Met Pasen – het belangrijkste christelijke feest – kon worden gekozen tussen de Matthäus Passion (Grote Kerk, Edam), de Johannes Passion (Grote Kerk, Monnickendam) en Jesus Christ Superstar (Evenementenhal / Theater Opperdam, Volendam). Zoals uit de naam van de twee eerstgenoemde ‘passiespelen’ blijkt, volgen zij beiden respectievelijk het evangelie van Mattheus en dat van Johannes.
Jesus Christ Superstar (hierna: JCS) bevat – waarschijnlijk om het dramatische effect te verhogen – elementen uit alle vier de in het Nieuwe Testament opgenomen (=gecanoniseerde) evangelies. Daarnaast hebben de makers van JCS (waarschijnlijk) ook geput uit verborgen (apocriefe) evangelies. Het Nieuwe Testament verhaalt namelijk niet over een liefdesrelatie tussen Jezus en Maria Magdalena en de jaloezie die dit bij Jezus’ discipelen – een discipel wordt onderwezen, een apostel onderwijst – opwekt.
door Marcel Tuyp
In JCS is het Judas die in “Strange Thing Mystifying” deze relatie afkeurt. Dit laatste houdt verband met de wens van Andrew Lloyd Webber & Tim Rice om het – voor christenen – verhaal der verhalen vanuit Judas’ perspectief te vertellen. JCS vormt dus een min of meer eigen interpretatie van de laatste week van het leven van Jezus Christus. Dit echter wél gebaseerd op bronnen afkomstig uit de antieke wereld, hetgeen niet gezegd kan worden van bijvoorbeeld de Da Vinci Code. Dat het om een eigen interpretatie ging, bleek in 1971 ook tijdens de JCS première op Broadway.
Religieuze bewegingen betichtten de makers van godslastering. Ook Pasolini (Il vangelo seccondo Matteo) en Scorcese (the Last Temptation of Christ) kunnen hierover meepraten. Mel Gibson (The Passion of the Christ) (2004), zelf een orthodox katholiek (= roomser dan de paus), kreeg vooral kritiek van de ‘smaakpolitie’. Ik hou mijn hart vast als het lievelingsproject van Paul Verhoeven ooit werkelijkheid wordt. De hippie-beweging zag in JCS in ieder geval een symbool voor verzet tegen de gevestigde orde. Die nozems konden er wel wat mee.
Lees hier het hele artikel op de site van enClave.
Misschien een leuk paascadeautje:
“De Lachende Jezus, religieuze leugens en gnostische wijsheden”, geschreven door Timothy Freke en Peter Gandy.
En:
“Mysteries in Nederland ontrafeld”.
En:
“Nederland, het meest mysterieuze land aller tijden (is Nederland het beloofde land?)”.
Beiden geschreven door Eelco de Boer.
Weer eens wat anders dan de Heilige Paashaas 😂