Recent is graficus Jan de Haan overleden. Piet Knook, voormalig directeur van Museum Waterland noemt hem een van de meest markante kunstenaars uit onze regio. Hij groeide op in Edam maar woonde en werkte al lang in Purmerend. Desondanks is de ets ´Edam´, een van de werken die hij altijd om zich heen wilde hebben.

“Juist die ets heeft een hoop teweeg gebracht. Er zijn veel nieuwe werken uit ontstaan. Ook hoort bij die werken die volledig zijn gelukt, qua techniek en beeld. Het is een ets die je in een oogopslag kunt overzien, maar waar je je ook uren in kunt verliezen.”

Jan de Haan was een eigenzinnig etser en schilder. Typerend voor hem is de uitspraak: ,,Dromen, denken, maar vooral kijken is mijn vak. Elke dag leef ik in een wereld die ik nog moet maken.” De grondbeginselen van de etstechniek leerde hij op de Gerrit Rietveld Academie van Ap Sok en Lex Metz. Schilderles kreeg hij van Herman Gordijn. Maar zijn ‘grote leermeester’ is Hercules Seghers.

Net als Seghers is De Haan een inventief kunstenaar en bouwer van imaginaire landschappen. Via de door hemzelf ontwikkelde etstechniek, waarbij hij gebruik maakt van asfaltpoeder, bouwt hij zijn prenten op uit ontelbare, gracieuze lijntjes.

Jan de Haan balanceerde tijdens zijn werkproces steeds tussen abstractie en realiteit. Schilderijen maken, in het bijzonder portretten en landschappen, ervaart De Haan als studies voor het etsen.
“Etsen is een dieper werkproces dan schilderen. Als ik ets, ben ik op het zink. Daar ben ik schilderend bezig. De ervaring die ik opdoe in het vervaardigen van olieverfportretten is nuttig. Daardoor ben ik af en toe in staat een paar etsstaten over te slaan.”

Met dank aan Martha Dirkmaat-Planting