In Hoorn kwamen we na 10 minuten op achterstand en daarna was het aan doelman Roy Bakker te danken dat de score niet verder opliep. Met een aantal uitstekende reddingen hield hij EVC in die fase op de been. Uiteindelijk kwam EVC ook in de wedstrijd en viel in de 40e minuut de gelijkmaker. Een vrije trap van Jeffrey Schilder werd door de uitstekende Zwaluwen doelman uit de hoek gerikt. De daaruit volgende hoekschop werd door Oussama Chemlali ingekopt, waarna de bal via de onderkant van de lat en de doellijn weer het veld in kwam. De bal werd even later nogmaals ingebracht, viel in het strafschopgebied voor de voeten Vincent Wissels die direct uithaalde. Ook nu zat de doelman er nog aan, maar verdween de bal in de kruising, 1-1.

In de tweede helft was de wedstrijd meer in evenwicht en bleven kansen voor beide doelen uit. Uiteindelijk gaf de individuele kwaliteit bij de gastheren de doorslag. Balgoochelaar Jim Nelen prikte in de 60e minuut vanuit de hoek van het strafschopgebied de bal fraai in de kruising, 2-1. Dat de gelijkmaker niet alsnog op het scorebord kwam was te danken aan de doelman van Zwaluwen. Een voorzet van Bart Rijnierse ging via het been van een verdediger van Zwaluwen strak onder de lat en waar in de tribune wij de goal al telden haalde de doelman hem daar schitterend vandaan. Niet veel later werd Brian Rossenaar aan linkerkant weggestuurd, maar ook nu was de doelman attent en keerde de inzet van Brian. De hoek was lastig en het doel nog ver, maar het beetje mazzel dat je dan moet hebben dat de bal er toch ingaat hebben we op dit moment niet. Hoe het wel moet liet Zwaluwen vlak voor tijd zien. Een lange bal naar de rechterkant en een voorzet die door een lopende speler fraai wordt binnen gewerkt. Eindstand 3-1 en gelukkig winterstop. Even niks, dan op trainingskamp in Duitsland, waarna op 20 januari de competitie wordt hervat met een uitwedstrijd bij Always Forward.

Tijd om kort de balans op te maken. EVC heeft het moeilijk, maar om ons heen geldt dat ook voor OSV, AFC en Wartburgia. Duidelijk is wel dat met wegvallen van Jan van Straaten, Eric Tol, Huub van Maanen, Didier Karregat en Dave Dijkhuizen we een veel te grote jas hebben uitgedaan tov van vorig seizoen en dat terwijl de competitie een stuk sterker is geworden. De waslijst aan spierblessures werkt ook niet mee. Er is altijd wel iemand die niet kan meespelen. Toch worden we zelden een hele wedstrijd weggespeeld, maar zijn we ook nooit een hele wedstrijd de bovenliggende partij. Zo reëel moeten we zijn. Na de winterstop knokken voor de punten en er alles aan doen, dan zien we in mei wel wat dat heeft opgeleverd.