens een maaltijd willen bereiden?
„Ik zou wel eens aan tafel willen met al die mensen die publiekelijk commentaar geven op andere mensen, terwijl ze zelf geen vinger uitsteken of zich afvragen wat er achter zit. Als je als vrijwilliger je ziel en zaligheid in de gemeenschap ligt en je kop even boven het maaiveld uitsteekt, moet-ie er schijnbaar af. Dan blijven er altijd critici en is het eigenlijk nooit goed. Als we dan aan tafel elkaar beloven dat we elkaar in onze waarde laten, dan zou dat de mooiste soapaflevering worden. We mogen niet vergeten dat ons dorp door sommige eigen mensen een enorme (economische) impuls heeft gekregen."

Wie mag volgende week aan tafel?
„Rick Westerdaal, voormalig voorzitter van AV Edam en tevens trainer daar. Hij heeft altijd een positief en bemoedigend woordje en is een drive voor mij als hardloper en mens."