“Hoe zal het zijn?” Vragen wij ons af als voor de eerste keer aanmonsterende bootsen bij Vaarwens, terwijl wij met verse broodjes nogmaals de checklists met elkaar afstemmen in stevige pas naar Marina Monnickendam lopen. We willen in geen geval te laat ons aan boord van de Meander V melden.

Onze Vaarwens Admiraal Evert, geflankeerd door zijn enthousiaste scheepshond Steffi, is vandaag onze schipper en na ons als nieuwbakken bootsen eerste wegwijs gemaakt te hebben, verwelkomt Evert geëngageerd ons gezelschap, bestaande uit (schoon)familie incluis Martins’ kleinkinderen van vijf en drie jaar oud plus een slechts drie weken jonge baby, aan boord om vervolgens onder een stralend blauwe hemel met 20 graden en een licht briesje richting de haven van Marken te vertrekken.

Op het ritme van het geruststellende monotone gebrom van de grote dieselmotoren op de achtergrond, absorbeert Martin gretig alle verhalen van Evert; vertelt zelf honderduit en geniet zichtbaar van de nabijheid van zijn naasten. Met het afleggen van de mijlen, verdwijnt ook bij het meegereisde gezelschap de eerste terughoudendheid achter ons en komen de vaak zeer persoonlijke verhalen als vanzelf veel meer bovenaan de oppervlakte.

Eenmaal aangekomen in de haven van Volendam verorbert Martin, tot tranen toe genietend, een door Evert gehaald bakje verse kibbeling nadat hij weken via een zonde zijn voeding heeft gekregen. Liefelijk aanschouwd door Martin zijn partner Joke en zijn kinderen.

Halverwege geflankeerd door een zwerm jetski’s die als dolfijnen sprongen op de hekgolven van de Meander V op snelheid; terugkerend vanuit het Paard van Marken, bestuurt onze vaargast Martin de Meander V gedecideerd tot aan de monding van thuishaven Marina Monnickendam. Weer op de vaste ligplaats van de Meander V aangekomen worden Evert en wij geëmotioneerd meermaals omhelst door Martin en zijn familieleden, onder begeleiding van persoonlijke dankwoorden.

Hoe bijzonder waardevol is het hoe Martin en zijn naasten aangeven de dag te hebben beleefd: “Jullie hebben mij een groots geschenk gegeven” knuffelt Martin vlak voor vertrek nog een laatste keer ons toe, wetende dat hij aangegeven had de avond ervoor de Vaarwens-dag af te willen zeggen.

s ’Avonds in de avondzon met een glas wijn, gevangen in onze eigen ervaringen van deze dag, zeiden we tegen elkaar: “Wat een voorrecht dat wij mee hebben mogen helpen aan een dag waarin Martin even niet ziek was maar weer partner, papa en opa waardoor het voor iedereen aan boord zo alomvattend waardevol is geweest”. Waarmee wij de vraag hoe het is geweest voor ons als nieuwbakken bootsen aan boord bij Vaarwens beantwoorden.

Behouden vaart Martin, dank dat wij erbij mochten zijn.

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.