Het is bijna niet voor te stellen dat vroeger bijna iedereen in Volendam in klederdracht liep. Maar er zijn nog genoeg oudere Volendammers die het hebben meegemaakt. Tot de jaren ’50 was het zelfs verboden voor vrouwen om zonder muts met daaroverheen een witte kap in de kerk te verschijnen.
De 86-jarige Brecht Mooijer kan zich vooral goed herinneren hoe opgelucht ze was toen het na de oorlog langzamerhand wat vrijer werd. Het moment dat de eerste vrouw haar kap durfde af te zetten, ging als een lopend vuurtje door het dorp. Toen ze een kleurenfilm uit Volendam in de jaren 30 zag, zei ze: “We zijn haar nog dankbaar.”
Op zondag moesten ze twee keer naar de kerk. En dan om middernacht als de zondag voorbij was, voeren de vissers uit. Met een enorme vloot, zoals te zien is op de beelden. Tachtiger Ger Schilder is de oudste visser van het dorp. Nog altijd vaart hij mee op het schip van zijn zoons. Het was armoe troef, herinnert hij zich vooral van die tijd. “Er waren gezinnen met wel tien, twaalf kinderen.”
Lees hier mmeer en de video op de site van NH Nieuws.
De armoede werd verergerd door “Edam” Volendammers werden lukkraak onthouden van het wettelijke sociale vangnet. Edamse Ambtenaren speelden eigen rechter. Naast “Van Baar” een nog grotere schandvlek uit wederom Edam. Het zit er in de genen.
Ach lieve zuurpruim, jij kan nóg beter zeuren en janken dan de állerzuurste Edammers.
Even on-topic: leuk filmpje dit, mooie blik op onze rijke historie.
Wat een prachtig filmpje!
Het is nog steeds armoe troef in Volendam, maar dan geestelijk.
Hoe meer materiële weelde en overdadige luxe, hoe armer ze zijn.
Net als de rijkste mensen op deze planeet. Denkend dat ze alles bezitten hebben ze niets.