Om 10.00 uur gaat de telefoon van de Vaarwens; “Met Jacqueline, de zus van Ilana, we zijn er”. Gauw gaan boots Harrie en schipper Marcel, vergezeld van een vaarwensrolstoel naar de parkeerplaats. Inderdaad, onze vaargaste Ilana (geb.1973) is gearriveerd en komt ondersteund door “bonusmoeder” Maggie en zus Jacqueline aangelopen. De rolstoel staat al klaar, dus Ilana kan snel zittend op weg naar het Vaarwensschip.
Ilana zou met Jacqueline in eerste instantie een rondvaart maken door Amsterdam, maar die kon helaas niet doorgaan vanwege de vele trappen en de conditie van Ilana die snel achteruitgaat. Mede door fantastisch schakelen van de Vaarwensmedewerkers op kantoor werd er gisteren voor vandaag een vaardag ingepland, want hoe eerder hoe beter. Aan boord doet Harrie na de koffie het welkomstwoord en vertelt kort over de totstandkoming van Stichting Vaarwens. Ilana wil graag naar de Zaanse Schans, want hoewel zij uit Amsterdam komt, is Ilana daar niet bekend.
Via het Noordzeekanaal en de Voorzaan, komen we uit bij de Wilhelminasluis. Tijdens het varen waren de “Ohhhs en “Aaahhs” niet meer te tellen. Ilana kan haar tranen niet meer bedwingen en stamelt; “Dit zijn tranen van geluk. Ik ben zo dankbaar”. Gauw gaan de drie vrouwen naar het bankje voorop het schip en genieten van het prachtige weer en mooie omgeving.
Onderweg wordt er volop gevraagd naar hetgeen de dames zien. “Wat is dat voor een schip”? (Rivercruise) en “Wat is een sluis”? Want voor stadse mensen die geen waterervaring hebben, gaat er een wereld open.
Bij de Zaanse Schans heeft Harrie de lunch weer prachtig verzorgd met tomaatjes en dergelijke. Met ons vijven zitten we gezellig op het achterdek en laten ons de lunch welgevallen.
Na de lunch, (wat was het lekker) gaan de drie dames met Marcel naar de houtzaagmolen “Het Jongen Schaap”. Daar wordt weer ons door een vriendelijke vrijwilliger tekst en uitleg gegeven over de molen en het zaagproces, terwijl langzaam de boomstam in planken wordt gezaagd.
Voldaan van de informatie en bezichtiging, betreden we weer de Vaarwens en kunnen de trossen weer los. “Beetje gas op die lolly schipper, dan kunnen jullie met de beroepsvaart door de Julianabrug”, zegt de brugwachter en zo geschiedde.
Achter twee lege binnenvaartschepen varen we terug naar de Wilhelminasluis en worden geschut.
Op het Noordzeekanaal stelt Harrie voor om langs de beelden van het ‘Kissing Couple’ te varen en daarna pas richting de Marinahaven. En aangezien Harrie aan het roer, staat gaat de Vaarwens ook die kant op. Afbeelding kissing couple
Voor de Hembrugpont keert Harrie het schip en varen we naar het Centraal Station.
Onze gasten zijn zo aan het genieten en de conditie van Ilana laat het toe, dat we als kers op de taart nog een rondje IJ doen.
Bijna bij de thuishaven, pinkt Ilana een traantje weg. Ze zegt: “Ik zal dit nooit meer zien. Het is de laatste keer”. En dan is het even stil op de Vaarwens.
In de Marinahaven wordt het schip weer zorgvuldig afgemeerd en vastgemaakt en zijn onze gasten zichtbaar gelukkig over deze speciale vaarwens. “Hier kan een rondvaartboot echt niet aan tippen”, aldus hen.
Nog even een fotosessie voor het schip en bij de auto en een emotioneel afscheid volgt. Wat hebben we een leuke dag gehad met ons vijven.
Ilana, Jacqueline en Maggie heel veel sterkte de komende tijd en nog mooie momenten elkaar.
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.