Nick Tol wa in Mexico: Laatste reisverslag: terug naar Nederland

Ons Mexico-avontuur is bijna ten einde. Nog een paar uurtjes en we keren na acht maanden weer terug naar het koude Nederland. Van een stad met 24 miljoen inwoners terug naar een klein dorp met iets meer dan 20.000 inwoners. Of dat nu gaat tegenvallen of niet, we kijken allebei terug op een ongelooflijke ervaring die we voor de rest van ons leven samen delen.

Onverharde weg

Afgelopen dinsdag is het boek waaraan ik maandenlang heb gewerkt officieel gepresenteerd. De kers op de taart. Acht maanden geleden heb ik mijn eerste stap gezet op een weg waarvan ik aanvankelijk geen idee had waar deze zou eindigen. Wel wist ik dat de weg onverhard zou zijn en dat het zonder ‘out of the box’ denken niet mogelijk is om de route op succesvolle wijze te trotseren. Hoewel ik vrij zelfverzekerd ben, twijfelde ik in dit stadium toch erg aan mezelf. Wat onderscheidt mij van de correspondenten die hier al jaren wonen en werken? En ben ik wel écht goed genoeg om voor een groot publiek van een landelijk dagblad of magazine te schrijven? Voorafgaand aan het startschot ben ik veel onderwerpen voor artikelen gaan zoeken. Ik belde vervolgens alle landelijke en regionale dagbladen, letterlijk alle soorten magazines, en ook menig beheerder van een internetsite heeft mij destijds aan de telefoon gehad. Van al mijn ideeën – en dat waren er veel – werden er twee geaccepteerd.

Lange adem

‘Is mijn adem wel lang genoeg om de finish te bereiken?’, dacht ik bij mezelf. ‘Het wordt in ieder geval heel lastig om deze immense obstakels uit de weg te gaan.
Uiteindelijk hebben drie inspirerende kennissen/vrienden de juiste snaren aangeslagen met een uitspraak. Eén uitspraak was: ‘Vertrouw op je eigen talent en blijf altijd positief.’ De andere uitspraak was: ‘Er is een bekende werknemer van Radio 538 die tweehonderd bandjes heeft ingestuurd voordat hij werd uitgenodigd voor een kennismakingsgesprek.’ De laatste was: ‘Alles is mogelijk, tenzij je opgeeft.’ Misschien dachten deze mensen niet eens na over de gevolgen van hun uitspraak, maar bij mij viel stukje bij beetje alles op zijn plaats.

Ik ben blijven bellen en mailen totdat uiteindelijk meer ideeën werden geaccepteerd. Ineens wilde het Algemeen Dagblad mij wel een kans geven, wilde het Noordhollands Dagblad wel wat verhalen, zei Leidsch Dagblad ‘ja’ tegen een groot artikel en zijn er uiteindelijk drie verhaal ideeën geaccepteerd door 100%NL Magazine en Inspiratiemagazine.
Met het schrijven van m’n eigen boek was het vergelijkbaar. Drie maanden voordat ik begon, stond ik nog langs de lijn bij Wherevogels-Purmerend en interviewde ik na afloop de trainers. Nu moest ik de bazen van Shell en Heineken en Carlos Salcido gaan benaderen voor een interview. Na eerder het voorbeeld van de 538-dj te hebben gebruikt, kwam nu de andere uitspraak van pas: vertrouw op je talent en blijf positief.

Levenslessen

Er waren uiteindelijk twee bedrijven die niet wilden meewerken, en Salcido was in eerste instantie lastiger te bereiken dan Johan Cruijff. Tussen de afwijzing van de bedrijven was geen speld te krijgen. Duidelijk, zij waren écht niet over te halen. Of zou er in die laatste uitspraak – niets is onmogelijk, tenzij je opgeeft – toch een kern van waarheid zitten? Ik ben het gaan uitproberen. Eerste resultaat: een boze e-mail terug, want ze waren duidelijk geweest. Het eerste telefoongesprek had een beter resultaat: we denken er over na. De eerste persoonlijke ontmoeting resulteerde in een vergelijkbaar antwoord: we komen er op terug. Toen ik daarna een e-mail stuurde met de vraag wanneer we konden afspreken, kreeg ik warempel een datum en tijd door. Uiteindelijk resultaat: een van de meest inspirerende interviews die ik in mijn leven heb afgenomen en geen aanmerkingen op het artikel van de geïnterviewde persoon. Het was dus wel degelijk mogelijk, tenzij ik had opgegeven.

Het zijn voor mij belangrijke levenslessen geweest die ik aan dit avontuur te danken heb. Als je maar gelooft in jezelf en gelooft dat alles mogelijk is – ook al moet je daarvoor tweehonderd keer de telefoon oppakken – kun je heel veel bereiken!

We hopen dat jullie hebben genoten van onze verhalen. In ieder geval bedanken wij jullie voor het lezen, en wellicht tot snel!