Volendam80, BVNL, CDA en Zeevangsbelang stellen dat zij zich keurig aan de wet houden, maar wie goed kijkt naar de cijfers van 2023, ziet dat dit niet klopt. In 2023 zijn er bij De Vooruitgang en de Wooncompagnie samen 225 huurwoningen vrij gekomen. Volgens het beleid zou maximaal 10% hiervan dus ongeveer 22 woningen toegewezen mogen worden aan statushouders.
Maar wat blijkt? Alleen al bij De Vooruitgang gingen 13 woningen naar 29 statushouders
(Bron: https://www.devooruitgang.com/publicaties-documenten/ | https://www.rijksoverheid.nl/documenten/publicaties/2023/12/01/overzicht-huisvesting-vergunninghouders-1-december-2023).
En bij de Wooncompagnie nog eens 16 woningen naar 46 mensen. In totaal dus 29 woningen. Dat is bijna 30% meer dan het percentage dat Volendam80 probeerde te verdedigen in hun betoog van afgelopen woensdag in de Nivo.
Volgens het Rijk had onze gemeente in 2023 de taak om 81 statushouders te huisvesten. In werkelijkheid zijn er, zo blijkt uit gegevens van de Rijksoverheid en de Koepel Sociaal Domein, 77 statushouders geplaatst. Dat aantal klopt dus.
Opvallend is wat er bij de Wooncompagnie gebeurde
In 2023 kwamen er 97 sociale huurwoningen beschikbaar in onze gemeente. Van die 97 woningen werd meer dan de helft namelijk 52 woningen toegewezen aan mensen met een urgentie. Dat is 54%, terwijl de gemeentelijke norm eigenlijk op 25% ligt.
Binnen die groep urgenten kregen 16 woningen statushouders toegewezen. Dat betekent dat ruim 30% van de urgentenwoningen naar statushouders ging. Daardoor bleven gewone woning zoekende zoals ouderen en jongeren letterlijk buitenspel staan.
Het lijkt erop dat er bewust zoveel verwarring is gezaaid dat bijna niemand er nog wijs uit wordt. Maar verwarring mag geen excuus zijn voor beleid dat onze eigen inwoners benadeelt. Terwijl de coalitiepartijen Volendam80 en BVNL drukker waren met het verdedigen van een rekensom, ging de realiteit aan hen voorbij.
En het stopt niet bij deze cijfers: de volgende stroom staat al te wachten
Uit gemeentelijke documenten blijkt dat er op dit moment 101 statushouders op de wachtlijst staan voor een woning in Edam-Volendam, waarvan er 33 al in Nederland verblijven. Deze mensen wachten soms al meer dan een jaar.
Maar daarachter komt nóg een groep aan: 67 nareizigers en gezinsleden die automatisch recht hebben op gezinshereniging, en daarmee óók op een sociale huurwoning in onze gemeente. De druk op de sociale woningvoorraad loopt dus verder op. Volgens gemeentelijke berekeningen zijn er straks minimaal 31 extra woningen nodig om alleen deze groep onder te brengen.
En alsof dat nog niet genoeg is, moesten er vóór 1 januari 2025 ook nog 192 Oekraïense “ontheemden” vanuit de Meermin elders in de gemeente worden gehuisvest.
De taakstelling klinkt verplicht, maar je mag er wél tegen ageren
Het Rijk presenteert de taakstelling voor statushouders als een wettelijke opdracht en dat klinkt alsof gemeenten daar niets over te zeggen hebben. Maar dat beeld klopt niet helemaal. Gemeenten mogen deze taakstelling wél bekritiseren of aankaarten wanneer de uitvoering botst met lokale draagkracht, schaarste of draagvlak.
Volgens het subsidiariteitsbeginsel (uit het EU-recht) moet je als overheid beleid uitvoeren op het laagst mogelijke niveau en dat betekent dus ook dat een gemeente bezwaar mag maken als landelijke verplichtingen onuitvoerbaar of onrechtvaardig blijken.
De taakstelling is juridisch dwingend geformuleerd, maar politiek wél bespreekbaar. Wie het echt opneemt voor zijn eigen inwoners, durft dat gesprek gewoon aan te gaan.
(Bron: https://www.coa.nl/nl/provinciale-en-gemeentelijke-verdeling-van-opvangplekken?)
En ondertussen blijven veiligelanders binnenstromen
Volgens gemeentelijke gegevens gaat het onder andere om mensen uit Kenia, Nigeria en Turkije landen die door de IND als veilig worden beschouwd. Tot die tijd verblijven ze wel in opvanglocaties, maken gebruik van voorzieningen en zetten extra druk op het hele systeem van huisvesting en toewijzing.
