‘Een ‘vestinkie om’ met Edammers, omdat die allemaal wel een verhaal hebben wat alleen wij binnen de vestingmuren zo goed kunnen begrijpen. We spreken af op een favoriete plek naar keuze in onze stad, waarna we richting de vesting lopen. Daar begint het ‘vestinkie om’, waarin ik mijn medewandelaars beter leer kennen door hun vertellingen. Annemarie van Gullik neemt me mee naar haar achtertuin. Via de schuur betreden we een prachtige ruime boomgaard, midden in de stad, gelegen tussen J.C. Brouwersgracht en de Westervesting. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.
Annemarie is zelf geboren en getogen binnen de vestingmuren aan de Voorhaven. Van vaders kant behoort zij tot de vierde generatie geboren en getogen Edammers. Op latere leeftijd zijn haar ouders naar de Westervesting verhuisd. Annemarie, toen in haar twintiger jaren, verhuisde nog mee. “De boomgaard hoorde oorspronkelijk bij het huis van mijn ouders hier aan de Westervesting”. Terwijl ze naar haar oude slaapkamertje wijst vervolgt ze: “Mijn ouders zijn daar op latere leeftijd komen wonen, omdat mijn vader na zijn pensioen graag wilde tuinieren. De boomgaard bood daar voldoende ruimte voor”.
Verlegen
Terwijl we na de koffie, ter hoogte van de Grote Kerk, de vesting oplopen vraag ik Annemarie naar haar jeugd. “Ik was eigenlijk een verlegen meisje. Ik trok me het liefste terug met mijn boeken”. Ze was de jongste in het gezin met twee oudere broers. “Mijn mondigheid heb ik in Volendam gekregen!” Na de MULO in Edam kwam haar moeder met het idee om bij de Apotheek in Volendam haar horizon te verbreden. Dat dit een schot in de roos was, blijkt uit Annemarie haar enthousiaste vertellingen. “Daar heb ik zo’n mooie tijd beleefd en daar ben ik echt opgebloeid”. Tot haar recente pensioengerechtigde leeftijd heeft Annemarie zich altijd met veel genoegen verder in het apothekers vak bekwaamd en haar werk met plezier uitgeoefend.
Buiten de vestingmuren
Annemarie heeft niet altijd binnen de vestingmuren gewoond. “Ik kreeg een relatie met mijn man Pim toen hij nog aan de Technische Universiteit bouwkunde studeerde. Zodoende hebben wij een tijdje bij mijn schoonmoeder boven in de Kleine Kerkstraat gewoond en later zijn we verhuisd naar de William Pontstraat 1, op de hoek van de Burgemeester Versteeghsingel, waar onze oudste dochter Sophie is geboren.” Niet lang daarna begon één van de eerste projecten binnen Pim zijn vakgebied vorm te krijgen. Namelijk hun eigen huis aan de Brouwersgracht. Gelukkig maar, want Annemarie kon niet helemaal haar draai vinden aan de William Pontstraat.
Familiehuis
Dat Annemarie een bijzondere band heeft met dit huis staat buiten kijf. Naast het feit dat het door haar eigen man is ontworpen, is het ook nog gebouwd op familiegrond. “Onder andere deze grond hier aan de Brouwersgracht was van mijn vader en dat hebben mijn beide broers en ik geërfd. Hier stonden boerenbedrijven en waar het huis nu staat was de stal.” In de jaren tachtig is die stal nagenoeg eigenhandig afgebroken en weer helemaal opgebouwd in Pim zijn stijl, met een knipoog naar het authentieke en ook met ruimte voor Annemarie haar inbreng. “Dat was mijn enige eis, dat ik mijn spulletjes kon etaleren”. Zo zijn er speelse elementen aangebracht die ruimte bieden voor Annemarie haar pronkstukken. Annemarie was inmiddels in verwachting van haar jongste dochter Charlotte, die hier ook geboren is. “De voorzijde van het huis was Pim zijn werkruimte en aan de achterzijde leefden wij met ons gezin.”
Kleine Kerkstraat
Dan komt het moment dat Annemarie haar schoonmoeder te oud wordt voor het grote pand aan de Kleine Kerkstraat. Omdat het huis aan de Brouwersgracht uitermate geschikt bleek voor Pim zijn moeder en daarbij het jonge gezin Van Gulik wel de ruimte kon gebruiken, hebben ze een woningruil gedaan. Sindsdien hebben zij de kinderen, met evenveel genoegen, in de Kleine Kerkstraat verder grootgebracht.
Na Pim zijn overlijden, eind 2021, bleef Annemarie daar alleen achter. Hun oudste dochter Sophie woonde ondertussen in het familiehuis aan de Brouwersgracht en de jongste dochter Charlotte woonde vlakbij, aan de Lingerzijde, met haar eigen jonge gezin.
Rond
Terwijl we de vesting bijna helemaal rond zijn gelopen, staan we nog even stil bij het laatste ouderlijk huis van Annemarie, aan de Westervesting. Het huis wat dus haar boomgaard verscholen houdt. Zelf is ze recentelijk verhuisd vanuit de Kleine Kerkstraat weer terug naar deze grond. “Dat was de beste keuze ooit. Ik heb altijd gezegd dat ik aan een watertje geboren ben en dat ik ook aan een watertje zal sterven. Dat ik ooit weer terug zou keren naar de Brouwersgracht was geen verrassing.” En dat de ruimte van de Kleine Kerkstraat zich momenteel wederom leent voor haar jongste dochter met haar zesde generatie échte Edammer kroost, is een continuering van de geest van het familiehuis van Gulik. Hiermee is niet alleen de vesting maar ook de cirkel rond.