Toen de Raad van State in 2016 uitspraak deed dat een weiland naast het industrieterrein aan de Oosthuizerweg geen bedrijventerrein mocht worden, omdat het als onderdeel van de Stelling van Amsterdam onder het UNESCO Werelderfgoed viel, haalde iedereen die met dit stukje grond begaan was opgelucht adem. Totdat jaren later bleek dat de grens van de Stelling op de kaart was verlegd, en het stukje grond niet meer beschermd was. Reden om aan te kloppen bij de Provincie en het Rijk.

Samen met Stichting Behoud Waterland en Erfgoedvereniging Bond Heemschut heeft Vereniging Oud Edam deze grenskwestie in 2023 in een stevig geformuleerd schrijven aangekaart bij het toenmalige ministerie van OC&W, dat verantwoordelijk is voor dit soort “erfgoederen van universele waarde”.

Tot een gang naar de rechter hoefde het gelukkig niet te komen. Na enkele gesprekken, hebben Rijk en Provincie ons toegezegd dat ze dit bij de UNESCO zouden voorleggen, met name onze eis dat de grens weer zou worden hersteld. Dat is inmiddels gebeurd. De kaart is weer aangepast naar hoe het hoort. Het kleine stukje Zeevang is weer toegevoegd aan het werelderfgoed, dat ook in Edam te vinden is.

Waarom is dit stukje grond zo belangrijk? Het ligt in de Zeevang en maakt deel uit van het oorspronkelijke inundatiegebed van de Stelling van Amsterdam. Toen de Duitsers op 10 mei 1940 ons land binnenvielen, gingen de sluizen in Edam open, met als laatste schakel de Pompsluis, en is de Zeevang onder water gezet. Maar ja, de vijand kwam door de lucht…

In 1944 hebben de Duitsers op hun beurt de sluizen nogmaals opengezet. De Zeevang heeft toen lang ondergestaan en het duurde lang voordat de grond in de Zeevang weer helemaal hersteld was voor de landbouw.