Het kan toch niet zo zijn dat een statushouder wél recht op een woning heeft, en de eigen inwoners die hier geboren en getogen zijn, niet?
Het nieuwbouwproject Maria Goretti wie krijgt straks voorrang?
Het nieuwbouwproject aan de Julianaweg, ‘Maria Goretti’, brengt na 15 jaar wachten binnenkort 53 woningen en een zorgcomplex naar het centrum van Volendam.
Wat gebeurt er straks met deze woningen? Het kan toch niet zo zijn dat ook hier weer voorrang wordt verleend aan statushouders, ten koste van de eigen inwoners?
Minister wil einde aan voorrang, maar Edam-Volendam negeert het kabinetsvoorstel
In Den Haag is de boodschap helder: de automatische voorrang voor statushouders moet stoppen. Minister Mona Keijzer (BBB) heeft hiervoor een wetsvoorstel ingediend, eindelijk een stap voor woningzoekenden die hier al jarenlang op een wachtlijst staan.
(Bron: https://www.internetconsultatie.nl/nieuweregelsinzakehuisvestingvergunninghouders/b1)
Maar wat doet Edam-Volendam? Ons college ondertekent juist een regionale oproep om door te gaan met het geven van voorrang. Samen met de gemeentebesturen van Purmerend en Zaanstad.
Juridisch gezien mogen we wél opkomen voor onze eigen inwoners
Wat veel mensen niet weten: gemeenten zijn helemaal niet verplicht om statushouders altijd voorrang te geven op een woning. Volgens Europese regels hebben mensen wel recht op hulp bij huisvesting, maar het is aan elk land zelf om te bepalen hoe dat geregeld wordt.
En ook het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens zegt nergens dat statushouders altijd een woning moeten krijgen het gaat juist om een goede afweging van álle belangen, dus ook die van onze eigen inwoners.
In Nederland mogen gemeenten zelf regels maken voor wie voorrang krijgt, zolang dat maar eerlijk en duidelijk gebeurt. Als je in de praktijk ziet dat jongeren, starters en ouderen steeds achteraan moeten aansluiten, mag je daar als gemeente tegenin gaan.
Sterker nog: Europese regels zeggen dat je zaken lokaal moet oplossen als dat kan. Kortom: wij hebben alle recht om op te komen voor onze eigen mensen.
(Bronnen: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/?uri=CELEX%3A12012P%2FTXT, https://wetten.overheid.nl/BWBR0035300)
Mensenrechten gelden óók voor onze eigen inwoners
Mensenrechten zijn er niet alleen voor statushouders, maar voor álle inwoners. Ook voor jongeren die willen samenwonen, voor ouderen die in hun eigen buurt willen blijven, en voor ouders die hun kinderen in de buurt willen opvangen.
Als woningzoekenden jarenlang worden verdrongen, raakt dat hun recht op een menswaardig bestaan. En ook het recht op gezinsleven geldt net zo goed voor onze eigen inwoners. Urgentiebeleid mag, maar moet wél eerlijk en evenwichtig zijn.
Lokaal Edam-Volendam kiest voor de eigen inwoners.
Natuurlijk gunnen we iedereen een dak boven het hoofd, maar in tijden van woningnood moeten we duidelijke keuzes maken. Jongeren die noodgedwongen tot hun dertigste bij hun ouders wonen, ouderen zonder passende woonplek en gescheiden ouders die al jaren op een huis wachten, zij verdienen nu voorrang. Wie hier woont, werkt en bijdraagt, mag niet telkens achteraan aansluiten.
Fractie Lokaal Edam-Volendam
Duidelijk..!!
“Maar wat blijkt? Alleen al bij De Vooruitgang gingen 13 woningen naar 29 statushouders.
En bij de Wooncompagnie nog eens 16 woningen naar 46 mensen. In totaal dus 29 woningen. Dat is bijna 30% meer dan het percentage dat Volendam80 probeerde te verdedigen in hun betoog van afgelopen woensdag in de Nivo.
Volgens het Rijk had onze gemeente in 2023 de taak om 81 statushouders te huisvesten. In werkelijkheid zijn er, zo blijkt uit gegevens van de Rijksoverheid en de Koepel Sociaal Domein, 77 statushouders geplaatst. Dat aantal klopt dus.”
Huh? Duidelijk? Rekenen is voor sommige mensen wel heel lastig. 🙂
Hier schrijven ze dat het om 29 + 46 statushouders gaat. Dat is samen toch 75? En geen 77 of de verplichte 81? Wat is het nou?
En 13 woningen op een totaal van 225 huurwoningen is nog geen 6%. Dus 94% gaat naar onze eigen bevolking. Maar in de kop van het artikel roepen ze graag het nummer 30%.
Is dit een 1 april grap?