Slechts één keer in elf promoties lukte het de club uit Volendam om langer dan twee jaar in de Eredivisie te overleven. Nu het kampioenschap binnen is, mag het vissersdorp zich opnieuw opmaken voor de Eredivisie. De trots is groot, maar de twijfels blijven: hoe lang houden ze het dit keer vol?
Met drie doelpunten schoot Henk Veerman zijn club FC Volendam gisteravond naar het kampioenschap. De promotie naar de Eredivisie was al twee weken eerder veiliggesteld, maar met de overwinning bekroonde Volendam gisteravond een uitermate succesvol seizoen.
“Ik ben heel trots, de spirit zat erin dit jaar”, zegt een visverkoper vandaag op de De Dijk. “Een bedreven groep met goede leiding.” Maar over de kansen komend seizoen in de Eredivisie zijn de Volendammers een stuk minder enthousiast. “Moet ik eerlijk zijn? Ik denk een jaartje. Als ik zie hoe ze spelen denk ik dat ze het in de Keuken Kampioen beter doen”, voorspelt een supporter.
En dat is, gezien de voetbalhistorie van Volendam, best realistisch. Niet voor niets heet de boot waarop het team aankomende 11 mei gehuldigd wordt, de Heen en Weer. Want hoewel het de Noord-Hollandse club al jaren lukt om te promoveren, blijkt overleven in de Eredivisie telkens weer een brug te ver.
Een kleine portemonnee
Volgens Cor Tol, archivaris van FC Volendam en voormalig perschef, is het simpele antwoord: een kleine portemonnee. Volendam maakt als kleine club weinig kans op het grote geld waardoor de begroting relatief klein blijft. Waar Ajax volgend seizoen ruim 140 miljoen euro te besteden heeft, moet Volendam het doen met een slordige drie miljoen.
Zo maakten de twee sleutelspelers Bilal Ould-Chikh en Robert Mühren tot ongenoegen van de supporters al bekend dat ze van plan zijn te vertrekken. “Bij een club als Volendam vertrekken altijd de uitblinkers”, zegt supporter Pieter Jonk op de Dijk.
Het is volgens Tol dan ook niet gek dat de club uit het vissersdorp heen en weer schippert tussen de twee divisies. “Eenmaal in het rechterrijtje van de Eredivisie is het lastig handhaven. Kijk naar clubs als Excelsior, De Graafschap en VVV-Venlo, die hebben hetzelfde probleem.”
Toch gloort er altijd hoop aan de haven. Dit seizoen liet zien dat je met inzet, een hecht team en duidelijke aanpak, zelfs als kleine club grote dingen kunt bereiken.
Een brede rug
Veel lof is er vandaag voor technisch directeur Patrick Busby. Met scherpe keuzes en een duidelijke koers wist hij de club weten los te weken uit een rommelige periode vol sportieve verliezen en intern geruzie. Zo stond de club vorig jaar nog op instorten na een bestuurlijke crisis met hoofdrollen voor Jan Smit en Wim Jonk.
De technisch directeur koos dit seizoen voor Nederlands sprekende spelers, overtuigde een aantal Volendammers terug te keren naar hun geboortedorp en wist met ervaren spelers als Vernon Anita een samenhangend elftal te smeden.
“Spelers als Henk Veerman kennen dit dorp”, zegt Tol. “Na een wedstrijd stap je niet in de auto, maar loop je naar huis en dan krijg je onderweg nog te horen wat je allemaal verkeerd hebt gedaan. Je moet hier een brede rug hebben, want Volendammers willen altijd het hoogste haalbare.”
Dorpse mentaliteit
Tol hoopt dat FC Volendam in de Eredivisie vasthoudt aan wat hij omschrijft als de ‘dorpse mentaliteit’. “Volendam is geen Ajax of AZ en dat moet je ook niet proberen. Wij moeten geloven in onze eigen identiteit. Juist de dorpse trots heeft er dit seizoen weer voor gezorgd dat we kampioen zijn geworden.”
“En als ze volgend jaar weer degraderen, is het ook niet erg”, zegt Pieter Jonk op het terras van zijn restaurant. “Dan vieren we het jaar erop weer de promotie.”
Tja, de betere spelers die nog carrièrekansen hebben willen naar een betere ploeg. Die moet je dan al vervangen door nog betere spelers om je te kunnen handhaven in een betere competitie. En zonder voldoende middelen wordt dat een lastig verhaal lijkt me.
Robert Muhren? Volgens mij Xavier Mbuyamba. Ik vond Vernon een beetje tegenvallen, misschien toch te lang niet gespeeld. Wel een hele aardige correcte jongen voor de camera. Jamie Jacobs, was zeker een aanwinst. Yannick Leliendal helemaal. Payne de ontdekking van dit seizen. Hulde aan Busby en Kruys. En als we al 1 seizoen weten te overleven is dat een wereldprestatie. Ik vind alleen dat wapperen met de Surinaamse vlag niet nodig.