Dat het vissersdorp uitgroeide tot iets ‘typisch Hollands’ is te danken aan de Franse kunstcriticus Henry Havard. Hij maakte in 1873 een tocht over de Zuiderzee en schreef er een bestseller over. De Fransman lyrisch over Volendam. De inwoners waren authentiek en exotisch tegelijkertijd. ‘Op oosterse wijze samengeklonterd in groepjes van zes of acht, zwijgend rokend, onbewogen, onverschillig met een vage, ondefinieerbare blik lijken ze meer op fatalistische Turken dan op Hollandse vissers.’ Hij vond dat de schilderachtige Zuiderzeeplaats met zijn ‘zachtgroen of zwart geschilderde huisjes’ voor kunstenaars ‘beslist een bezoek waard was’. 150 jaar later voer schrijver Ronald Nijboer in zijn kielzog.

Hier het hele Premium artikel op de site van de Telegraaf.